1あなたは岩間のやぎが子を産むときを知っているか。あなたは雌じかが子を産むのを見たことがあるか。
1"เจ้ารู้ไหมว่าเลียงผาตกลูกเมื่อไร เจ้าเคยเฝ้าดูกวางตัวเมียตกลูกหรือ
2これらの妊娠の月を数えることができるか。これらが産む時を知っているか。
2เจ้านับเดือนที่มันท้องครบได้หรือ และเจ้ารู้เวลาเมื่อมันตกลูกไหม
3これらは身をかがめて子を産み、そのはらみ子を産みいだす。
3คือเมื่อมันฟุบลงตกลูกของมันแล้วก็ตกลูกอ่อนของมันออกมา
4その子は強くなって、野に育ち、出て行って、その親のもとに帰らない。
4ลูกอ่อนของมันแข็งแรงขึ้น มันเติบโตใหญ่ด้วยมีข้าวกิน มันออกไปแล้วไม่กลับมาหาอีก
5だれが野ろばを放って、自由にしたか。だれが野ろばのつなぎを解いたか。
5ใครปล่อยให้ลาป่าวิ่งกระเจิงไป ใครแก้เชือกผูกลาเปลี่ยว
6わたしは荒野をその家として与え、荒れ地をそのすみかとして与えた。
6ซึ่งเราได้ให้ถิ่นทุรกันดารเป็นบ้านของมัน และให้ดินแห้งแล้งเป็นที่อาศัยของมัน
7これは町の騒ぎをいやしめ、御者の呼ぶ声を聞きいれず、
7มันเย้ยเสียงอึกทึกของเมือง มันไม่ได้ยินเสียงของผู้ขับขี่ตะโกนบอก
8山を牧場としてはせまわり、もろもろの青物を尋ね求める。
8มันตระเวนภูเขาอันเป็นลานหญ้าของมัน และมันแสวงหญ้าเขียวทุกอย่าง
9野牛は快くあなたに仕え、あなたの飼葉おけのかたわらにとどまるだろうか。
9โคกระทิงยอมรับใช้เจ้าหรือ มันจะนอนค้างคืนอยู่ที่รางหญ้าของเจ้าหรือ
10あなたは野牛に手綱をつけてうねを歩かせることができるか、これはあなたに従って谷を耕すであろうか。
10เจ้าเอาเชือกผูกโคกระทิงให้ลากไถได้หรือ หรือมันจะยอมคราดที่ลุ่มตามเจ้าไปหรือ
11その力が強いからとて、あなたはこれに頼むであろうか。またあなたの仕事をこれに任せるであろうか。
11เจ้าจะพึ่งมัน เพราะแรงมันมากได้หรือ หรือจะมอบงานของเจ้าไว้กับมัน
12あなたはこれにたよって、あなたの穀物を打ち場に運び帰らせるであろうか。
12เจ้าไว้ใจว่ามันจะกลับมาและนำข้าวของเจ้ามาที่ลานนวดข้าวหรือ
13だちょうは威勢よくその翼をふるう。しかしこれにはきれいな羽と羽毛があるか。
13เจ้าให้ปีกอันสวยงามแก่นกยูงหรือ และให้ปีกและขนแก่นกกระจอกเทศหรือ
14これはその卵を土の中に捨て置き、これを砂のなかで暖め、
14ซึ่งละไข่ของมันไว้กับดินให้มันอบอุ่นอยู่ในดิน
15足でつぶされることも、野の獣に踏まれることも忘れている。
15ลืมไปว่าตีนหนึ่งอาจจะเหยียบมันแหลก และสัตว์ป่าทุ่งจะย่ำมัน
16これはその子に無情であって、あたかも自分の子でないようにし、その苦労のむなしくなるをも恐れない。
16มันรุนแรงต่อลูกอ่อนของมันอย่างกับว่าไม่ใช่ลูกของมัน ถึงมันจะเหนื่อยเปล่า มันก็ไม่กลัว
17これは神がこれに知恵を授けず、悟りを与えなかったゆえである。
17เพราะพระเจ้าทรงกระทำให้มันลืมสติปัญญา และมิได้ทรงให้มันมีความเข้าใจ
18これがその身を起して走る時には、馬をも、その乗り手をもあざける。
18เมื่อมันเร่งตัวเองให้หนี มันหัวเราะเยาะม้าและคนขี่
19あなたは馬にその力を与えることができるか。力をもってその首を装うことができるか。
19เจ้าให้พลังแก่ม้าหรือ เจ้าห่มคอของมันด้วยฟ้าร้องหรือ
20あなたはこれをいなごのように、とばせることができるか。その鼻あらしの威力は恐ろしい。
20เจ้าทำให้มันกลัวอย่างตั๊กแตนหรือ เสียงหายใจอันดังของมันน่าสะพึงกลัว
21これは谷であがき、その力に誇り、みずから出ていって武器に向かう。
21มันตะกุยไปในหุบเขา และเต้นโลดด้วยกำลังของมัน มันออกไปปะทะคนถืออาวุธ
22これは恐れをあざ笑って、驚くことなく、つるぎをさけて退くことがない。
22มันหัวเราะเยาะความกลัว และไม่ตกใจ มันไม่หันกลับหนีดาบ
23矢筒はその上に鳴り、やりと投げやりと、あいきらめく。
23แล่งธนูกวัดแกว่งกระทบมัน หอกใหญ่ที่วาววับและหอกซัดกระแทกมัน
24これはたけりつ、狂いつ、地をひとのみにし、ラッパの音が鳴り渡っても、立ちどまることがない。
24มันโกยดินด้วยความดุร้ายและเดือดดาล พอได้ยินเสียงแตร มันยืนนิ่งอยู่ต่อไปไม่ได้
25これはラッパの鳴るごとにハアハアと言い、遠くから戦いをかぎつけ、隊長の大声およびときの声を聞き知る。
25เมื่อเป่าแตรขึ้น มันร้อง `ฮีแฮ่' มันได้กลิ่นสงครามแต่ไกล ทั้งเสียงตะโกนของผู้บังคับบัญชาและเสียงโห่ร้อง
26たかが舞いあがり、その翼をのべて南に向かうのは、あなたの知恵によるのか、
26เหยี่ยวนกเขาโผไปมาด้วยสติปัญญาของเจ้าหรือ และกางปีกของมันตรงไปทางทิศใต้
27わしがかけのぼり、その巣を高い所につくるのは、あなたの命令によるのか。
27นกอินทรีทะยานขึ้นตามบัญชาของเจ้าหรือ ทั้งทำรังของมันบนที่สูง
28これは岩の上にすみかを構え、岩のとがり、または険しい所におり、
28มันอยู่ที่หน้าผาและทำรังของมันบนชะโงกผาและบนที่เข้มแข็ง
29そこから獲物をうかがう。その目の及ぶところは遠い。そのひなもまた血を吸う。おおよそ殺された者のある所には、これもそこにいる」。
29มันส่ายหาเหยื่อจากที่นั่น ตาของมันเห็นเหยื่อได้แต่ไกล
30そのひなもまた血を吸う。おおよそ殺された者のある所には、これもそこにいる」。
30ลูกอ่อนของมันดูดเลือด และมีอะไรถูกฆ่าตายที่ไหน มันอยู่ที่นั่นแหละ"