1¶ Na i korero tonu ano a Hopa i tana pepeha; i mea,
1Jobas tęsė savo palyginimą:
2E ora ana te Atua, nana nei i whakakahore toku tika; te Kaha Rawa, nana nei i whakakawa toku wairua;
2“Gyvas Dievas, kuris nedaro man teisybės, ir Visagalis, kuris apkartino mano sielą.
3Kei te toitu tonu hoki toku ora i roto i ahau, a kei roto i oku pongaponga te wairua o te Atua;
3Kol aš kvėpuoju ir Dievo kvapas yra mano šnervėse,
4He pono, e kore oku ngutu e korero kino, e kore te hianga e puaki i toku arero.
4mano lūpos nekalbės netiesos ir mano liežuvis neapgaudinės.
5Aue kia whakatikaia ta koutou e ahau! E kore e whakarerea e ahau toku ngakau tapatahi, a mate noa.
5Taip nebus, kad aš pateisinčiau jus. Savo nekaltumo neatsisakysiu iki mirties.
6Ka mau taku pupuri ki toku tika, e kore e tukua atu e ahau: e kore toku ngakau e whakahe ki ahau i ahau ano e ora nei.
6Teisumo tvirtai laikausi ir nepaleisiu; mano širdis man nepriekaištaus, kol gyvensiu.
7¶ Ko toku hoariri, kia rite ia ki te tangata kino; ko te tangata e whakatika mai ana ki ahau, kia rite ia ki te tangata hara.
7Te mano priešas bus kaip nedorėlis, tas, kuris puola mane, kaip neteisusis.
8He aha oti ta te whakaponokore e tumanako ai, ahakoa whiwhi ia i te rawa, ki te mea ka tangohia atu tona wairua e te Atua?
8Ar yra veidmainiui kokia viltis, nors jis ir daug turi, kai Dievas atima jo sielą?
9E rongo ranei te Atua ki tana tangi ina pa te he ki a ia?
9Ar Dievas išklausys jo šauksmą, kai nelaimės užgrius jį?
10E ahuareka ranei ia ki te Kaha Rawa, e karanga ranei ki te Atua i nga wa katoa?
10Ar jis linksminsis Visagalyje ir nuolat šauksis Dievo?
11¶ Ka whakaakona koutou e ahau ki te ringa o te Atua; e kore e huna e ahau nga mea e takoto mai nei i te Kaha Rawa.
11Aš jus pamokysiu apie Dievo ranką, Visagalio kelių aš neslėpsiu.
12Nana, kua kite koutou katoa; a na te aha koutou i wairangi rawa ai?
12Jūs patys tai regėjote; kodėl jūs tad taip tuščiai kalbate?
13Ko ta te Atua wahi tenei ma te tangata kino, ko te mea e whakarerea iho ma nga kaitukino, ko ta te Kaha Rawa e riro i a ratou.
13Štai nedorėlio dalis nuo Dievo ir prispaudėjų paveldėjimas iš Visagalio:
14Ki te mea ka tokomaha ana tamariki, hei mea ma te hoari; e kore ano hoki ona uri e makona i te taro.
14jei jo vaikų padaugėja, jie skirti kardui; jo palikuonys nepasisotina duona.
15Ko ona morehu ka tanumia ki te mate; e kore ano hoki ana pouaru e tangi.
15Kurie išliks po jo, tuos mirtis nuves į kapą ir našlės jų neapraudos.
16Ahakoa amene ia i te hiriwa ano he puehu, a pae tonu te kakahu mona ano he paru;
16Nors jis turi sidabro kaip smėlio ir drabužių kaip molio,
17E pae ano i a ia, otiia ka kakahuria e te tangata tika, ka wehewehea hoki te hiriwa e te harakore.
17bet jo rūbus teisusis vilkės, o sidabrą padalins nekaltasis.
18Ka rite tana hanga i tona whare ki ta te purehurehu; tona rite kei te whare tihokahoka e hanga ana e te kaitiaki.
18Jis stato namus kaip kandis, kaip sargas būdelę pasidaro.
19Ka takoto ia, he tangata taonga, otiia e kore e kohia ki te urupa; ko te tirohanga ake a ona kanohi, na kua kahore noa iho ia.
19Jis atsigula turtingas, o pabudęs ir atvėręs akis nieko nebeturi.
20Rite tonu ki te wai nga whakawehi e mau ai ia; tahaetia ana ia e te paroro i te po.
20Išgąstis užklumpa jį kaip vanduo ir audra naktį nuneša jį.
21Ka kahakina atu ia e te marangai, a riro ana ia; ka aia atu ano ia i tona wahi.
21Rytų vėjas jį pakelia ir viesulas išplėšia jį iš jo vietos,
22Ka aki mai hoki te Atua ki a ia, e kore ano ia e tohungia; mea noa ia kia rere mai i roto i tona ringa.
22svaido be pasigailėjimo, nors jis labai stengiasi pabėgti nuo jo.
23Ka papaki te tangata i o ratou ringa ki a ia, a ka whakahi, ka a atu i a ia i tona wahi.
23Žmonės plos savo rankomis dėl jo ir švilpdami išlydės jį”.