1心にはかることは人に属し、舌の答は主から出る。
1Lungtang kisakkholna mihinga ahi: himahleh lei dawnna TOUPA akipan ahi.
2人の道は自分の目にことごとく潔しと見える、しかし主は人の魂をはかられる。
2Mihing lampi tengteng amah mit ah a sianga: himahleh TOUPAN khate a buk jel hi.
3あなたのなすべき事を主にゆだねよ、そうすれば、あなたの計るところは必ず成る。
3TOUPA kiangah na nasepte kemsak inla, huan na ngaihtuahnate hihkipin a om ding hi.
4主はすべての物をおのおのその用のために造り、悪しき人をも災の日のために造られた。
4TOUPAN thil chiteng a tawpna dingin a bawlta: ahi, gilou nangawn gilou ni adingin.
5すべて心に高ぶる者は主に憎まれる、確かに、彼は罰を免れない。
5Mi chih lungtang kisathei TOUPA adingin kihhuai ahi; thei in, gawtlouhin a om kei ding.
6いつくしみとまことによって、とがはあがなわれる、主を恐れることによって、人は悪を免れる。
6Chitna leh thutakin thulimlouhna suksiang ahi: huan TOUPA kihtaknain mite hoihlou akipan apai mang uh.
7人の道が主を喜ばせる時、主はその人の敵をもその人と和らがせられる。
7Mihing lampiten TOUPA a suklungkim chiangin, a melmate nangawn amah toh kilem dingin a bawl hi.
8正義によって得たわずかなものは、不義によって得た多くの宝にまさる。
8Diktatna toh tawmchik a hoihjaw diklouhna toh summuhna thupi sangin.
9人は心に自分の道を考え計る、しかし、その歩みを導く者は主である。
9Mihing lungtangin a lampi a ngaihtuaha: himahleh TOUPAN a kalsuante a bawlsak hi.
10王のくちびるには神の決定がある、さばきをするとき、その口に誤りがない。
10Kumpipa muk ah pathian thu a om: a kamin vaihawmnate ah a talek kei ding hi.
11正しいはかりと天びんとは主のものである、袋にあるふんどうもすべて彼の造られたものである。
11Bukna dik leh tehna dik TOUPAA ahi uh: ip gikna tengteng a nasep ahi.
12悪を行うことは王の憎むところである、その位が正義によって堅く立っているからである。
12Kumpipate adingin gilou hih kihhuai ahi: mangtutphah lah diktatnaa hihkip ahi ngala.
13正しいくちびるは王に喜ばれる、彼は正しい事を言う者を愛する。
13Muk diktatte kumpipate kipahna ahi; huan kuapeuh a dik a it uh.
14王の怒りは死の使者である、知恵ある人はこれをなだめる。
14Kumpipa thangpaihna sihna sawltakte bang ahi: himahleh mi pilin a hihlungdam ding hi.
15王の顔の光には命がある、彼の恵みは春雨をもたらす雲のようだ。
15Kumpipa mel vakna ah hinna a om; huan a deihsakna vuah nanung meipi bang ahi.
16知恵を得るのは金を得るのにまさる、悟りを得るのは銀を得るよりも望ましい。
16Pilna muh dangkaeng sangin nak hoihjawk hina e: ahi, theihsiamna muh dangka sanga tel jawk ding ahi.
17悪を離れることは正しい人の道である、自分の道を守る者はその魂を守る。
17Mi tang lamlian hoihlou akipana pai mang ahi: kuapeuh a lampi kemin a kha a hawi hi.
18高ぶりは滅びにさきだち、誇る心は倒れにさきだつ。
18Kisaktheihna siatna maah a paia, huan lungsim kiuangsak pukna maah.
19へりくだって貧しい人々と共におるのは、高ぶる者と共にいて、獲物を分けるにまさる。
19Gentheite toh lungsim niamkiaka om a hoihjaw, kisathei toh gallak hawm sangin.
20慎んで、み言葉をおこなう者は栄える、主に寄り頼む者はさいわいである。
20Kuapeuh thu limsakin hoih a mu ding: huan kuapeuh TOUPA a muang, aman nuam a sa hi.
21心に知恵ある者はさとき者ととなえられる、くちびるが甘ければ、その教に人を説きつける力を増す。
21Lungtang pil pilvang a chi ding uh; huan muk khumna in sinsiamna a pungsak hi.
22知恵はこれを持つ者に命の泉となる、しかし、愚かさは愚かな者の受ける懲しめである。
22Theihsiamna huai neia dingin hinna luikhuk ahi: himahleh mi haite bawlhoihna a haina uh ahi.
23知恵ある者の心はその言うところを賢くし、またそのくちびるに人を説きつける力を増す。
23Mi pil lungtangin a kam a hilha, huan a muk ah sinsiamna a behlap hi.
24ここちよい言葉は蜂蜜のように、魂に甘く、からだを健やかにする。
24Thu kipahhuai khuaizu-khak bang ahi, khaa dia khum, guhte adia damna.
25人が見て自分で正しいとする道があり、その終りはついに死にいたる道となるものがある。
25Mihing adia dika kilawm lampi a om, himahleh huai tawpna sihna lampite ahi.
26ほねおる者は飲食のためにほねおる、その口が自分に迫るからである。
26Semgim mi gilkialnain amaha dingin a semgima: a kamin lah huai amah akipan a lunggulh ngala.
27よこしまな人は悪を企てる、そのくちびるには激しい火のようなものがある。
27Mi thulimlouin siatna a ngaihtuah: huan a muk ah mei sa bang a om hi.
28偽る者は争いを起し、つげ口する者は親しい友を離れさせる。
28Mi kiuangsakin kinakna a theh jaka: huan huauhatmiin lawm bulte a khen jak hi.
29しえたげる者はその隣り人をいざない、これを良くない道に導く。
29Hiamgam min a inveng a khema, a hoihlou lam lampi ah a pi.
30めくばせする者は悪を計り、くちびるを縮める者は悪事をなし遂げる。
30Kuapeuh a mit si, thil hoihloua ngaih ding ahi; kuapeuh a muk chihin hoihlou a hontunsak nak hi.
31しらがは栄えの冠である、正しく生きることによってそれが得られる。
31Lutang kang thupina manglukhu ahi, diktatna lampi ah muhin a om hi.
32怒りをおそくする者は勇士にまさり、自分の心を治める者は城を攻め取る者にまさる。人はくじをひく、しかし事を定めるのは全く主のことである。
32Kuapeuh hehhak mihat sangin a hoihjaw; huan kuapeuh a lungsim thuzoh khopi lasangin.Angsungah ai a kisana; himahleh huaia hihpaisuakna jaw TOUPA akipan ahi.
33人はくじをひく、しかし事を定めるのは全く主のことである。
33Angsungah ai a kisana; himahleh huaia hihpaisuakna jaw TOUPA akipan ahi.