1Jobas tęsė savo palyginimą:
1¶ Na i korero tonu ano a Hopa i tana pepeha; i mea,
2“Gyvas Dievas, kuris nedaro man teisybės, ir Visagalis, kuris apkartino mano sielą.
2E ora ana te Atua, nana nei i whakakahore toku tika; te Kaha Rawa, nana nei i whakakawa toku wairua;
3Kol aš kvėpuoju ir Dievo kvapas yra mano šnervėse,
3Kei te toitu tonu hoki toku ora i roto i ahau, a kei roto i oku pongaponga te wairua o te Atua;
4mano lūpos nekalbės netiesos ir mano liežuvis neapgaudinės.
4He pono, e kore oku ngutu e korero kino, e kore te hianga e puaki i toku arero.
5Taip nebus, kad aš pateisinčiau jus. Savo nekaltumo neatsisakysiu iki mirties.
5Aue kia whakatikaia ta koutou e ahau! E kore e whakarerea e ahau toku ngakau tapatahi, a mate noa.
6Teisumo tvirtai laikausi ir nepaleisiu; mano širdis man nepriekaištaus, kol gyvensiu.
6Ka mau taku pupuri ki toku tika, e kore e tukua atu e ahau: e kore toku ngakau e whakahe ki ahau i ahau ano e ora nei.
7Te mano priešas bus kaip nedorėlis, tas, kuris puola mane, kaip neteisusis.
7¶ Ko toku hoariri, kia rite ia ki te tangata kino; ko te tangata e whakatika mai ana ki ahau, kia rite ia ki te tangata hara.
8Ar yra veidmainiui kokia viltis, nors jis ir daug turi, kai Dievas atima jo sielą?
8He aha oti ta te whakaponokore e tumanako ai, ahakoa whiwhi ia i te rawa, ki te mea ka tangohia atu tona wairua e te Atua?
9Ar Dievas išklausys jo šauksmą, kai nelaimės užgrius jį?
9E rongo ranei te Atua ki tana tangi ina pa te he ki a ia?
10Ar jis linksminsis Visagalyje ir nuolat šauksis Dievo?
10E ahuareka ranei ia ki te Kaha Rawa, e karanga ranei ki te Atua i nga wa katoa?
11Aš jus pamokysiu apie Dievo ranką, Visagalio kelių aš neslėpsiu.
11¶ Ka whakaakona koutou e ahau ki te ringa o te Atua; e kore e huna e ahau nga mea e takoto mai nei i te Kaha Rawa.
12Jūs patys tai regėjote; kodėl jūs tad taip tuščiai kalbate?
12Nana, kua kite koutou katoa; a na te aha koutou i wairangi rawa ai?
13Štai nedorėlio dalis nuo Dievo ir prispaudėjų paveldėjimas iš Visagalio:
13Ko ta te Atua wahi tenei ma te tangata kino, ko te mea e whakarerea iho ma nga kaitukino, ko ta te Kaha Rawa e riro i a ratou.
14jei jo vaikų padaugėja, jie skirti kardui; jo palikuonys nepasisotina duona.
14Ki te mea ka tokomaha ana tamariki, hei mea ma te hoari; e kore ano hoki ona uri e makona i te taro.
15Kurie išliks po jo, tuos mirtis nuves į kapą ir našlės jų neapraudos.
15Ko ona morehu ka tanumia ki te mate; e kore ano hoki ana pouaru e tangi.
16Nors jis turi sidabro kaip smėlio ir drabužių kaip molio,
16Ahakoa amene ia i te hiriwa ano he puehu, a pae tonu te kakahu mona ano he paru;
17bet jo rūbus teisusis vilkės, o sidabrą padalins nekaltasis.
17E pae ano i a ia, otiia ka kakahuria e te tangata tika, ka wehewehea hoki te hiriwa e te harakore.
18Jis stato namus kaip kandis, kaip sargas būdelę pasidaro.
18Ka rite tana hanga i tona whare ki ta te purehurehu; tona rite kei te whare tihokahoka e hanga ana e te kaitiaki.
19Jis atsigula turtingas, o pabudęs ir atvėręs akis nieko nebeturi.
19Ka takoto ia, he tangata taonga, otiia e kore e kohia ki te urupa; ko te tirohanga ake a ona kanohi, na kua kahore noa iho ia.
20Išgąstis užklumpa jį kaip vanduo ir audra naktį nuneša jį.
20Rite tonu ki te wai nga whakawehi e mau ai ia; tahaetia ana ia e te paroro i te po.
21Rytų vėjas jį pakelia ir viesulas išplėšia jį iš jo vietos,
21Ka kahakina atu ia e te marangai, a riro ana ia; ka aia atu ano ia i tona wahi.
22svaido be pasigailėjimo, nors jis labai stengiasi pabėgti nuo jo.
22Ka aki mai hoki te Atua ki a ia, e kore ano ia e tohungia; mea noa ia kia rere mai i roto i tona ringa.
23Žmonės plos savo rankomis dėl jo ir švilpdami išlydės jį”.
23Ka papaki te tangata i o ratou ringa ki a ia, a ka whakahi, ka a atu i a ia i tona wahi.