¹Žodžiai Agūro, Jakės sūnaus. Taip jis kalbėjo Itieliui, pačiam Itieliui ir Ukalui:

¹Massalı Yake oğlu Agurun sözleri:Bu adam şöyle diyor:‹‹Yoruldum, ey Tanrım, yoruldum ve tükendim. ve tükendim› ›› ya da ‹‹Bu adam İtiele, İtiele ve Ukkala şöyle diyor››.

²“Aš suprantu mažiau negu kiti ir neturiu žmogaus proto.

²Gerçekten ben insanların en cahiliyim,Bende insan aklı yok.

³Aš nesimokiau išminties ir neturiu Šventojo pažinimo.

³Bilgeliği öğrenmedim,Kutsal Olana ilişkin bilgiden de yoksunum.

⁴Kas užžengė į dangų ir nusileido? Kas sulaikė vėją savo rankomis? Kas įvyniojo vandenis į drabužį? Kas nustatė žemės ribas? Kuo vardu Jis ir Jo sūnus, ar žinai?

⁴Kim göklere çıkıp indi?Kim yeli avuçlarında topladı?Suları giysisiyle sarıp sarmalayan kim?Kim belirledi dünyanın sınırlarını?Adı nedir, oğlunun adı nedir, biliyorsan söyle!

⁵Kiekvienas Dievo žodis yra tyras; Jis yra skydas tiems, kurie Juo pasitiki.

⁵Tanrının her sözü güvenilirdir,O kendisine sığınan herkese kalkandır.

⁶Nieko nepridėk prie Jo žodžių, kad Jis neapkaltintų tavęs ir neliktum melagis.

⁶Onun sözüne bir şey katma,Yoksa seni azarlar, yalancı çıkarsın.

⁷Dviejų dalykų prašau, neužgink man jų pirma, negu mirsiu.

⁷Ey Tanrı, iki şey diledim senden:Ben ölmeden bunları esirgeme benden.

⁸Pašalink nuo manęs tuštybę ir melą; neduok man turtų nė skurdo, maitink mane tuo, ko man reikia,

⁸Sahtekârlığı, yalanı benden uzak tut,Bana ne yoksulluk ne de zenginlik ver;Payıma düşen ekmeği ver, yeter.

⁹kad pasisotinęs neišsiginčiau Tavęs ir nesakyčiau: ‘Kas yra Viešpats?’ arba nuskurdęs nevogčiau ir be reikalo neminėčiau Dievo vardo.

⁹Yoksa bolluktan, ‹Kimmiş RAB?› diye seni yadsır,Ya da yoksulluktan çalarVe Tanrımın adını lekelemiş olurum.

¹⁰Neskųsk tarno jo šeimininkui, kad jis nekeiktų tavęs ir tu neliktum kaltas.

¹⁰‹‹Köleyi efendisine çekiştirme,Yoksa sana lanet eder, sen de suçlu çıkarsın.

¹¹Yra karta, kuri keikia tėvą ir nelaimina motinos.

¹¹Öyleleri var ki, babalarına lanet eder,Annelerine değer vermezler.

¹²Karta, kuri laiko save švaria, bet nenusiplauna savo purvo.

¹²Öyleleri var ki, kendilerini tertemiz sanırlar,Oysa kötülüklerinden arınmış değiller.

¹³Karta, kurios išdidus žvilgsnis ir pakeltos blakstienos.

¹³Öyleleri var ki, kendilerinden üstün kimse yok sanır,Herkese tepeden bakarlar.

¹⁴Karta, kurių dantys yra kardai ir peiliai, kuriais ji suryja vargšus krašte ir beturčius tarp žmonių.

¹⁴Öyleleri var ki, dişleri kılıç, çeneleri bıçaktır,Mazlumlarla yoksulları yutup yeryüzünden yok ederler.

¹⁵Siurbėlė turi dvi dukteris, kurios šaukia: ‘Duok, duok!’ Trys dalykai yra nepasotinami, o ketvirtas niekada nesako: ‘Užtenka’.

¹⁵Sülüğün iki kızı vardır, adları ‹Ver, ver›dir.Hiç doymayan üç şey,‹Yeter› demeyen dört şey vardır:

¹⁶Tai mirusiųjų buveinė, nevaisingos įsčios, žemė, kuri sugeria vandenį, ir ugnis­ji nesako: ‘Užtenka!’

¹⁶Ölüler diyarı, kısır rahim,Suya doymayan toprak ve ‹Yeter› demeyen ateş.

¹⁷Akis, kurios tyčiojasi iš tėvo ir niekina paklusnumą motinai, iškapos varnai slėnyje ir suės erelio jaunikliai.

¹⁷Babasıyla alay edenin, annesinin sözünü hor göreninGözünü vadideki kargalar oyacak;O akbabalara yem olacak.

¹⁸Trys dalykai man nesuvokiami ir ketvirtojo nesuprantu:

¹⁸Aklımın ermediği üç şey,Anlamadığım dört şey var:

¹⁹erelio kelias padangėje, gyvatės­ant uolos, laivo­jūroje ir vyro kelias su mergaite.

¹⁹Kartalın gökyüzünde,Yılanın kayada,Geminin denizde izlediği yolVe erkeğin genç kızla tuttuğu yol.

²⁰Štai kelias neištikimos moters; ji pavalgo ir, nusišluosčiusi lūpas, sako: ‘Nieko blogo nepadariau’.

²⁰Zina eden kadının yolu da şöyledir:Yer, ağzını siler,Sonra da, ‹Suç işlemedim› der.

²¹Dėl trijų dalykų sujuda žemė, ketvirtojo ji negali pakęsti:

²¹Yeryüzü üç şeyin altında sarsılır;Katlanamadığı dört şey vardır:

²²tarno, kai jis karaliauja, kvailio, kai jis pasisotina,

²²Kölenin kral olması,Budalanın doyması,

²³bjaurios moteriškės, kai ji išteka, ir tarnaitės, kuri užima šeimininkės vietą.

²³Nefret edilen kadının evlenmesiVe hizmetçinin hanımının yerine geçmesi.

²⁴Keturi žemės gyvūnai yra maži, bet labai išmintingi:

²⁴‹‹Dünyada dört küçük yaratık var ki,Çok bilgece davranırlar:

²⁵skruzdės nėra stipri tauta, tačiau vasarą prisirengia sau maisto;

²⁵Karıncalar güçlü olmayan bir topluluktur,Ama yiyeceklerini yazdan biriktirirler.

²⁶triušiai yra silpni, tačiau pasidaro namus uolose;

²⁶Kaya tavşanları da güçsüz bir topluluktur,Ama yuvalarını kaya kovuklarında yaparlar.

²⁷skėriai neturi karaliaus, tačiau tvarkingai skrenda būriais;

²⁷Çekirgelerin kralı yoktur,Ama bölük bölük ilerlerler.

²⁸voras audžia savo rankomis, tačiau būna ir karaliaus rūmuose.

²⁸Kertenkele elle bile yakalanır,Ama kral saraylarında bulunur.

²⁹Trys vaikšto išdidžiai, ketvirtas eina didingai:

²⁹‹‹Yürüyüşü gösterişli üç yaratık,Davranışı gösterişli dört yaratık var:

³⁰liūtas­stipriausias tarp žvėrių, nebijo nieko;

³⁰Hayvanların en güçlüsü olanVe hiçbir şeyin önünde pes etmeyen aslan,

³¹kurtas, ožys ir karalius priešaky savo žmonių.

³¹Tazıfş, tekeVe ordusunun başındaki kral. sözcüğün anlamı tam bilinmiyor.

³²Jei buvai kvailas ir aukštinai save ar planavai pikta, užsidenk ranka savo burną.

³²‹‹Eğer budala gibi kendini yücelttinseYa da kötülük tasarladınsa,Dur ve düşün!

³³Plakant pieną, gaunamas sviestas; stipriai šnypščiant nosį, pasirodo kraujas; pykčio kurstymas sukelia ginčą”.

³³Çünkü nasıl sütü dövünce tereyağı,Burnu sıkınca kan çıkarsa,Öfkeyi kurcalayınca da kavga çıkar.››