¹Mano sūnau, būk dėmesingas mano išminčiai ir palenk ausį mano supratimui,

¹Oğlum, bilgeliğime dikkat et,Akıllıca sözlerime kulak ver.

²kad būtum nuovokus ir tavo lūpos išlaikytų pažinimą.

²Böylelikle her zaman sağgörülü olur,Dudaklarınla bilgiyi korursun.

³Kaip varvantis medus svetimos moters lūpos ir jos burna švelnesnė už aliejų.

³Zina eden kadının bal damlar dudaklarından,Ağzı daha yumuşaktır zeytinyağından.

⁴Bet galiausiai ji tampa karti kaip metėlė ir aštri kaip dviašmenis kalavijas.

⁴Ama sonu pelinotu kadar acı,İki ağızlı kılıç kadar keskindir.

⁵Jos kojos žengia į mirtį, jos žingsniai veda į pragarą.

⁵Ayakları ölüme gider,Adımları ölüler diyarına ulaşır.

⁶Kad tu nemąstytum apie jos gyvenimo taką, žinok­jos keliai nepastovūs ir tu negali jų suprasti.

⁶Yaşama giden yolu hiç düşünmez,Yolları dolaşıktır, ama farkında değil.

⁷Dabar, mano vaikai, klausykite manęs ir neatsitraukite nuo mano burnos žodžių.

⁷Oğlum, şimdi beni dinle,Ağzımdan çıkan sözlerden ayrılma.

⁸Atitolink nuo jos savo kelią ir nesiartink prie jos namų durų,

⁸Öyle kadınlardan uzak dur,Yaklaşma evinin kapısına.

⁹kad neatiduotum savo garbės kitiems ir savo metų negailestingajam;

⁹Yoksa onurunu başkalarına,Yıllarını bir gaddara kaptırırsın.

¹⁰kad svetimi nesisotintų tavo gėrybėmis ir tavo darbas nebūtų svetimojo namuose,

¹⁰Varını yoğunu yer bitirir yabancılar,Emeğin başka birinin evini bayındır kılar.

¹¹ir galiausiai neturėtum vaitoti, išsekinęs kūną bei jėgas,

¹¹Ah çekip inlersin ömrünün son günlerinde,Etinle bedenin tükendiğinde.

¹²ir sakyti: “Kodėl nekenčiau pamokymų ir mano širdis paniekino pabarimą,

¹²‹‹Eğitilmekten neden bu kadar nefret ettim,Yüreğim uyarıları neden önemsemedi?›› dersin.

¹³neklausiau savo mokytojų balso ir nepalenkiau savo ausies prie tų, kurie mane mokė?

¹³‹‹Öğretmenlerimin sözünü dinlemedim,Beni eğitenlere kulak vermedim.

¹⁴Aš kone patekau į visokias nelaimes bendruomenės ir susirinkimo vidury”.

¹⁴Halkın ve topluluğun arasındaTam bir yıkımın eşiğine gelmişim.››

¹⁵Gerk vandenį iš savo šulinio, tekantį vandenį iš savo versmės.

¹⁵Suyu kendi sarnıcından,Kendi kuyunun kaynağından iç.

¹⁶Ar tavo vandens šaltiniai išsilies po gatves, o vandens srovės aikštėse?

¹⁶Pınarların sokakları,Akarsuların meydanları mı sulamalı?

¹⁷Tebūna jie tik tau, nedalink jų svetimiems.

¹⁷Yalnız senin olsun onlar,Paylaşma yabancılarla.

¹⁸Tebūna tavo šaltinis palaimintas ir džiaukis su savo jaunystės žmona.

¹⁸Çeşmen bereketli olsunVe gençken evlendiğin karınla mutlu ol.

¹⁹Ji kaip miela stirna, kaip grakšti elnė. Tegul jos krūtys tenkina tave visą laiką, nuolat mėgaukis jos meile.

¹⁹Sevimli bir geyik, zarif bir ceylan gibi,Hep seni doyursun memeleri.Aşkıyla sürekli coş.

²⁰Mano sūnau, kam tau mėgautis svetima moterimi ir apsikabinti su svetimąja?

²⁰Oğlum, neden ahlaksız bir kadınla coşasın,Neden başka birinin karısını koynuna alasın?

²¹Viešpats stebi visus žmogaus kelius ir apsvarsto visus jo takus.

²¹RAB insanın tuttuğu yolu gözler,Attığı her adımı denetler.

²²Nedorėlį sugauna jo paties nedorybės ir supančioja jo nuodėmių pančiai.

²²Kötü kişiyi kendi suçları ele verecek,Günahının kemendi kıskıvrak bağlayacak onu.

²³Jis miršta nepasimokęs, per savo didelį kvailumą nuklysta.

²³Aşırı ahmaklığı onu yoldan çıkaracak,Terbiyeyi umursamadığı için ölecek.