¹¶ Tena ra, whakarongo, e Hopa, ki aku korero, kia whai taringa ki aku kupu katoa.

¹“Jobai, klausyk mano žodžių ir juos įsidėmėk.

²Nana, kua puaki nei toku mangai, kei te korero toku arero i roto i toku mangai.

²Atvėriau burną, ir mano liežuvis prabilo.

³Ma aku kupu e whakapuaki te tika o toku ngakau; ka korero pono oku ngutu i ta ratou e matau ana.

³Mano žodžiai eis iš neklastingos širdies; mano lūpos kalbės tyrą pažinimą.

⁴He mea hanga ahau na te Wairua o te Atua, a na te manawa o te Kaha Rawa ahau i whai ora ai.

⁴Dievo Dvasia mane sukūrė, Visagalis įkvėpė man gyvybę.

⁵Ki te taea e koe, whakahokia mai e koe he kupu ki ahau; whakatikaia au korero ki toku aroaro, e tu ki runga.

⁵Atsakyk man, jei gali, parink tinkamus žodžius ir ginkis.

⁶Nana, ko toku anga ki te Atua he pena hoki i tau; he mea hanga nei ano hoki ahau ki te paru.

⁶Štai pagal tavo norą aš esu vietoje Dievo; padarytas iš molio, kaip ir tu.

⁷Nana, e kore te wehi ki ahau e whakawehi i a koe; e kore ano hoki toku ringa e taimaha iho ki a koe.

⁷Aš tavęs negaliu išgąsdinti ir mano ranka neprislėgs tavęs.

⁸¶ He pono kua hakiri oku taringa ki au kupu, a kua rongo atu ahau i te reo o au kupu, e mea ana,

⁸Ką tu sakei, aš girdėjau, klausiausi tavo žodžių:

⁹He ma ahau, kahore oku he; he harakore ahau, kahore hoki he kino i roto i ahau:

⁹‘Aš esu tyras, be nuodėmės, esu nenusikaltęs ir nėra manyje neteisybės.

¹⁰Na e rapu ana ia i te take riri ki ahau, e kiia ana ahau e ia he hoariri nona;

¹⁰Jis kaltina mane, laiko mane savo priešu.

¹¹E karapitia ana e ia oku waewae ki te rakau, e ata titiro ana ia ki oku hikoinga katoa.

¹¹Jis įtvėrė mano kojas į šiekštą, seka visus mano žingsnius’.

¹²Nana, maku e whawhati tau kupu, ehara tenei mea au i te mea tika; nui atu hoki te Atua i te tangata.

¹²Štai čia tu klysti, nes Dievas yra didesnis už žmogų.

¹³He aha koe i totohe ai ki a ia? E kore hoki e korerotia e ia te tikanga o tetahi o ana mea.

¹³Kodėl tu ginčijiesi su Juo? Jis neatsiskaito už jokius savo darbus.

¹⁴¶ Kotahi hoki, ae ra, e rua korerotanga a te Atua, otiia kahore e maharatia e te tangata.

¹⁴Dievas kalba vienu ar kitu būdu, bet žmogus to nesupranta.

¹⁵I te moe, i te putanga moemoea mai o te po, ina au iho te moe o te tangata, i nga moenga i runga i te takotoranga;

¹⁵Sapne, nakties regėjime, kai žmonės giliai įmigę ar snaudžia ant lovos,

¹⁶Ko reira ia whakapuare ai i nga taringa o nga tangata, hiri ai hoki i te ako mo ratou;

¹⁶Jis atidaro žmonių ausis savo įspėjimams,

¹⁷Kia whakanekehia ai te tangata i tana whakaaro, kia hipokina ai hoki te whakapehapeha o te tangata;

¹⁷norėdamas atitraukti žmogų nuo jo poelgių ir puikybės.

¹⁸E puritia ana e ia tona wairua kei tae ki te rua, tona ora kei riro i te hoari.

¹⁸Jis saugo jo sielą nuo pražūties ir gyvybę nuo mirties.

¹⁹¶ E whiua ana hoki ia ki te mamae i runga i tona moenga, ki te ngau tonu hoki o ona wheua;

¹⁹Žmogus baudžiamas skausmais savo lovoje, visi jo kaulai apimti stipraus skausmo.

²⁰A whakarihariha ana tona ora ki te taro, tona wairua ki te kai whakaminamina.

²⁰Mėgstamiausio maisto jis nebegali valgyti,

²¹E honia ana ona kiko, a kore noa e kitea; a purero mai ana ona wheua kihai nei i kitea i mua.

²¹jo kūnas sunyksta, kad negali jo atpažinti, lieka tik vieni kaulai.

²²Heoi e whakatata ana tona wairua ki te rua, tona ora ki nga kaiwhakamate.

²²Jo siela artėja prie kapo, gyvybė­prie mirties.

²³Ki te mea he karere tera kei a ia, he kaiwhakaatu tikanga tetahi i roto i te mano, hei whakaatu i tona tika ki te tangata:

²³Jei pas jį ateitų pasiuntinys kaip tarpininkas, vienas iš tūkstančio, ir parodytų žmogui Jo teisingumą,

²⁴Na ka tohu tera i a ia, a ka mea, Whakaorangia ia kei heke ki te rua, kua kitea hoki e ahau he utu.

²⁴Jis būtų maloningas jam ir sakytų: ‘Išlaisvink jį, kad nenueitų į duobę; Aš suradau išpirką’.

²⁵Ko tona kiri ka ngawari atu i to te tamaiti; ka hoki iho ia ki nga ra o tona tamarikitanga:

²⁵Jo kūnas atsinaujins ir jis grįš į jaunystės dienas.

²⁶Ka inoi ia ki te Atua, a ka manako tera ki a ia; heoi ka kite ia i tona mata i runga i te koa: a ka utua e ia te tika o te tangata.

²⁶Jis melsis Dievui, ir Tas bus maloningas jam. Su džiaugsmu jis regės Jo veidą, nes Jis sugrąžins žmogui savo teisumą.

²⁷E waiata ana ia i te aroaro o nga tangata, e mea ana, Kua hara ahau, whakaparoritia ake e ahau te tika, a kahore he pai ki ahau:

²⁷Jis žiūrės į žmones ir sakys: ‘Buvau nusidėjęs ir nukrypęs nuo tiesos, bet man už tai neatlygino’.

²⁸Kua whakaorangia e ia toku wairua kei riro ki te rua, a e kite toku wairua i te marama.

²⁸Jis išgelbės jo sielą iš duobės ir jis gyvendamas matys šviesą.

²⁹¶ Nana, e meatia ana enei mea katoa e te Atua, e tuaruatia ana, ae, e tuatorutia ana, ki te tangata,

²⁹Dievas visa tai kartoja žmogui du ar tris kartus,

³⁰Hei whakahoki mai i tona wairua i roto i te rua, kia whakamaramatia ai ki te marama o te ora.

³⁰norėdamas išgelbėti jo sielą, kad jis matytų šviesą ir gyventų.

³¹Kia whai whakaaro mai, e Hopa, whakarongo mai ki ahau: kati tau, a ka korero ahau.

³¹Jobai, tylėk, klausyk ir įsidėmėk, ką aš sakysiu.

³²Ki te mea he kupu tau, utua mai taku: korero, ko taku hoki i pai ai kia whakatikaia tau.

³²Jei turi ką pasakyti, kalbėk, nes aš trokštu tave pateisinti.

³³Ki te kahore, whakarongo ki ahau: noho puku koe, a maku koe e whakaako ki te whakaaro nui.

³³Jei ne, paklausyk manęs, ir aš pamokysiu tave išminties”.