1酒は人をあざける者とし、濃い酒は人をあばれ者とする、これに迷わされる者は無知である。
1Uain muhsithat ahia, zu khauh kilaihat ahi; huan kuapeuh huaia paikhial a pil kei hi.
2王の怒りは、ししがほえるようだ、彼を怒らせる者は自分の命をそこなう。
2Kumpipa kihtakhuaina humpinelkai humham bang ahi: kuapeuh amah hihhehin amah hinna siatna dingin thil a hihkhial hi.
3争いに関係しないことは人の誉である、すべて愚かな者は怒り争う。
3Mihing a dingin kinakna akipan kidangkoih zahtakhuaina ahi: hiamhleh mi hai peuhmahin kinakna a bawl ding hi.
4なまけ者は寒いときに耕さない、それゆえ刈入れのときになって、求めても何もない。
4Mi thadahin phavangin lei a let kei ding; huaijiakin pawltak chiangin a zong dia, bangmah a neikei ding.
5人の心にある計りごとは深い井戸の水のようだ、しかし、さとき人はこれをくみ出す。
5Mihing lungtang ah thuphagel tui thuk bang ahi; himahleh theihsiamna nei min huai tuh a suah khe ding hi.
6自分は真実だという人が多い、しかし、だれが忠信な人に会うであろうか。
6Mi tampiin amah tunga mi siam mi a tuak ding: himahleh mi ginom kuan a mu ding?
7欠けた所なく、正しく歩む人――その後の子孫はさいわいである。
7Mi dik amah muanhuainaa om amah nungin a tate a hampha uhi.
8さばきの座にすわる王はその目をもって、すべての悪をふるいわける。
8Kumpipa vaihawmna mangtutphah tunga tuin a mitin gilou tengteng a theh jak hi.
9だれが「わたしは自分の心を清めた、わたしの罪は清められた」ということができようか。
9Kuan, ka lungtang ka hihsianga, ka khelhna akipan ka siangthou, a chi thei dia?
10互に違った二種のはかり、二種のますは、ひとしく主に憎まれる。
10Bukna chi tuamtuam leh, tehna chi tuamtuam, a nih tuaktuak un TOUPA ading kihhuai ahi.
11幼な子でさえも、その行いによって自らを示し、そのすることの清いか正しいかを現す。
11Naupang nangawnin a thilhihin amah leh amah a kitheisaka, a nasep a siangthou hia, a dik hia chih.
12聞く耳と、見る目とは、ともに主が造られたものである。
12Zathei bil leh, muthei mit, TOUPA a nih tuaktuakun a bawl hi.
13眠りを愛してはならない、そうすれば貧しくなる、目を開け、そうすればパンに飽くことができる。
13Ihmut it ken, na genthei kha ding hi; na mit hak in, huchiin tanghouin na tai ding hi.
14買う者は、「悪い、悪い」という、しかし去って後、彼は自ら誇る。
14A leimiin, Bangmah ahi kei, bangmah ahi kei, a chi: himahleh a pai khit nungin, huaichiangin a kiuangsak hi.
15金もあり、価の高い宝石も多くあるが、尊い器は知識のくちびるである。
15Dangkaeng a om, rubi suang tampi: himahleh theihsiamna mukte juel suangmantam ahi uh.
16人のために保証する者からは、まずその着物を取れ、他人のために保証する者をば抵当に取れ。
16A puan mikhual adia mohkhuhna la in; huan amah mikhualte dia mohkhuh na kichiamna dingin len in.
17欺き取ったパンはおいしい、しかし後にはその口は砂利で満たされる。
17Juautheihna tanghou mihing adingin a khuma; himahleh a nungin a kam suanghumin a dim ding hi.
18計りごとは共に議することによって成る、戦おうとするならば、まずよく議しなければならない。
18Thiltup chiteng thuhoihgela hihkip ahi; huan pina pilin nang kidouna na bawl.
19歩きまわって人のよしあしをいう者は秘密をもらす、くちびるを開いて歩く者と交わってはならない。
19Kuapeuh tangthugen banga pai vialvialin thugukte a kitheisak hi: huaijiakin kuapeuh a mukte zapia hong kithuahpih dah in.
20自分の父母をののしる者は、そのともしびは暗やみの中に消える。
20Kuapeuh a pa hiam a nu hiam hamsiat, jan khomial penpen ah a khawnvak heklup ahi ding hi.
21初めに急いで得た資産は、その終りがさいわいでない。
21Kinohtaka gouluah muh tawpna vualjawl ahi kei ding hi.
22「わたしが悪に報いる」と言ってはならない、主を待ち望め、主はあなたを助けられる。
22Gilou ka thuk ding, chi ken: TOUPA ngak in, aman a honhondam ding hi.
23互に違った二種のふんどうは主に憎まれる、偽りのはかりは良くない。
23Bukna chi tuamtuam TOUPA adingin kihhuai ahi: huan khaina diklou a hoih kei.
24人の歩みは主によって定められる、人はどうして自らその道を、明らかにすることができようか。
24Mihing painate TOUPA akipan ahi; huchi a hihchiangin bang chiin mihingin a lampi a theisiam dia?
25軽々しく「これは聖なるささげ物だ」と言い、また誓いを立てて後に考えることは、その人のわなとなる。
25Mihing adingin, A siangthou, chih mawkmawk thang ahi, huan a nunga thukan dinga thuchiam.
26知恵ある王は、箕をもってあおぎ分けるように悪人を散らし、車をもって脱穀するように、これを罰する。
26Kumpipa pilin migiloute a haiha, a tunguah chilna kangtalaikhe a pai sak hi.
27人の魂は主のともしびであり、人の心の奥を探る。
27Mihing lungsim TOUPA khawnvak ahi, gilpi sunglam sungnungpenpen a veka zongin.
28いつくしみと、まこととは王を守る、その位もまた正義によって保たれる。
28Chitna leh thutakin kumpipa a hawia; huan a mangtutphah chitna-a let kip ahi.
29若い人の栄えはその力、老人の美しさはそのしらがである。傷つくまでに打てば悪い所は清くなり、むちで打てば心の底までも清まる。
29Tangvalte thupina a hatna uh ahi: huan putekte kilawmna a lutang kang uh ahi.Keh zoua satnain thil hoihlou a singsianga: satnain gilpi sunggil lamte a jel hi.
30傷つくまでに打てば悪い所は清くなり、むちで打てば心の底までも清まる。
30Keh zoua satnain thil hoihlou a singsianga: satnain gilpi sunggil lamte a jel hi.