1Quichakßoc laj Job ut quixye reheb:
1Da tok Job til orde og sa:
2—¿Jokße têcanab inchßißchßißinquil? Ut, ¿jokße têcanab xqßuebal xrahil inchßôl riqßuin li âtin nequeye?
2Hvor lenge vil I bedrøve min sjel og knuse mig med ord?
3Nabal sut ac xinêhob. ¿Ma incßaß nequexxutânac nak niquinêchßila chi joßcan?
3Det er nu tiende gang I håner mig og ikke skammer eder ved å krenke mig.
4¿Cßaßru têraj re lâex cui cuan inmâc? Lâin tintojok re. Mâcuaß lâex.
4Har jeg virkelig faret vill, da blir min villfarelse min egen sak.
5Lâex nequecßoxla nak nim êcuanquil chicuu lâin. Ut nequeye nak cuan inmâc. Joßcan nak yôquin chixcßulbal li raylal aßin.
5Vil I virkelig ophøie eder over mig og vise mig at min vanære har rammet mig med rette?
6Lâin nacuaj tênau nak li Dios xqßuehoc re li raylal aßin saß inbên. Chanchan nak xinixqßue chi tßanecß saß li raßal.
6Så vit da at Gud har gjort mig urett og satt sitt garn omkring mig!
7Japjo cue xban li raylal yôquin chixcßulbal. Ut mâ ani nasumen cue. Nintzßâma intenkßanquil ut mâ ani natenkßan cue.
7Se, jeg roper: Vold! - men jeg får intet svar; jeg skriker om hjelp, men det er ingen rett å få.
8Chanchan xram lin be chicuu re nak incßaß tinnumekß nak xqßue li raylal saß inbên. Ut chanchan nak xinixqßue saß kßojyîn.
8Min vei har han stengt, så jeg ikke kommer frem, og over mine stier legger han mørke.
9Li Dios xrisi chicuu chixjunil li cßaßru cuan cue ut xrisi ajcuiß inlokßal.
9Min ære har han avklædd mig og tatt bort kronen fra mitt hode.
10Xinixcanab chi mâcßaß chic cuan cue. Xrisi chicuu chixjunil li cßaßru ninyoßoni.
10Han bryter mig ned på alle kanter, så jeg går til grunne, og han rykker op mitt håp som et tre.
11Xqßue li raylal aßin saß inbên li Dios xban nak yô xjoskßil cuiqßuin. Yô chixbânunquil cue joß naxbânu reheb li xicß nequeßiloc re.
11Han lar sin vrede brenne mot mig og akter mig som sin fiende.
12Chanchan nak quixtakla chak lix qßuila soldado chi pletic cuiqßuin nak xqßue chixjunil li raylal saß inbên. Ut chanchan nak queßxsut li cuochoch li soldado.
12Hans hærflokker kommer alle sammen og rydder sig vei mot mig, og de leirer sig rundt om mitt telt.
13Eb lin comon incßaß chic nequeßraj cuu. Ut eb li tzßakal cuamîg xineßxcanab injunes. Chanchan incßaß chic nequeßxnau cuu.
13Mine brødre har han drevet langt bort fra mig, og mine kjenninger er blitt aldeles fremmede for mig.
14Eb lin comon ut eb li cuamîg xineßxcanab injunes.
14Mine nærmeste holder sig borte, og mine kjente har glemt mig.
15Eb li nequeßnaßoc cuu xinsach saß xchßôleb. Ut eb li cuanqueb saß li cuochoch xinsach saß xchßôleb. Eb li môs ixk chanchan nak jalanin chic nak niquineßril ut chanchan nak incßaß chic nequeßxnau cuu.
15Mine husfolk og mine tjenestepiker akter mig for en fremmed; jeg er en utlending i deres øine.
16Nak ninbok lin môs cuînk, incßaß nachakßoc. Usta nintzßâma chiru nak tinixtenkßa, incßaß na-abin chicuu.
16Kaller jeg på min tjener, så svarer han ikke; med egen munn må jeg bønnfalle ham.
17Xban nak chuhin, li cuixakil incßaß chic naraj cuu. Joßcan ajcuiß eb li cualal incßajol incßaß chic nequeßraj cuilbal.
17Min ånde er motbydelig for min hustru, og min vonde lukt for min mors sønner.
18Eb li cocßal xicß chic niquineßril ut niquineßretzßu.
18Endog barn forakter mig; vil jeg reise mig, så taler de mot mig.
19Chixjunileb li tzßakal cuamîg nak queßcuan niquineßxtzßektâna. Lâin nequebinra, abanan eb aßan xicß chic niquineßril.
19Alle mine nærmeste venner avskyr mig, og de jeg elsket, har vendt sig mot mig.
20Lin tzßûmal xletz rib chiru lin bakel xban nak xinbaker chi us. Ra sa aj chic nak yoßyôquin.
20Mine ben trenger ut gjennem min hud og mitt kjøtt, og bare tannhinnen er ennu urørt på mig.
21Lâex li tzßakal cuamîg, ¿ma incßaß naru têril xtokßobâl cuu? Li Dios xqßuehoc re li raylal saß inbên.
21Forbarm eder, forbarm eder over mig, I mine venner! For Guds hånd har rørt ved mig.
22¿Cßaßut nak lâex yôquex ajcuiß chinrahobtesinquil joß yô li Dios cue? ¿Ma incßaß tzßakal li raylal xebânu cue?
22Hvorfor forfølger I mig likesom Gud og blir ikke mette av mitt kjøtt?
23Us raj nak cuan ta junak tixtzßîba raj li cuâtin. Tixcanab raj chi tzßîbanbil saß junak hu.
23Men gid mine ord måtte bli opskrevet! Gid de måtte bli optegnet i en bok,
24Us raj nak cuan ta junak tixjuch riqßuin chßîchß chiru junak pec li cuâtin re nak tâcanâk chi tzßîbanbil chiru li pec chi junelic.
24ja, med jerngriffel og bly for evig bli hugget inn i sten!
25Lâin ninnau nak li nacoloc cue yoßyo. Ut ninnau nak aßan tââtinak chicuix re incolbal arin saß ruchichßochß.
25Men jeg - jeg vet min gjenløser lever, og som den siste skal han stå frem på støvet.
26Lâin ninnau nak aßan tâcolok cue nak tâosokß lin yußam. Usta lin tibel mâcßaßak chic, lâin ninnau nak tincuil ru li Dios chi tzßakal.
26Og efterat denne min hud er blitt ødelagt, skal jeg ut fra mitt kjød skue Gud,
27Lâin tincuil ru chi tzßakal riqßuin xnakß cuu. Lâin tzßakal tin-ilok re. Moco jalan ta chic usta mâcßaßak chic inmetzßêu.
27han som jeg skal skue, mig til gode, han som mine øine skal se og ikke nogen fremmed - mine nyrer tæres bort i mitt liv*. / {* av lengsel herefter, 2KO 5, 2.}
28Lâex li nequeye nak cuan inmâc. Lâex li nequesicß xyâlal chanru nak tinêrahobtesi.Chexxucuak caßchßinak xban nak li Dios najoskßoß riqßuineb li nequeßmâcob. Ut naxqßue chixtojbal xmâc li ani cuan xmâc. Lâex têqßue retal nak li Dios, aßan li narakoc âtin ut naxbânu saß tîquilal, chan laj Job.
28Når I sier: Hvor vi skal forfølge ham! - I har jo funnet skylden hos mig -
29Chexxucuak caßchßinak xban nak li Dios najoskßoß riqßuineb li nequeßmâcob. Ut naxqßue chixtojbal xmâc li ani cuan xmâc. Lâex têqßue retal nak li Dios, aßan li narakoc âtin ut naxbânu saß tîquilal, chan laj Job.
29så frykt for sverdet! For vrede er en synd som er hjemfalt til sverd. Dette sier jeg forat I skal tenke på at det kommer en dom.