¹Laj Abraham queßel saß li naßajej li queßcuan cuiß ut queßcôeb saß li naßajej Neguev. Queßcana saß jun li naßajej li cuan saß xyânk li cuib chi tenamit Cades ut Shur. Ut mokon chic queßel saß li naßajej aßan. Queßcôeb saß li tenamit Gerar. Ut aran queßcana.

¹Så drog Abraham derfra til sydlandet og bodde mellem Kades og Sur, og siden opholdt han sig en tid i Gerar.

²Nak ac cuanqueb aran, laj Abraham quixye: —Lix Sara mâcuaß cuixakil. Aßan cuanab, chan. Lix reyeb li tenamit Gerar, aßan laj Abimelec. Li rey aßan quixtakla xcßambal lix Sara chokß rixakil.

²Og Abraham sa om Sara, sin hustru: Hun er min søster. Da sendte Abimelek, kongen i Gerar, folk avsted og tok Sara.

³Chiru li kßojyîn aßan li Dios quiâtinac riqßuin laj Abimelec saß lix matcß ut quixye re: —Anakcuan lâat tatcâmk xban nak li ixk xacßam âcuiqßuin cuan xbêlom, chan li Dios re.

³Men Gud kom til Abimelek i en drøm om natten og sa til ham: Nu skal du dø for den kvinnes skyld som du har tatt; for hun er en annen manns hustru.

⁴Laj Abimelec toj mâjiß nacuan riqßuin lix Sara. Laj Abimelec quixye re li Dios: —At Kâcuaß, ¿ma nacacßoxla xcamsinquil li toj mâjiß naxbânu li mâc?

⁴Men Abimelek hadde ikke kommet henne nær, og han sa: Herre, vil du da også slå rettferdige folk ihjel?

⁵Laj Abraham cuan re. Aßan xyehoc cue nak lix Sara, aßan ranab. Joßcan ajcuiß lix Sara quixye cue nak laj Abraham, aßan ras. Mâcuaß lâin cuan cue nak xinbânu li naßleb aßin. Moco xinnau ta nak rixakil laj Abraham, chan laj Abimelec.

⁵Har han ikke selv sagt til mig: Hun er min søster? Og hun har også sagt: Han er min bror. I mitt hjertes uskyldighet og med rene hender har jeg gjort dette.

⁶Ut li Kâcuaß Dios quixye re saß lix matcß: —Yâl. Lâin ninnau nak moco lâat ta cuan âcue. Xban nak ninnau aßin, joßcan nak incßaß xatinqßue chi cuânc riqßuin lix Sara. Joßcan nak incßaß xatmâcob chicuu.

⁶Og Gud sa til ham i drømmen: Ja, jeg vet at du har gjort dette i ditt hjertes uskyldighet, og jeg har også hindret dig fra å synde mot mig; derfor har jeg ikke latt dig få røre henne.

⁷Ut anakcuan tâkßaxtesi li ixk aßin riqßuin lix bêlom. Laj Abraham aßan jun li profeta li nayehoc re li cuâtin ut aßan tâtijok châcuix re nak incßaß tatcâmk. Abanan cui incßaß nacakßaxtesi li ixk aßin, lâat tatcâmk, joß eb ajcuiß lâ comon, chan li Dios.

⁷Men la nu mannen få sin hustru tilbake! For han er en profet. Og han skal bede for dig, så du får leve. Men dersom du ikke gir henne tilbake, da vit at du visselig skal dø, du og alle dine.

⁸Joß cuulajak chic laj Abimelec quicuacli toj ekßela. Quixbokeb chixjunileb lix môs ut quixserakßi reheb li cßaßru quiril saß lix matcß. Ut eb aßan cßajoß nak queßxucuac chi rabinquil li âtin aßan.

⁸Da stod Abimelek tidlig op om i morgenen og kalte på alle sine tjenere og fortalte dem alt dette, og mennene blev meget redde.

⁹Ut laj Abimelec quixbok laj Abraham ut quixye re: —Cßoxla cßaßru xabânu cue. ¿Cßaßru inmâc châcuu nak xaqßue li raylal aßin saß inbên joß ajcuiß saß xbêneb lin tenamit? Incßaß us xabânu cue.

⁹Og Abimelek kalte Abraham til sig og sa til ham: Hvad er det du har gjort mot oss! Hvad har jeg syndet mot dig, siden du har ført så stor en synd over mig og mitt rike? Du har båret dig slik at mot mig som ingen skulde gjøre.

¹⁰¿Cßaßut nak xabânu li naßleb aßin? chan laj Abimelec.

¹⁰Og Abimelek sa videre til Abraham: Hvad mente du med å gjøre dette?

¹¹Laj Abraham quichakßoc ut quixye re: —Lâin xincßoxla nak incßaß nequepâb li Kâcuaß Dios saß li tenamit aßin. Cuan saß inchßôl nak mâre tinêcamsi xban li cuixakil.

¹¹Da sa Abraham: Jeg tenkte: Det er visst ingen gudsfrykt på dette sted, og de vil slå mig ihjel for min hustrus skyld.

¹²Yâl li cßaßru xinye âcue nak lix Sara cuîtzßin. Junaj li kayucuaß ut li kanaß jalaneb. Joßcan nak quinsumla riqßuin.

¹²Hun er også virkelig min søster, min fars datter, men ikke min mors datter; og hun blev min hustru.

¹³Li Dios quiyehoc cue nak tincanab rochoch lin yucuaß ut tinxic saß jalan naßajej. Lâin quinye re li cuixakil nak yalak bar tonumekß aßan tixye nak lâin li ras, chan laj Abraham.

¹³Og da Gud bød mig å vandre om borte fra min fars hus, sa jeg til henne: Således må du vise din kjærlighet mot mig: Hvor vi så kommer, må du si om mig: Han er min bror.

¹⁴Tojoßnak laj Abimelec quixkßaxtesi lix Sara saß rukß laj Abraham. Ut quixqßue nabal lix quetômk. Quixqßue ajcuiß lix môs cuînk ut lix môs ixk.

¹⁴Så tok Abimelek småfe og storfe og træler og trælkvinner og gav Abraham og lot ham få Sara, sin hustru, tilbake.

¹⁵Laj Abimelec quixye re laj Abraham: —Il li naßajej aßan. Chixjunil li chßochß aßan cue lâin. Tâsicß li bar cuan tâcuulak châcuu ut aran tatcuânk, chan.

¹⁵Og Abimelek sa: Se, mitt land ligger åpent for dig; bo hvor du selv vil!

¹⁶Ut laj Abimelec quixye re lix Sara: —Qßue retal. Lâin xinqßue jun mil tumin plata re lâ cuas. Xinbânu aßin re nak li cuanqueb saß lâ cuochoch teßxqßue retal nak saß xyâlal xatinkßaxtesi riqßuin lâ bêlom, ut re ajcuiß nak chixjunileb teßxqßue retal nak mâcßaß âmâc, chan laj Abimelec re.

¹⁶Og til Sara sa han: Se, her gir jeg din bror tusen sekel sølv; det skal være en sonegave for dig i alles øine som er sammen med dig, og for alle har du nu fått opreisning.

¹⁷Xban li cßaßru quicßulman riqßuin lix Sara, li Kâcuaß Dios quixtakla jun li yajel saß xbêneb chixjunileb li cuanqueb saß rochoch laj Abimelec re nak eb aßan incßaß teßcuânk xcocßaleb.Laj Abraham quitijoc chiru li Dios chirixeb. Li Dios quirabi ut quixqßuirtesiheb chixjunileb li cuanqueb saß rochoch laj Abimelec re nak teßcuânk xcocßaleb ut quixqßuirtesiheb ajcuiß lix môseb.

¹⁷Og Abraham bad til Gud, og Gud helbredet Abimelek og hans hustru og hans tjenestekvinner, så de fikk barn.

¹⁸Laj Abraham quitijoc chiru li Dios chirixeb. Li Dios quirabi ut quixqßuirtesiheb chixjunileb li cuanqueb saß rochoch laj Abimelec re nak teßcuânk xcocßaleb ut quixqßuirtesiheb ajcuiß lix môseb.

¹⁸For Herren hadde aldeles lukket for hvert morsliv i Abimeleks hus for Abrahams hustru Saras skyld.