¹Ut quixye ajcuiß laj Elifaz re laj Job: —Jap âcue. Ani ta na tâsumênk âcue. Malaj ut tâpatzß âtenkßanquil re junak ángel.

¹Rop du bare! Er det vel nogen som svarer dig? Og til hvem av de hellige vil du vende dig?

²Lâat nacanau nak li incßaß useb xnaßleb, aß ajcuiß lix joskßil nacamsin reheb. Ut li ani nacakalin, aßan ajcuiß lix cakal naqßuehoc re chi osocß.

²For harme slår dåren ihjel, og vrede dreper den tåpelige.

³Lâin ninqßue retal nak eb li incßaß useb xnaßleb nequeßoc chi biomocß. Abanan saß junpât nequeßsacheß ruheb ut na-osoß ajcuiß li cßaßru cuan reheb.

³Jeg så en dåre skyte røtter; men med ett måtte jeg rope ve over hans bolig.

⁴Eb li ralal xcßajol mâ ani natenkßan reheb. Ut nak cuanqueb chiruheb laj rakol âtin, mâ ani na-oquen chirixeb ut mâ ani nacoloc reheb.

⁴Hans barn var uten hjelp; de blev trådt ned i porten, og det var ingen som frelste dem.

⁵Ut li ru li racuîmkeb aß eb chic li teßtzßocâk nequeßtzacan re. Usta saß qßuix cuan, nequeßxsicß. Ut eb li teßchakik re, teßrêchani lix biomaleb.

⁵De hungrige åt op hans avling, ja, midt ut av torner hentet de den, og snaren lurte på hans gods.

⁶Li mâusilal mâcuaß saß chßochß na-el chak. Chi moco saß chßochß na-el chak li raylal.

⁶For ikke skyter ulykke op av støvet, og møie spirer ikke frem av jorden;

⁷Aban li cuînk, aßan li naxbok raylal saß xbên xjunes rib joß nak napiscßoc ratzßum li xam.

⁷men mennesket fødes til møie, likesom ildens gnister flyver høit i været.

⁸Cui ta lâin yôquin chi cßuluc re li raylal li yôcat chixcßulbal lâat, ac raj xinkßaxtesi cuib saß rukß li Dios. Ut tincanab raj saß rukß aßan li raylal li yôkin chixcßulbal.

⁸Men jeg vilde* vende mig til Gud og overlate min sak til ham, / {* om jeg var i ditt sted.}

⁹Aßan kßaxal nim xcuanquil chixbânunquil li sachba chßôlej. Ut mâ ani nataßoc ru li cßaßak re ru naxbânu.

⁹han som gjør store, uransakelige ting, under uten tall,

¹⁰Aßan naqßuehoc re li hab ut naxtßakresi li acuîmk.

¹⁰som sender regn utover jorden og lar vann strømme utover markene,

¹¹Ut naxqßueheb xcuanquil li mâcßaßeb xcuanquil. Ut eb li raheb xchßôl, naxqßue xsahil xchßôleb.

¹¹som ophøier de ringe og lar de sørgende nå frem til frelse,

¹²Aßan napoßoc ru li incßaß us nequeßxcßoxla xbânunquil li sêbeb xchßôl chixbânunquil li incßaß us. Mâcßaß nequeßxbânu xban nak aßan naxpoß ru li cßaßru nequeßxcßoxla xbânunquil.

¹²som gjør de kløktiges råd til intet, så deres hender ikke får utrettet noget som varer,

¹³Ut aßan ajcuiß naqßuehoc reheb chi tßanecß saß li mâusilal li nequeßxbânu eb li sêbeb xchßôl chixbânunquil li mâusilal. Ut incßaß us na-el chiruheb li cßaßru nequeßxcßoxla xbânunquil.

¹³han som fanger de vise i deres kløkt og lar de listiges råd bli forhastet;

¹⁴Usta yôqueb chi bêc chi cutan, abanan chanchan saß kßojyîn yôqueb chi bêc chi incßaß nequeßxtau cßaßru teßxbânu.

¹⁴om dagen støter de på mørke, og om middagen famler de som om natten.

¹⁵Abanan li Dios naxcoleb li mâcßaßeb xcuanquil, li yôqueb chi cßuluc raylal saß rukßeb li incßaß useb xnaßleb.

¹⁵Og således frelser han den fattige fra sverdet, fra deres munn og fra den sterkes hånd,

¹⁶Riqßuin li Dios nequeßyoßonin li incßaß nequeßxcuy xcolbaleb rib xjuneseb. Ut eb li incßaß useb xnaßleb mâcßaß chic naru nequeßxye.

¹⁶og det blir håp for den ringe, og ondskapen må lukke sin munn.

¹⁷Us xak re li cuînk li nakßuseß xban li Dios. Joßcan nak mâtzßektâna lâ kßusbal li naxqßue li nimajcual Dios.

¹⁷Ja, salig er det menneske Gud refser, og den Allmektiges tukt må du ikke akte ringe!

¹⁸Cui li Dios naxqßue junak raylal saß kabên, aßan ajcuiß tâtenkßânk ke chixcuybal. Cui aßan naqßuehoc ke chi cßuluc raylal, aßan ajcuiß tâcßojobânk re li kachßôl.

¹⁸For han sårer, og han forbinder; han slår, og hans hender læger.

¹⁹Aßan junelic tatxcol chiru li raylal ut incßaß tixcanab chi numtâc saß âbên li raylal.

¹⁹I seks trengsler skal han berge dig, og i den syvende skal intet ondt røre dig.

²⁰Nak yôk li cueßej, aßan tâcolok âcue chiru li câmc. Ut nak yôk li pletic, aßan tâcolok âcue re nak incßaß tateßxcamsi.

²⁰I hungersnød frir han dig fra døden og i krig fra sverdets vold.

²¹Aßan tâcolok âcue re nak incßaß teßxye li incßaß us châcuix. Ut incßaß tatxucuak nak teßchâlk chixsachbal li cßaßru âcue.

²¹For tungens svepe skal du være skjult, og du skal ikke frykte når ødeleggelsen kommer.

²²Usta tâchâlk li cueßej ut li chßaßajquilal saß âbên, incßaß tatxucuak xban nak incßaß tânumtâk saß âbên. Ut incßaß ajcuiß tatxucuak xbaneb li joskß aj xul.

²²Ødeleggelse og hunger skal du le av, og for jordens ville dyr skal du ikke frykte;

²³Eb li pec li cuanqueb saß xyânkeb lâ cuacuîmk incßaß tateßxchßißchßißi. Ut eb li joskß aj xul sahakeb xchßôl âcuiqßuin.

²³for med markens stener står du i pakt, og markens ville dyr holder fred med dig.

²⁴Ut saß lâ cuochoch cuânk sahil chßôlej. Ut nak tatxic chirilbaleb lâ quetômk, tzßakalakeb nak tâtau.

²⁴Og du skal få se at ditt telt er trygt, og ser du over din eiendom, skal du intet savne.

²⁵Nabalakeb âcualal âcßajol teßcuânk. Chanchanakeb xqßuial li pim saß cßalebâl.

²⁵Og du skal få se at din ætt blir tallrik, og dine efterkommere som jordens urter.

²⁶Tîxakat chic chi us nak tatcâmk. Moco tatcâmk ta chi toj mâjiß nacuulac xkßehil joß nak li trigo nakßanoß saß xkßehil.Lâo ac nakanau nak joßcan nacßulman. Qßue retal ut cßojob âchßôl xban nak relic chi yâl nak joßcan nacßulman, chan laj Elifaz.

²⁶Du skal i fullmoden alder gå i graven, likesom kornbånd føres inn sin tid.

²⁷Lâo ac nakanau nak joßcan nacßulman. Qßue retal ut cßojob âchßôl xban nak relic chi yâl nak joßcan nacßulman, chan laj Elifaz.

²⁷Se, dette er det vi har utgransket, og således er det. Hør det og merk dig det!