1あすのことを誇ってはならない、一日のうちに何がおこるかを知ることができないからだ。
1Jingchiang thu ah kiuangsak ken; niin bang ahia a honsuahsak ding lah na theikei ngala.
2自分の口をもって自らをほめることなく、他人にほめさせよ。自分のくちびるをもってせず、ほかの人にあなたをほめさせよ。
2Midangin nang hon phat uhen, nangmah mah kam hilouin; mikhualin nangmah mah mukte hilouin.
3石は重く、砂も軽くはない、しかし愚かな者の怒りはこの二つよりも重い。
3Suang agika, piaunel a gik hi; himahleh mihai lungjinna huaite gel sangin a gikjaw hi.
4憤りはむごく、怒りははげしい、しかしねたみの前には、だれが立ちえよう。
4Thangpaihna a gilou, hehna a khel; himahleh thiikna maah kua a ding thei dia?
5あからさまに戒めるのは、ひそかに愛するのにまさる。
5A langtanga salhna itna selguk sangin a hoihjaw.
6愛する者が傷つけるのは、まことからであり、あだの口づけするのは偽りからである。
6Lawm liamna te a ginom: himahleh melma tawpna a loliap hi.
7飽いている者は蜂蜜をも踏みつける、しかし飢えた者には苦い物でさえ、みな甘い。
7Kha gilvahin khuaikhak a chimtaka: himahleh kha gilkial adingin thil kha chiteng a khum hi.
8その家を離れてさまよう人は、巣を離れてさまよう鳥のようだ。
8Vasa a buk akipan a vakvai bangin, huaibang in a mun akipan mi vakvai ahi.
9油と香とは人の心を喜ばせる、しかし魂は悩みによって裂かれる。
9Nuhtheih leh gimnamtuiin lungtang a kipaksaka: huai bangmah mihing lawm khumna lungsimtaka thupha a hongpai ahi.
10あなたの友、あなたの父の友を捨てるな、あなたが悩みにあう日には兄弟の家に行くな、近い隣り人は遠くにいる兄弟にまさる。
10Na lawm mah mah, na pa lawm manghilh ken; na tuahsiatna niin na unau in ah hoh ken: inveng a naia om unau gamla pia om sangin ahoih jaw hi.
11わが子よ、知恵を得て、わたしの心を喜ばせよ、そうすればわたしをそしる者に答えることができる。
11Ka tapa, pil in, ka lungtang kipak sak in, kei hontai ka dawn theihna dingin.
12賢い者は災を見て自ら避け、思慮のない者は進んでいって、罰をうける。
12Mi pil in hoih lou a mua, a bu hi: himahleh mi mawlin a awlmoh keia, a thuak loh hi.
13人のために保証する者からは、まずその着物をとれ、他人のために保証をする者をば抵当に取れ。
13Mikhual a ding mohkhu dia om a puansilh la in; huan numei lamdang adia mohkhu dia om chiamkamna dingin len in.
14朝はやく起きて大声にその隣り人を祝すれば、かえってのろいと見なされよう。
14Kuapeuh aw ngaihtaka, jingsanga bel taka thoua, vualzawl, amah adingin hamsiaa sim ahi ding hi.
15雨の降る日に雨漏りの絶えないのと、争い好きな女とは同じだ。
15Vuahchin nia vuah ju leh numei kinak hat a kibang:
16この女を制するのは風を制するのとおなじく、右の手に油をつかむのとおなじだ。
16Kuapeuh amah khou tuh huih khou bang ahia, khut taklama sathau ham bang ahi.
17鉄は鉄をとぐ、そのように人はその友の顔をとぐ。
17Sikin sik ahiamsaka; huaimahbangin mihingin a lawm mel a himsak hi.
18いちじくの木を守る者はその実を食べる、主人を尊ぶ者は誉を得る。
18Kuapeuh theipi kung kem in huaia a gah a ne ding; huan kuapeuh a pu ngak zahtakin a om ding hi.
19水にうつせば顔と顔とが応じるように、人の心はその人をうつす。
19Tuia maitangin maitang a muh bangin, huaimah bangin mihing lungsim ah mihinna a kimu.
20陰府と滅びとは飽くことなく、人の目もまた飽くことがない。
20Seol leh abaddon a lungkim ngei kei ua, huan mihing mitte a lungkim ngeikei uh.
21るつぼによって銀をためし、炉によって金をためす、人はその称賛によってためされる。
21Huansiangna bel dangka ading ahi, huan meipi dangkaeng a ding, huchiin mihing phatnaa zeetin a om.
22愚かな者をうすに入れ、きねをもって、麦と共にこれをついても、その愚かさは去ることがない。
22Mihai sum sungah buh taisate lakah sukin su mahlecin, huchipiin leng amah akipanin a haina a paimang kei lai ding hi.
23あなたの羊の状態をよく知り、あなたの群れに心をとめよ。
23Na belamhonte omdan thei dingin thanuam in, huan na ganhonte hoih takin en in:
24富はいつまでも続くものではない、どうして位が末代までも保つであろうか。
24Hauhsaknate lah khantawn ading ahi ngal keia; huan manglukhuin suan tengteng a daihzou hia?
25草が刈り取られ、新しい芽がのび、山の牧草も集められると、
25Buhpawl puakin a oma, huan loupa nou a kilang, mualte loupate a kilakhawm ahi.
26小羊はあなたの衣料を出し、やぎは畑を買う価となり、やぎの乳は多くて、あなたと、あなたの家のものの食物となり、おとめらを養うのにじゅうぶんである。
26Belamnouten na puansilh ding honpe ding, huan kelten na lou man ding:Huan na an dingin, na inkote an dingin kel nawitul kiching a om ding hi; huan na nungakte vakna dingin.
27やぎの乳は多くて、あなたと、あなたの家のものの食物となり、おとめらを養うのにじゅうぶんである。
27Huan na an dingin, na inkote an dingin kel nawitul kiching a om ding hi; huan na nungakte vakna dingin.