¹Og Elihu blev ved og sa:

¹Elihuvas kalbėjo toliau:

²Vent litt på mig, så jeg kan få sagt dig min mening! For ennu er der noget å si til forsvar for Gud.

²“Turėk kantrybės dar valandėlę, kad aš kalbėčiau už Dievą.

³Jeg vil hente min kunnskap langt borte fra, og jeg vil vise at min skaper har rett.

³Aš remsiuosi praeitimi ir įrodysiu, kad mano Kūrėjas yra teisus.

⁴For sannelig, mine ord er ikke falske; en mann med fullkommen kunnskap har du for dig.

⁴Mano žodžiai teisingi, turintis tobulą pažinimą yra priešais tave.

⁵Se, Gud er sterk, men han akter ikke nogen ringe; han er sterk i forstandens kraft.

⁵Dievas yra galingas ir stiprus, tačiau neniekina nieko.

⁶Han lar ikke en ugudelig leve, og de undertrykte hjelper han til deres rett.

⁶Jis nepalieka nedorėlio gyvo, bet apgina nuskriaustojo teises.

⁷Han tar ikke sine øine fra de rettferdige, og hos konger på tronen lar han dem sitte all deres tid høit hedret.

⁷Jis neatitraukia nuo teisiųjų savo akių, bet su karaliais pasodina soste, įtvirtina ir išaukština juos.

⁸Og om de blir bundet med lenker og fanget i ulykkens snarer,

⁸Jei jie sukaustomi grandinėmis ir priespaudos metu surišami virvėmis,

⁹så vil han dermed foreholde dem deres gjerninger, deres synder, at de viste sig gjenstridige,

⁹tai Jis parodo jiems jų darbus ir nusikaltimus.

¹⁰og åpne deres øre for advarselen og formane dem til å vende om fra det onde.

¹⁰Dievas atveria jų ausis pamokymui ir įsako atsisakyti nusikaltimų.

¹¹Om de da hører og tjener ham, så får de leve sine dager i lykke og sine år i herlighet og glede.

¹¹Jei jie paklauso ir tarnauja Jam, praleis savo dienas klestėdami ir metus besidžiaugdami.

¹²Hører de ikke, da skal de gjennembores av spydet og omkomme i sin uforstand.

¹²Bet jei jie nepaklūsta, pražus nuo kardo, mirs, neįgavę išminties.

¹³Men mennesker med gudløst sinn huser vrede; de roper ikke til Gud når han legger dem i bånd*. / {* JBS 36, 8.}

¹³Veidmainiai kaupia širdyje rūstybę, jie nesišaukia Jo, net būdami surišti.

¹⁴De dør i ungdommen, og deres liv ender som tempel-bolernes*. / {* 1KG 14, 24.}

¹⁴Tokie miršta jaunystėje, jų gyvenimas tarp netyrųjų.

¹⁵Han frelser de ulykkelige ved deres ulykke og åpner deres øre ved trengselen.

¹⁵Jis išgelbsti vargšą iš jo vargo ir atveria jam ausis priespaudos metu.

¹⁶Også dig lokker han ut av trengselens svelg til en åpen plass hvor det ikke er trangt; og ditt bord skal være fullt av fete retter.

¹⁶Jis ir tave išlaisvintų ir padengtų tau stalą gėrybėmis.

¹⁷Men er du full av den ugudeliges brøde, så skal brøde og dom følges at.

¹⁷Tu susilaukei nedorėlio bausmės, teismas ir teisingumas pasiekė tave.

¹⁸La bare ikke vrede lokke dig til spott, og la ikke den store bot* lokke dig på avvei! / {* d.e. den store trengsel Gud har pålagt dig for dine synders skyld.}

¹⁸Būk atsargus, kad Jis nepašalintų tavęs savo rūstybėje, nes tada ir didelė išpirka neišgelbės tavęs.

¹⁹Kan vel ditt skrik fri dig ut av trengsel, og kan vel alt ditt strev og slit utrette det?

¹⁹Ar Jis atsižvelgs į tavo turtus? Ne! Nei į auksą, nei į tavo galybę.

²⁰Stund ikke efter natten, den natt da hele folkeslag blåses bort fra sitt sted!

²⁰Nelauk nakties, kai tautos bus pašalintos ir sunaikintos.

²¹Vokt dig, vend dig ikke til synd! For det har du mere lyst til enn til å lide.

²¹Saugokis, nepalink į neteisybę, kurią tu pasirinktum vietoje kentėjimų.

²²Se, Gud er ophøiet i sin kraft; hvem er en læremester som han?

²²Dievas išaukštintas savo galybe, kas gali pamokyti kaip Jis?

²³Hvem har foreskrevet ham hans vei, og hvem kan si: Du gjorde urett?

²³Kas Jam nurodė Jo kelius ir kas Jam pasakytų: ‘Tu klysti’?

²⁴Kom i hu at du ophøier hans gjerning, den som menneskene har sunget om!

²⁴Atsimink, kad galėtum išaukštinti Jo darbus, kuriuos žmonės matė.

²⁵All verden ser på den med lyst; menneskene skuer den langt borte fra.

²⁵Visi žmonės gali juos matyti ir pastebėti iš tolo.

²⁶Se, Gud er stor, og vi forstår ham ikke; hans års tall er uutgrundelig;

²⁶Dievas yra didis, ne mums Jį suprasti; Jo metų tu negali suskaičiuoti.

²⁷han drar vanndråper op til sig, og av tåken siler regnet ned;

²⁷Jis padaro iš vandens lašus, iš rūko lietų,

²⁸fra skyene strømmer det og drypper ned over mange mennesker.

²⁸kurį debesys lieja gausiai ant žmonių.

²⁹Kan også nogen forstå hvorledes skyene breder sig ut, hvorledes det braker fra hans telt*? / {* d.e. skyene.}

²⁹Kas supras debesų išsidėstymą ir Jo palapinės garsus?

³⁰Se, han breder ut sitt lys omkring sig og dekker det med havets røtter.* / {* d.e. skyer som stiger op av havets dyp.}

³⁰Jis paskleidžia savo šviesą ir apdengia jūros gelmes.

³¹For således straffer han folkeslag, men gir også føde i overflod.

³¹Jis teisia žmones ir teikia jiems maisto apsčiai.

³²Han dekker sine hender med lys og byder det å fare ut mot fienden.

³²Jis pažaboja žaibus ir įsako jiems smogti į tikslą.

³³Hans tordenbrak bærer bud om ham; endog feet varsler når han rykker frem.

³³Griaustinis praneša apie tai, ir gyvuliai jaučia, kas vyksta”.