1¶ Katahi a Ihowa ka whakahoki kupu ki a Hopa i roto i te tukauati, a ka mea,
1Da antwortete der HERR dem Hiob aus dem Gewittersturm und sprach:
2Ko wai tenei e whakapouri nei i nga whakaaro ki nga kupu kahore ona matauranga?
2Wer verfinstert da Gottes Rat mit seinen unverständigen Reden?
3Tena ra, whitikiria tou hope, whakatane; ka ui hoki ahau ki a koe, a mau e whakaatu mai ki ahau.
3Gürte doch deine Lenden wie ein Mann! Ich will dich fragen, lehre mich!
4¶ I hea koia koe i ahau e whakatakoto ana i te turanga o te whenua? Whakaaturia mai, ki te mea e mohio ana koe ki te whakaaro.
4Wo warst du, als ich den Grund der Erde legte? Sage an, wenn du es weißt!
5Na wai i whakarite ona ruri? ki te mea e mohio ana koe: na wai hoki i whakamaro te aho ki runga?
5Wer hat ihre Maße bestimmt? Weißt du das? Oder wer hat die Meßschnur über sie ausgespannt?
6I whakaukia ona turanga ki runga ki te aha? Na wai hoki i whakatakoto tona kohatu kokonga;
6Worauf wurden ihre Grundpfeiler gestellt, oder wer hat ihren Eckstein gelegt,
7I te mea i waiata ngatahi nga whetu o te ata, a i hamama nga tama katoa a te Atua i te koa?
7als die Morgensterne miteinander jauchzten und alle Söhne Gottes jubelten?
8Na wai hoki i tutaki te moana ki te tatau, i a ia e puta mai ana, me te mea e whanau mai ana i roto i te kopu?
8Wer hat das Meer mit Dämmen umgeben, als es hervorbrach wie aus Mutterleib,
9I ahau ra i mea ai i te kapua hei kakahu mona, i te pouri kerekere hei takai mona.
9da ich es in Wolken kleidete und es in dicke Nebel, wie in Windeln band;
10A whakapuakina ana e ahau taku tikanga mona, mea rawa ki nga tutaki, ki nga tatau,
10da ich ihm seine Grenze zog und ihm Damm und Riegel gab und zu ihm sprach:
11Me taku ki atu ano, Ka taea mai e koe a konei, kati; hei konei ou ngaru whakakake mau ai?
11«Bis hierher sollst du kommen und nicht weiter, hier soll sich legen deiner Wellen Stolz!»?
12¶ Ko koe koia, i ou ra nei, te kaiwhakahau i te ata; nau ranei te puaotanga i mohio ai ki tona wahi;
12Hast du zu deiner Zeit den Sonnenaufgang angeordnet und dem Morgenrot seinen Platz angewiesen,
13Kia rurukutia e ia nga pito o te whenua, a ruperupea ake nga tangata kikino i roto?
13daß es die Enden der Erde ergreife, damit die Frevler von ihr abgeschüttelt werden?
14Kua whiti ke, kua pera ano me te paru i te hiri: tu ake ana nga mea katoa ano he kakahu:
14Sie wandelt sich wie Ton unter dem Siegel und alles steht da wie ein Pracht- Gewand;
15A e kaiponuhia ana to ratou marama ki te hunga kino, whati iho te ringa whakakake.
15den Gottlosen wird ihr Licht entzogen und der Frevler Arm zerbricht.
16Kua tae atu ranei koe ki nga matapuna o te moana? Kua whakatakina haeretia ranei e koe te rire?
16Bist du auch bis zu den Meeresquellen gekommen, oder hast du die Meerestiefe ausgeforscht?
17Kua whakapuaretia ranei ki a koe nga kuwaha o te mata? Kua kite ranei koe i nga kuwaha o te atarangi o te mate?
17Sind dir die Tore des Todes geöffnet worden, oder hast du die Tore des Todesschattens gesehen?
18Kua oti ranei te whakaaro e koe te whanuitanga o te whenua? Korero mai, ki te mea e mohiotia katoatia ana e koe.
18Hast du die Breiten der Erde überschaut? Weißt du das alles, so sage es mir!
19Kei hea te ara ki te nohoanga o te marama? Te pouri hoki, kei hea tona wahi?
19Welches ist der Weg zu den Wohnungen des Lichts, und wo hat die Finsternis ihren Ort,
20Kia kawea atu ai e koe ki tona rohe, a mohio iho koe ki nga huarahi ki tona whare?
20daß du bis zu ihrer Grenze gelangen und den Pfad zu ihrem Hause finden könntest?
21I mohio pea koe no te mea i whanau koe i taua wa, a he maha ou ra!
21Du weißt es, denn zu der Zeit warst du geboren, und die Zahl deiner Tage ist groß!
22Kua tomo ranei koe ki nga takotoranga o te hukarere, kua kite ranei koe i nga takotoranga o te whatu,
22Bist du auch bis zu den Vorratskammern des Schnees gekommen, und hast du die Speicher des Hagels gesehen,
23I aku i rongoa ai mo te wa o te he, mo te ra o te tatauranga, o te pakanga?
23die ich aufbehalten habe für die Zeit der Not, für den Tag des Krieges und des Streits?
24Tena koa, te ara i marara atu ai te marama, i pakaru atu ai te marangai ki runga ki te whenua?
24Auf welche Weise verteilt sich das Licht, und wie verbreitet sich der Ostwind über die Erde?
25¶ Na wai i wehe he awa mo te waipuke, he ara mo te uira o te whatitiri;
25Wer hat dem Regenstrom sein Bett gegraben und dem Donnerstrahl einen Weg gebahnt,
26Kia ua ai ki te whenua, ki te wahi kahore nei he tangata; ki te koraha, kahore nei o reira tangata;
26damit es regne auf unbewohntes Land, auf die Wüste, wo kein Mensch ist,
27Hei whakamakona i te tuhea, i te ururua; hei mea kia pariri te tupu o te otaota hou?
27um zu sättigen die Einöde und Wildnis, damit das junge Grün gedeihen kann?
28He matua tane ano ranei to te ua? I whanau ranei i a wai nga pata o te tomairangi?
28Hat der Regen auch einen Vater, und wer hat die Tropfen des Taues erzeugt?
29I puta mai i roto i to wai kopu te huka tio? Ko te huka o te rangi, he whanau tena na wai?
29Aus wessen Leibe ist das Eis hervorgegangen, und wer hat des Himmels Reif geboren?
30Me te mea he kohatu e huna ana i te wai; a whakatotoka ana te mata o te rire.
30Wie zu Stein erstarren die Gewässer, und der Wasserspiegel schließt sich fest zusammen.
31E taea ranei e koe te here te huihui o Matariki, e wewete ranei nga here o Tautoru?
31Hast du die Bande des Siebengestirns geknüpft, oder kannst du die Fesseln des Orion lösen?
32E taea ranei e koe te arahi mai te Mataroto i tona wa, te taki mai ranei a Aketura ratou ko tana ropu?
32Kannst du die Zeichen des Tierkreises zu ihrer Zeit herausführen, und leitest du den Großen Bären samt seinen Jungen?
33E mohio ana ranei koe ki nga tikanga o te rangi? Mau ranei e whai mana ai ki runga ki te whenua?
33Kennst du die Gesetze des Himmels, oder bestimmst du seine Herrschaft über die Erde?
34E ara ranei i a koe tou reo ki nga kapua, kia nui ai nga wai hei taupoki i a koe?
34Kannst du deine Stimme zu den Wolken erheben und befehlen , daß dich Regengüsse bedecken?
35E taea ranei e koe nga uira te unga atu, e haere ai ratou, me ta ratou ki ano ki a koe, Tenei matou?
35Kannst du Blitze entsenden, daß sie hinfahren und zu dir sagen: Siehe, hier sind wir?
36Na wai i whakanoho nga whakaaro nunui ki nga wahi o roto? Na wai i homai nga mahara ki te ngakau?
36Wer hat Weisheit in die Nieren gelegt, oder wer hat dem Herzen Verstand verliehen?
37Ko wai te mea whakaaro nui hei tatau i nga kapua? Ko wai hei tahoro i nga ipu o te rangi?
37Wer zählt die Wolken mit Weisheit, und wer schüttet die Schläuche des Himmels aus,
38Ina ka papatupu te puehu ano he mea whakarewa, a ka piri nga pokuru ki a ratou ano?
38daß der Staub zu Klumpen wird und die Schollen aneinander kleben?
39Mau ranei e hopu he kai ma te raiona? Mau e nui ai he oranga mo nga kuao raiona,
39Jagst du der Löwin ihre Beute und stillst die Begierde der jungen Löwen,
40Ina tapapa iho ratou i o ratou nohoanga, ina noho i te piringa whanga ai?
40wenn sie in ihren Höhlen kauern, im Dickicht auf der Lauer liegen?
41Na wai i rite ai tana kai ma te raweni, ina tangi ana pi ki te Atua, ina kopikopiko ratou i te kore kai?
41Wer bereitet den Raben ihre Speise, wenn ihre Jungen zu Gott schreien und aus Mangel an Nahrung herumflattern?