1令名は大いなる富にまさり、恩恵は銀や金よりも良い。
1Hauhsakna thupite sangin min hoih tel jawk ding ahi, dangka leh dangkaeng sangin deihsakna a ithuai.
2富める者と貧しい者とは共に世におる、すべてこれを造られたのは主である。
2Hausa leh genthei a kituak khawm ua, amaute teng bawl TOUPA ahi.
3賢い者は災を見て自ら避け、思慮のない者は進んでいって、罰をうける。
3Mi pilvangin hoihlou a mu a, a bu. Himahleh mi mawlin a phu jela, a thuak loh hi.
4謙遜と主を恐れることとの報いは、富と誉と命とである。
4Kiniamkhiakna leh Toupa kihtakna lohtak hausaknate, zahtakhuaina leh hinna ahi.
5よこしまな者の道にはいばらとわながあり、たましいを守る者は遠くこれを離れる。
5Lingte leh tangte mi hoihlou lampi ah a om: kuapeuh a kha kemin huaite a gamlat ding hi.
6子をその行くべき道に従って教えよ、そうすれば年老いても、それを離れることがない。
6A paina ding lampi ah naupang chil in, huan a upat hun nangawnin leng huai akipan a paimang kei ding hi.
7富める者は貧しき者を治め、借りる者は貸す人の奴隷となる。
7Mihauin genthei tungah vai a hawma, huan leitawimi leitawisakmi adingin sikha ahi.
8悪をまく者は災を刈り、その怒りのつえはすたれる。
8Kuapeuh thulumlouhna tuhin tuahsia a la ding: huan a hehna chiang a lohching kei ding.
9人を見て恵む者はめぐまれる、自分のパンを貧しい人に与えるからである。
9Kuapeuh khuttawilian mit nei vualjawlin a om ding: mi genthei kianga a tanghou akipan a piak jiakin.
10あざける者を追放すれば争いもまた去り、かつ、いさかいも、はずかしめもなくなる。
10Muhsitnatmi delh khia in, huan kinakna a pai khe ding hi: ahi, kisualna leh zumhuaina a tawp ding.
11心の潔白を愛する者、その言葉の上品な者は、王がその友となる。
11Kuapeuhlungtang siangthouna it, a mukte deihhuaina jiakin kumpipa a lawm ahi ding hi.
12主の目は知識ある者を守る、しかし主は不信実な者の言葉を敗られる。
12Theihna nei amah TOUPA mitin a vom hoih ding, himahleh lepchiah mi thute a pai ahi.
13なまけ者は言う、「ししがそとにいる、わたしは、ちまたで殺される」と。
13Thadahin, Po lamah humpinelkai a om: kongzing ah thahin om ding, a chi.
14遊女の口は深い落し穴である、主に憎まれる者はその中に陥る。
14Numei lamdangte kam kokhuk thuk ahi: kuapeuh TOUPA kihmi huaiah a ke lut ding.
15愚かなことが子供の心の中につながれている、懲しめのむちは、これを遠く追いだす。
15Haina naupang lungtang sunga hen lopin a oma: himahleh bawldikna chiangin amah akipan gamla pi-ah a delhkhe ding.
16貧しい者をしえたげて自分の富を増そうとする者と、富める者に与える者とは、ついに必ず貧しくなる。
16Kuapeuh a punna khansakna dia mi genthei nuaisiaha, kuapeuh mi hau kianga pia, taksapna a tung lel hi.
17あなたの耳を傾けて知恵ある者の言葉を聞き、かつ、わたしの知識にあなたの心を用いよ。
17Na bil doh inla, mi pil thute ja in, huan ka theihna lamah na lungtang suk in.
18これをあなたのうちに保ち、ことごとく、あなたのくちびるに備えておくなら、楽しいことである。
18Na sunga na kep leh thil nuam ahi ngala, na muka hihkip khawma a om aleh.
19あなたが主に、寄り頼むことのできるように、わたしはきょう、これをあなたにも教える。
19Na muanna TOUPA ah a hih theihna dingin, tunniin na kiangah, nang mahmah kiangah ka theisak hi.
20わたしは、勧めと知識との三十の言葉をあなたのためにしるしたではないか。
20Thuphate leh theihna tungtanga thil hoih penpente na kiangah ka gelhkhinta kei maw.
21それは正しいこと、真実なことをあなたに示し、あなたをつかわした者に真実の答をさせるためであった。
21Thutak thutea taktakna nang hontheisak dingin, huchia amau nang honsawlte kianga thutak thute na puak kik theihna dingin?
22貧しい者を、貧しいゆえに、かすめてはならない、悩む者を、町の門でおさえつけてはならない。
22A gentheih jiakin, genthei lok ken, kongpi ah gimthuak leng nuaisiah sam ken.
23それは主が彼らの訴えをただし、かつ彼らをそこなう者の命を、そこなわれるからである。
23TOUPAN lah a thu uh a gen sin ngala, amau lokte hinna a lok ding hi.
24怒る者と交わるな、憤る人と共に行くな。
24Mi hehmi toh kijawl kenla, huan thangpaihhatmi toh kithuah ken.
25それはあなたがその道にならって、みずから、わなに陥ることのないためである。
25A lampite na sin kha dia, na kha adingin thang na mu kha ding hi.
26あなたは人と手を打つ者となってはならない、人の負債の保証をしてはならない。
26Khutbengte laka khat hikenla, ahihkeileh leibate jiaka mohkhu apangate laka leng hi sam ken.
27あなたが償うものがないとき、あなたの寝ている寝床までも、人が奪い取ってよかろうか。
27Piak ding na neih kei leh, bangdinga na nuaia kipan na lupna lamang ding ahia?
28あなたの先祖が立てた古い地境を移してはならない。あなたはそのわざに巧みな人を見るか、そのような人は王の前に立つが、卑しい人々の前には立たない。
28Na pipute koihkipsa, tanga gamgi suan ken.A nasepa kizen mi na mu hia? Kumpipate maah a ding dinga: mi thulimloute maah a ding kei ding hi.
29あなたはそのわざに巧みな人を見るか、そのような人は王の前に立つが、卑しい人々の前には立たない。
29A nasepa kizen mi na mu hia? Kumpipate maah a ding dinga: mi thulimloute maah a ding kei ding hi.