1正しく歩む貧しい者は、曲ったことを言う愚かな者にまさる。
1Ginoma om mi genthei tuh mihau a muktea kilawm gen leh mi hai sangin a hoihjaw hi
2人が知識のないのは良くない、足で急ぐ者は道に迷う。
2Huailouin, kha theihna beia a om ding a hoih kei; Huan kuapeuh a khea man-gang a khial nak hi.
3人は自分の愚かさによって道につまずき、かえって心のうちに主をうらむ。
3Mihing hainain a lampi a hihsiaa; huan a lungtangin TOUPA a hek.
4富は多くの新しい友を作る、しかし貧しい人はその友に捨てられる。
4Hausaknain lawmte tampi a behlapa; himahleh mi genthei a lawm akipan khemin a om.
5偽りの証人は罰を免れない、偽りをいう者はのがれることができない。
5Theihpih taklou gawt louhin a om kei ding; huan kuapeuh juau gen a suak ta kei ding.
6気前のよい人にこびる者は多い、人はみな贈り物をする人の友となる。
6Mi tampiin mi siam deihsakna a ngen ding ua; huan mi chih thilpiakte pia adingin lawm ahi.
7貧しい者はその兄弟すらもみなこれを憎む、ましてその友はこれに遠ざからないであろうか。言葉をかけてこれを呼んでも、去って帰らないのである。
7Mi genthei unaute tengtengin amah a hua ua; amah akipan bangchia gamlain ahia a lawmte a paiuh! Thutein amau a delha, himahleh a pai khin uh.
8知恵を得る者は自分の魂を愛し、悟りを保つ者は幸を得る。
8Kuapeuh pilna muin a kha a ita; kuapeuh theihsiamna kemin hoih a mu ding hi.
9偽りの証人は罰を免れない、偽りをいう者は滅びる。
9Theihpih taklou gawt louhin a om kei dinga; kuapeuh juau gen a mangthang ding.
10愚かな者が、ぜいたくな暮しをするのは、ふさわしいことではない、しもべたる者が、君たる者を治めるなどは、なおさらである。
10Nuamtat mi hai adingin a kilawm keia; sikha lalte tunga vaihawm a kilawm kei diak.
11悟りは人に怒りを忍ばせる、あやまちをゆるすのは人の誉である。
11Mihing ngentelnain amah a hehhak saka; huan a tatlekna paikan a thupina ahi.
12王の怒りは、ししのほえるようであり、その恵みは草の上におく露のようである。
12Kumpipa thangpaihna humpinelkai humham bang ahi; himahleh a deihsakna loupa tunga daitui bang ahi.
13愚かな子はその父の災である、妻の争うのは、雨漏りの絶えないのとひとしい。
13Tapa hai a pa tuahsiatna ahi; huan ji hanhat a intung keh gige ahi.
14家と富とは先祖からうけつぐもの、賢い妻は主から賜わるものである。
14In leh hauhsaknate pate akipan gouluah ahi: himahleh ji pil TOUPA akipan ahi.
15怠りは人を熟睡させる、なまけ者は飢える。
15Thadahna nakpia ihmutna ah a paia; huan mi thadahin gilkial a thuak ding.
16戒めを守る者は自分の魂を守る、み言葉を軽んじる者は死ぬ。
16Kuapeuh thupiak juiin a kha a kem; himahleh kuapeuh a lampitea pilvang lou a si ding.
17貧しい者をあわれむ者は主に貸すのだ、その施しは主が償われる。
17Kuapeuh genthei hehpihna neiin TOUPA adingin a leitawi saka, huan a thil hoih hih amah adin nawn ding.
18望みのあるうちに、自分の子を懲らせ、これを滅ぼす心を起してはならない。
18Lametna a om laiin na tapa sawi in; huan a siatna dingin na lungtang koih kip hen.
19怒ることの激しい者は罰をうける、たとい彼を救ってやっても、さらにくり返さねばならない。
19Nakpitaka thangpai min gawtna a thuak ding: amah na hut khiak leh, huaituh na hih kik nawn kul ding ahi ngala.
20勧めを聞き、教訓をうけよ、そうすれば、ついには知恵ある者となる。
20Thupha ja inla, hilhna sangin, na tawpna nanunga na pil theihna dingin.
21人の心には多くの計画がある、しかしただ主の、み旨だけが堅く立つ。
21Mihing lungtang ah thugel tampi a oma; himahleh TOUPA thupha, huaimah a ding ding hi.
22人に望ましいのは、いつくしみ深いことである、貧しい人は偽りをいう人にまさる。
22Mihing deih thusam a migitna tehna ahi; huan mi genthei mijuauthei sangin a hoihjaw hi.
23主を恐れることは人を命に至らせ、常に飽き足りて、災にあうことはない。
23TOUPA kihtak hinna lam zotna ahi; huan kuapeuh huai nei lungkimin a om gige ding; giloua vehin a om kei ding hi.
24なまけ者は、手を皿に入れても、それを口に持ってゆくことをしない。
24Mi thadahin kuangsung ah a khut a phuma, huchiin a kam ah huai tuh a hontun nawn ngap kei hi.
25あざける者を打て、そうすれば思慮のない者も慎む。さとき者を戒めよ、そうすれば彼は知識を得る。
25Simmohhat sat in, mi mawlin pilvangdana sin ding; huan theih siamna nei salin, huan theihna a theisiam ding.
26父に乱暴をはたらき、母を追い出す者は、恥をきたらし、はずかしめをまねく子である。
26Kuapeuh a pa tunga hiamgama, a nu delh mang, zumna omsak leh simmohna tun tapa ahi.
27わが子よ、知識の言葉をはなれて人を迷わせる教訓を聞くことをやめよ。
27Theihna thute akipana lammang lel din, ka tapa, hilhna jak tawp in.
28悪い証人はさばきをあざけり、悪しき者の口は悪をむさぼり食う。さばきはあざける者のために備えられ、むちは愚かな者の背のために備えられる。
28Theihpihmi phattuamna neilouin vaihawmna a simmoh: Huan mi gilou kamin thulimlouhna a nawmvalh hi.Muhsithatmi adingin vaihawmnate bawlkholhsa ahi, mihai nungjang adingin vuaknate.
29さばきはあざける者のために備えられ、むちは愚かな者の背のために備えられる。
29Muhsithatmi adingin vaihawmnate bawlkholhsa ahi, mihai nungjang adingin vuaknate.