¹Rop du bare! Er det vel nogen som svarer dig? Og til hvem av de hellige vil du vende dig?

¹Voku do! cxu iu respondos al vi? Kaj al kiu el la sanktuloj vi vin turnos?

²For harme slår dåren ihjel, og vrede dreper den tåpelige.

²Malsagxulon mortigas la kolero, Kaj sensenculon pereigas la incitigxemeco.

³Jeg så en dåre skyte røtter; men med ett måtte jeg rope ve over hans bolig.

³Mi vidis malsagxulon, kiu enradikigxis, Kaj mi malbenis subite lian logxejon.

⁴Hans barn var uten hjelp; de blev trådt ned i porten, og det var ingen som frelste dem.

⁴Malproksimaj de savo estos liaj filoj; Oni disbatos ilin cxe la pordego, Kaj neniu ilin savos.

⁵De hungrige åt op hans avling, ja, midt ut av torner hentet de den, og snaren lurte på hans gods.

⁵Lian rikoltajxon formangxos malsatulo, El inter la dornoj li gxin prenos, Kaj soifantoj englutos lian havajxon.

⁶For ikke skyter ulykke op av støvet, og møie spirer ikke frem av jorden;

⁶Ne el la polvo eliras malpiajxo, Kaj ne el la tero elkreskas malbonago.

⁷men mennesket fødes til møie, likesom ildens gnister flyver høit i været.

⁷Sed homo naskigxas por suferoj, Kiel birdoj por flugado supren.

⁸Men jeg vilde* vende mig til Gud og overlate min sak til ham, / {* om jeg var i ditt sted.}

⁸Sed mi min turnus al Dio, Kaj al Li mi transdonus mian aferon;

⁹han som gjør store, uransakelige ting, under uten tall,

⁹Al Tiu, kiu faras grandajxojn, kiujn neniu povas esplori, Mirindajxojn, kiujn neniu povas kalkuli;

¹⁰som sender regn utover jorden og lar vann strømme utover markene,

¹⁰Kiu donas pluvon sur la teron Kaj sendas akvon sur la kampojn,

¹¹som ophøier de ringe og lar de sørgende nå frem til frelse,

¹¹Por starigi malaltulojn alte, Ke la afliktitoj levigxu savite.

¹²som gjør de kløktiges råd til intet, så deres hender ikke får utrettet noget som varer,

¹²Li detruas la intencojn de ruzuloj, Ke iliaj manoj ne plenumas sian entreprenon.

¹³han som fanger de vise i deres kløkt og lar de listiges råd bli forhastet;

¹³Li kaptas la sagxulojn per ilia ruzajxo; Kaj la decido de maliculoj farigxas senvalora.

¹⁴om dagen støter de på mørke, og om middagen famler de som om natten.

¹⁴En la tago ili renkontas mallumon, Kaj en tagmezo ili palpas, kiel en nokto.

¹⁵Og således frelser han den fattige fra sverdet, fra deres munn og fra den sterkes hånd,

¹⁵Li savas kontraux glavo, Kontraux la busxo kaj mano de potenculo Li savas malricxulon.

¹⁶og det blir håp for den ringe, og ondskapen må lukke sin munn.

¹⁶Al la senhavulo aperas espero, Kaj la malboneco fermas sian busxon.

¹⁷Ja, salig er det menneske Gud refser, og den Allmektiges tukt må du ikke akte ringe!

¹⁷Felicxa estas la homo, kiun punas Dio; Kaj la moralinstruon de la Plejpotenculo ne malsxatu;

¹⁸For han sårer, og han forbinder; han slår, og hans hender læger.

¹⁸CXar Li vundas, sed ankaux bandagxas; Li batas, sed Liaj manoj ankaux resanigas.

¹⁹I seks trengsler skal han berge dig, og i den syvende skal intet ondt røre dig.

¹⁹En ses malfelicxoj Li vin savos; En la sepa ne tusxos vin la malbono.

²⁰I hungersnød frir han dig fra døden og i krig fra sverdets vold.

²⁰En tempo de malsato Li savos vin de la morto, Kaj en milito el la mano de glavo.

²¹For tungens svepe skal du være skjult, og du skal ikke frykte når ødeleggelsen kommer.

²¹Kontraux la vipo de lango vi estos kasxita; Kaj vi ne timos ruinigon, kiam gxi venos.

²²Ødeleggelse og hunger skal du le av, og for jordens ville dyr skal du ikke frykte;

²²Dum ruinigo kaj malsato vi ridos; Kaj la bestojn de la tero vi ne timos;

²³for med markens stener står du i pakt, og markens ville dyr holder fred med dig.

²³CXar kun la sxtonoj de la kampo vi havos interligon, Kaj la bestoj de la kampo havos pacon kun vi.

²⁴Og du skal få se at ditt telt er trygt, og ser du over din eiendom, skal du intet savne.

²⁴Kaj vi ekscios, ke paco estas en via tendo; Vi esploros vian logxejon, kaj nenio mankos.

²⁵Og du skal få se at din ætt blir tallrik, og dine efterkommere som jordens urter.

²⁵Kaj vi ekscios, ke grandnombra estas via idaro Kaj via naskitaro estas kiel la herbo de la tero.

²⁶Du skal i fullmoden alder gå i graven, likesom kornbånd føres inn sin tid.

²⁶En maljuneco vi iros en la tombon, Kiel envenas garbaro en sia tempo.

²⁷Se, dette er det vi har utgransket, og således er det. Hør det og merk dig det!

²⁷Vidu, ni tion esploris, kaj tiel gxi estas; Atentu tion, kaj sciu tion.