¹At Kâcuaß, nacatinlokßoni xban nak lâat xatcoloc cue ut incßaß xinâqßue chi seßêc xbaneb li xicß nequeßiloc cue.

¹En salme, en sang ved husets innvielse, av David.

²At Kâcuaß, at inDios, nak xintzßâma intenkßanquil âcue, lâat xinâqßuirtesi.

²Jeg vil ophøie dig, Herre, for du har dradd mig op og ikke latt mine fiender glede sig over mig.

³Xinâcol chiru li câmc. Ac câmc raj cue, abanan lâat xaqßue cuißchic inyußam.

³Herre min Gud! jeg ropte til dig, og du helbredet mig.

⁴Lâex li tîc êchßôl, chexbichânk re xlokßoninquil li Kâcuaß. Chexbantioxînk riqßuin li usilal li quixbânu.

⁴Herre! du har ført min sjel op av dødsriket, du har kalt mig til live fra dem som farer ned i graven.

⁵At Kâcuaß, junpât ajcuiß nacatjoskßoß. Abanan lâ châbilal nacuan chi junelic. Mâre tinyâbak chiru li kßojyîn xban xrahil saß inchßôl. Abanan joß cuulajak chic sahak chic saß inchßôl.

⁵Lovsyng Herren, I hans fromme, og pris hans hellige navn!

⁶Xcuecßa nak sa chic cuanquin, ut xinye saß inchßôl nak mâcßaß tincßul.

⁶For et øieblikk varer hans vrede, en levetid hans nåde; om aftenen kommer gråt som gjest, og om morgenen er det frydesang.

⁷Nak yôcat xqßuebal lâ cuusilal cue, cau inchßôl. Abanan nak xacanab intenkßanquil, cßajoß nak quichal inxiu.

⁷Men jeg sa i min trygghet: Jeg skal ikke rokkes evindelig.

⁸Xinyâba lâ cßabaß, at Kâcuaß, ut xintzßâma intenkßanquil châcuu.

⁸Herre! ved din nåde hadde du grunnfestet mitt fjell; du skjulte ditt åsyn, da blev jeg forferdet.

⁹Ut xinye, ¿cßaßru aj e nak tincâmk? ¿Cßaßru aj e nak tinmukekß? ¿Ma teßxqßue ta biß âlokßal lix poksil li camenak? ¿Ma teßxchßolob ta biß lâ cuusilal?

⁹Til dig, Herre, ropte jeg, og til Herren bad jeg ydmykelig:

¹⁰At Kâcuaß, chinâcuabi ut chacuil taxak xtokßobâl cuu ut chinâtenkßa taxak.

¹⁰Hvad vinning er der i mitt blod, i at jeg farer ned i graven? Mon støvet vil prise dig, vil det forkynne din trofasthet?

¹¹Lix rahil inchßôl xasukßisi chokß sahil chßôlejil. Ninxajoc xban xsahil inchßôl. Xacuisi lix rahil inchßôl ut kßaxal cuißchic li sahil chßôlejil xaqßue cue.Joßcan nak tinbichânk re âlokßoninquil, at Kâcuaß Dios. Incßaß naru nincana chi incßaß tinqßue âlokßal. At Kâcuaß Dios, tinqßue âlokßal chi junelic.

¹¹Hør, Herre, og vær mig nådig! Herre, vær min hjelper!

¹²Joßcan nak tinbichânk re âlokßoninquil, at Kâcuaß Dios. Incßaß naru nincana chi incßaß tinqßue âlokßal. At Kâcuaß Dios, tinqßue âlokßal chi junelic.

¹²Du omskiftet min klage til dans for mig, du løste mine sørgeklær av mig og omgjordet mig med glede,

¹³forat min ære skal lovsynge dig og ikke tie. Herre min Gud! jeg vil prise dig evindelig.