¹Da tok Bildad fra Suah til orde og sa:

¹Kaj ekparolis Bildad, la SXuhxano, kaj diris:

²Hvor lenge vil du tale så? Hvor lenge skal din munns ord være som et veldig vær?

²Kiel longe vi tiel parolos, Kaj la vortoj de via busxo estos kiel forta vento?

³Skulde vel Gud forvende retten, eller den Allmektige forvende rettferdigheten?

³CXu Dio falsas la jugxon? CXu la Plejpotenculo falsas la justecon?

⁴Har dine sønner syndet mot ham, så har han gitt dem deres brøde i vold.

⁴Se viaj filoj pekis kontraux Li, Li forpusxis ilin pro ilia malbonago.

⁵Hvis du vender dig til Gud og beder den Allmektige om nåde,

⁵Se vi sercxas Dion Kaj petegas la Plejpotenculon,

⁶hvis du er ren og opriktig, da vil han våke over dig og gjenreise din rettferds bolig,

⁶Se vi estas pura kaj pia, Li maldormos super vi, Kaj restarigos la bonstaton en via virta logxejo.

⁷og din forrige lykke vil bli ringe mot din senere lykke, for den skal være overmåte stor.

⁷Kaj se via komenco estis malgranda, Via estonteco forte kreskos.

⁸For spør bare fremfarne slekter og akt på det som deres fedre har gransket ut

⁸CXar demandu la antauxajn generaciojn, Kaj primeditu tion, kion esploris iliaj patroj;

⁹- for vi er fra igår og vet intet; for en skygge er våre dager på jorden -

⁹CXar ni estas de hieraux, kaj ni nenion scias; Nia vivo sur la tero estas nur ombro.

¹⁰de skal lære dig og si dig det og bære frem ord fra sitt hjerte.

¹⁰Ili instruos vin, diros al vi, Kaj el sia koro elirigos vortojn.

¹¹Vokser sivet op hvor det ikke er myrlendt? Blir starrgresset stort uten vann?

¹¹CXu povas kreski kano sen malsekeco? CXu kreskas junko sen akvo?

¹²Ennu står det friskt og grønt og blir ikke skåret; da visner det før alt annet gress.

¹²En tia okazo gxi velksekigxas pli frue ol cxiu herbo, Kiam gxi estas ankoraux en sia fresxeco, Kiam gxi ankoraux ne estas detrancxita.

¹³Således går det alle dem som glemmer Gud, og den gudløses håp går til grunne;

¹³Tiaj estas la vojoj de cxiuj, kiuj forgesas Dion; Kaj pereas la espero de hipokritulo,

¹⁴hans tillit avskjæres, og det han trøster sig til, er spindelvev.

¹⁴Kies fido dehakigxas, Kaj kies espero estas araneajxo.

¹⁵Han støtter sig på sitt hus, men det står ikke; han holder sig fast i det, men det står ikke fast.

¹⁵Li apogas sin al sia domo, sed ne restos staranta; Li ekkaptos gxin, sed ne povos sin teni.

¹⁶Frodig står han der i solens skinn, og hans skudd breder sig ut over hans have;

¹⁶Li estis verda antaux la suno, Kaj super lia gxardeno etendigxas liaj brancxoj;

¹⁷om en stenrøs slynger sig hans røtter, mellem stener trenger han sig frem.

¹⁷Amase plektigxas liaj radikoj, Inter sxtonoj ili tenas sin forte;

¹⁸Ryddes han bort fra sitt sted, så kjennes det ikke ved ham, men sier: Jeg har aldri sett dig.

¹⁸Sed kiam oni elsxiras lin el lia loko, GXi malkonfesas lin:Mi vin ne vidis.

¹⁹Se, det er gleden på hans vei, og av mulden spirer andre frem.

¹⁹Tia estas la gxojo de lia vivo; Kaj el la tero kreskas aliaj.

²⁰Nei, Gud forkaster ikke en som er ulastelig, og han holder ikke ugudelige ved hånden.

²⁰Vidu, Dio ne forpusxas virtulon Kaj ne subtenas la manon de malpiuloj.

²¹Ennu vil han fylle din munn med latter og dine leber med jubel.

²¹Li plenigos ankoraux vian busxon per rido Kaj viajn lipojn per gxojkrioj.

²²De som hater dig, skal klædes med skam, og de ugudeliges telt skal ikke mere finnes.

²²Viaj malamantoj kovrigxos per honto; Sed la tendo de malpiuloj malaperos.