¹Da tok Elifas fra Teman til orde og sa:

¹Ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:

²Kan vel en mann være til gagn for Gud? Nei, bare sig selv gagner den forstandige.

²CXu Dion povas instrui homo? CXu povas Lin instrui ecx sagxulo?

³Er det til nogen nytte for den Allmektige at du er rettferdig, eller til nogen vinning at du vandrer ulastelig?

³CXu por la Plejpotenculo tio estas utila, se vi estas virta? Kaj cxu Li havas profiton de tio, se via konduto estas pia?

⁴Er det for din gudsfrykts skyld han refser dig eller går i rette med dig?

⁴CXu pro timo antaux vi Li disputos kun vi, Iros kun vi al jugxo?

⁵Er ikke din ondskap stor og dine misgjerninger uten ende?

⁵Via malvirteco estas ja granda, Kaj viaj malbonagoj ne havas finon.

⁶Du tok jo pant av dine brødre uten grunn og drog klærne av de nakne.

⁶Vi prenis de viaj fratoj garantiajxon vane, De preskaux-nuduloj vi deprenis la vestojn;

⁷Du gav ikke den trette vann å drikke, og den sultne nektet du brød.

⁷Al laculo vi ne donis akvon por trinki, Kaj al malsatulo vi rifuzis panon;

⁸Men den som gikk frem med vold, han fikk landet i eie, og den som var høit aktet, bodde i det.

⁸Per forta brako vi akiris teron, Kaj dank� al eminenteco vi logxis sur gxi;

⁹Enker har du latt fare tomhendt, og farløses armer blev knust.

⁹Vidvinojn vi foririgis kun nenio, Kaj la brakojn de orfoj vi frakasis.

¹⁰Derfor er det snarer rundt omkring dig, og en hastig redsel forferder dig.

¹⁰Pro tio cxirkauxe de vi estas kaptiloj, Kaj subita teruro vin timigas.

¹¹Eller ser du ikke mørket og den vannflom som dekker dig?

¹¹Aux pro mallumo vi nenion vidas, Kaj multego da akvo vin kovris?

¹²Er ikke Gud høi som himmelen? Og se de øverste stjerner, hvor høit de står!

¹²CXu ne estas Dio tie alte en la cxielo? Rigardu la stelojn, kiel alte ili estas.

¹³Og du sier: Hvad vet Gud? Kan han vel dømme gjennem mørket?

¹³Kaj vi diras:Kion scias Dio? CXu Li povas jugxi en mallumo?

¹⁴Skyene er et dekke for ham, så han ikke ser noget, og på himmelens hvelving vandrer han.

¹⁴La nuboj kovras Lin, kaj Li ne vidas; Kaj Li nur rondiras en la rondo de la cxielo.

¹⁵Vil du følge den sti som syndens menn vandret på i de gamle dager,

¹⁵CXu vi konservas la vojon antikvan, Kiun iradis homoj malpiaj,

¹⁶de som blev bortrykket før tiden, og under hvis føtter grunnen fløt bort som en strøm,

¹⁶Kiuj estis kaptitaj antauxtempe, Kaj kies grundo disversxigxis kiel rivero,

¹⁷de menn som sa til Gud: Vik fra oss, og som spurte hvad den Allmektige vel skulde kunne gjøre for dem,

¹⁷Kiuj parolis al Dio:Foriru de ni! Kion povas fari al ni la Plejpotenculo?

¹⁸enda han hadde fylt deres hus med det som var godt? - Men de ugudeliges tanker er lang fra mine tanker. -

¹⁸Kvankam Li plenigis iliajn domojn per bonajxo. Sed la pensmaniero de malvirtuloj estas malproksima de mi.

¹⁹De rettferdige så det* og gledet sig, og de uskyldige spottet dem: / {* JBS 22, 16.}

¹⁹La virtuloj vidos kaj gxojos; La senkulpulo mokos ilin:

²⁰Sannelig, våre fiender er tilintetgjort, og ild har fortært deres overflod.

²⁰Certe malaperis nia kontrauxulo, Kaj kio restis, tion ekstermis fajro.

²¹Forlik dig nu med ham, så vil du få fred! Og så skal lykke times dig.

²¹Interkonsentu do kun Li, kaj vi havos pacon; Per tio venos al vi bono.

²²Ta imot lærdom av hans munn og legg dig hans ord på hjerte!

²²Prenu el Lia busxo instruon, Kaj metu Liajn vortojn en vian koron.

²³Vender du om til den Allmektige, da skal din lykke bli bygget op igjen; men du må få urett bort fra dine telt.

²³Se vi revenos al la Plejpotenculo, vi estos konstruita; Forigu malpiajxon el via tendo.

²⁴Kast ditt gull i støvet og ditt Ofir-gull blandt bekkenes stener!

²⁴JXetu en la polvon la multekostan metalon, Kaj la Ofiran oron sur la sxtonojn de la torentoj;

²⁵Så skal den Allmektige være ditt gull, være som dynger av sølv for dig,

²⁵Tiam la Plejpotenculo estos via oro kaj via brilanta argxento;

²⁶for da skal du glede dig i den Allmektige og løfte ditt åsyn til Gud.

²⁶CXar tiam vi havos vian plezuron en la Plejpotenculo, Kaj vi levos al Dio vian vizagxon;

²⁷Du skal bede til ham, og han skal høre dig, og du skal opfylle dine løfter,

²⁷Vi pregxos al Li, kaj Li vin auxskultos; Kaj viajn sanktajn promesojn vi plenumos;

²⁸og setter du dig noget fore, da skal det lykkes for dig, og over dine veier skal det skinne lys;

²⁸Se vi ion decidos, gxi plenumigxos cxe vi; Kaj super viaj vojoj brilos lumo.

²⁹når de fører nedover, skal du si: Opover! Han skal frelse den som slår sitt øie ned;

²⁹CXar tiujn, kiuj humiligxis, Li altigos; Kaj kiu mallevas la okulojn, tiu estos savita.

³⁰han skal redde endog den som ikke er uskyldig; ved dine henders renhet skal han bli reddet*. / {* når du beder for ham. 1TI 2, 8. JAK 5 16.}

³⁰Ankaux tiun, kiu ne estis senkulpa, Li savos; Tia estos savita pro la pureco de viaj manoj.