¹Dieve, netylėk! Dieve, nenurimk ir nebūk tylus!

¹Oh Dios, huwag kang tumahimik: huwag kang mapayapa, at tumiwasay, Oh Dios.

²Juk štai Tavo priešai triukšmauja, kelia galvas tie, kurie Tavęs nekenčia.

²Sapagka't narito, ang mga kaaway mo'y nanggugulo: at silang nangagtatanim sa iyo ay nangagtaas ng ulo.

³Prieš Tavo tautą jie rengia sąmokslą, tariasi prieš Tavo globotinius.

³Sila'y nagsisitanggap ng payong may katusuhan laban sa iyong bayan, at nangagsanggunian laban sa iyong nangakakubli.

⁴Jie sako: “Eikime, išnaikinkime juos, kad šios tautos nebebūtų ir Izraelio vardo niekas nebeminėtų”.

⁴Kanilang sinabi, Kayo'y parito, at atin silang ihiwalay sa pagkabansa; upang ang pangalan ng Israel ay huwag nang maalaala pa.

⁵Jie tariasi vieningai, susijungia prieš Tave;

⁵Sapagka't sila'y nangagsangguniang magkakasama na may isang pagkakaayon; laban sa iyo ay nangagtitipanan:

⁶Edomo ir Moabo stovyklos, izmaelitai ir hagarai,

⁶Ang mga tolda ng Edom at ng mga Ismaelita; ang Moab at ang mga Agareno;

⁷Gebalas, Amonas ir Amalekas, Filistija kartu su Tyro gyventojais.

⁷Ang Gebal, at ang Ammon, at ang Amalec; ang Filisteo na kasama ng mga taga Tiro:

⁸Su jais kartu asirai eina, Loto palikuonims teikia paramą.

⁸Pati ng Asiria ay nalalakip sa kanila; kanilang tinulungan ang mga anak ni Lot.

⁹Padaryk jiems kaip Midjanui, kaip Siserai ir Jabinui prie Kišono upelio;

⁹Gumawa ka sa kanila ng gaya sa Madianita; gaya kay Sisara, gaya kay Jabin, sa ilog ng Cison:

¹⁰jie prie En Doro sunaikinti buvo, tapo mėšlu žemei patręšti.

¹⁰Na nangamatay sa Endor; sila'y naging parang dumi sa lupa.

¹¹Padaryk jų kunigaikščius kaip Orebą ir Zeebą, kaip Zebachą bei Calmuną­visus jų vadus,

¹¹Gawin mo ang kanilang mga maginoo na gaya ni Oreb at ni Zeeb; Oo, lahat nilang mga pangulo ay gaya ni Zeba at ni Zalmuna;

¹²kurie sakė: “Pasiglemžkime Dievo žemes!”

¹²Na siyang nagsipagsabi, kunin natin para sa atin na pinakaari ang mga tahanan ng Dios.

¹³Dieve, padaryk juos lyg sūkurio blaškomus lapus, lyg šiaudus prieš vėją.

¹³Oh Dios ko, gawin mo silang parang ipoipong alabok; Parang dayami sa harap ng hangin.

¹⁴Kaip ugnis sudegina mišką, kaip liepsna nudegina kalnus,

¹⁴Parang apoy na sumusunog ng gubat, at parang liyab na nanunupok ng mga bundok;

¹⁵taip gainiok juos audromis, gąsdink vėtromis.

¹⁵Kaya't habulin mo sila ng iyong bagyo, at pangilabutin mo sila ng iyong unos.

¹⁶Viešpatie, sugėdink jų veidus, kad jie ieškotų Tavo vardo!

¹⁶Lipusin mo ang kanilang mga mukha ng kahihiyan; upang hanapin nila ang iyong pangalan, Oh Panginoon.

¹⁷Tegul visada juos gėda ir išgąstis lydi ir gėdoje jie tepražūna.

¹⁷Mangapahiya sila at manganglupaypay magpakailan man; Oo, mangahiya sila at mangalipol:

¹⁸Težino jie, kad Tas, kurio vardas Viešpats, visoje žemėje yra aukščiausias!

¹⁸Upang kanilang maalaman na ikaw lamang, na ang pangalan ay JEHOVA, ay Kataastaasan sa buong lupa.