¹Da tok Job til orde og sa:

¹Kaj Ijob respondis kaj diris:

²Ja sannelig, I er de rette folk, og med eder dør visdommen ut.

²Certe, vi solaj estas homoj, Kaj kun vi mortos la sagxo.

³Også jeg har forstand, likesom I, jeg står ikke tilbake for eder, og hvem vet ikke dette?

³Mi ankaux havas koron, kiel vi; Mi ne estas malpli valora ol vi; Kiu ne povas paroli tiele?

⁴Til spott for mine venner er jeg, jeg som ropte til Gud og fikk svar; til spott er jeg, den rettskafne og ulastelige.

⁴Mi farigxis mokatajxo por mia amiko, Mi, kiu vokadis al Dio kaj estis auxskultata; Virtulo kaj senkulpulo farigxis mokatajxo;

⁵Ulykken fortjener bare forakt efter de trygges mening; forakt venter dem hvis fot vakler.

⁵Malestimata lucerneto li estas antaux la pensoj de felicxuloj, Pretigita por migrantoj.

⁶Ødeleggeres telt blir i ro, og trygge er de som egger Gud til vrede, de som fører sin gud i sin hånd*. / {* HAB 1, 11.}

⁶Bonstataj estas la tendoj de rabistoj, Kaj sendangxerecon havas la incitantoj de Dio, Tiuj, kiuj portas Dion en sia mano.

⁷Men spør du dyrene, de skal lære dig, og himmelens fugler, de skal si dig det,

⁷Vere, demandu la brutojn, kaj ili instruos vin; La birdojn de la cxielo, kaj ili diros al vi;

⁸eller tal til jorden, og den skal lære dig, og havets fisker skal fortelle dig det.

⁸Aux parolu kun la tero, kaj gxi klarigos al vi; Kaj rakontos al vi la fisxoj de la maro.

⁹Hvem skjønner ikke av alt dette at det er Herrens hånd som har skapt det,

⁹Kiu ne ekscius el cxio cxi tio, Ke la mano de la Eternulo tion faris,

¹⁰han som har i sin hånd hver levende sjel og hvert menneskelegemes ånd?

¹⁰De Tiu, en kies mano estas la animo de cxio vivanta Kaj la spirito de cxiu homa karno?

¹¹Mon ikke øret prøver ord, likesom ganen smaker mat?

¹¹La orelo esploras ja la parolon, Kaj la palato gustumas al si la mangxajxon.

¹²Hos gråhårede er visdom, og langt liv gir forstand.

¹²La maljunuloj posedas sagxon, Kaj la grandagxuloj kompetentecon.

¹³Hos ham er visdom og velde, ham hører råd og forstand til.

¹³CXe Li estas la sagxo kaj la forto; CXe Li estas konsilo kaj kompetenteco.

¹⁴Se, han river ned, og det bygges ikke op igjen; han stenger for en mann, og det lukkes ikke op.

¹⁴Kion Li detruas, tio ne rekonstruigxas; Kiun Li ensxlosos, tiu ne liberigxos.

¹⁵Han demmer for vannene, og de tørker bort, og han slipper dem løs, og de velter om jorden.

¹⁵Kiam Li digas la akvon, gxi elsekigxas; Kiam Li fluigas gxin, gxi renversas la teron.

¹⁶Hos ham er styrke og visdom; i hans makt er både den som farer vill, og den som fører vill.

¹⁶CXe Li estas potenco kaj forto; Lia estas tiu, kiu eraras, kaj tiu, kiu erarigas.

¹⁷Han fører rådsherrer bort som fanger, og dommere gjør han til dårer.

¹⁷Li irigas konsilistojn kiel erarvagantojn, Kaj la jugxistojn Li faras malsagxaj.

¹⁸Kongers tvangsbånd løser han og binder rep om deres lender.

¹⁸La ligilojn de regxoj Li malligas, Kaj Li ligas per zono iliajn lumbojn.

¹⁹Han fører prester bort som fanger, og mektige menn støter han ned.

¹⁹Li erarvagigas la pastrojn Kaj faligas la potenculojn.

²⁰Han fratar prøvede menn mælet og oldinger deres innsikt.

²⁰Li mutigas la lipojn de fidinduloj Kaj forprenas de maljunuloj la prudenton.

²¹Han utøser forakt over fyrster, og de sterkes belte løser han.

²¹Li versxas honton sur eminentulojn Kaj malfirmigas la zonon de potenculoj.

²²Han drar det skjulte frem av mørket og fører dødsskygge frem i lyset.

²²Li malkovras profundajxon el meze de mallumo, Kaj mortan ombron Li elirigas en la lumon.

²³Han lar folkene bli store, og han lar dem gå til grunne; han gir folkene vidt rum, og han fører dem bort.

²³Li grandigas naciojn kaj pereigas ilin, Disvastigas naciojn kaj forpelas ilin.

²⁴Høvdingene i landet fratar han forstanden og lar dem fare vill i et uveisomt øde;

²⁴Li senkuragxigas la cxefojn de la popolo de la lando Kaj erarvagigas ilin en dezerto senvoja;

²⁵de famler i mørke uten lys, og han lar dem rave likesom drukne.

²⁵Ili palpas en mallumo, en senlumeco; Kaj Li sxanceligxigas ilin kiel ebriuloj.