1Og Herren svarte Job ut av stormen og sa:
1Viešpats, atsakydamas Jobui, tarė:
2Omgjord dine lender som en mann! Jeg vil spørre dig, og du skal lære mig.
2“Ar tas, kuris ginčijasi su Visagaliu, pamokys Jį? Teatsako tas, kuris priekaištauja Dievui”.
3Vil du endog gjøre min rettferdighet til intet? Vil du dømme mig skyldig, så du får rett?
3Jobas atsakė Viešpačiui:
4Har du slik en arm som Gud, og kan du tordne med en røst som hans?
4“Aš per menkas Tau atsakyti. Aš uždengsiu ranka savo burną.
5Pryd dig med majestet og høihet og klæ dig i glans og herlighet!
5Kartą kalbėjau, bet daugiau nebekalbėsiu ir nebeatsakysiu”.
6La din vrede strømme frem og se på alle overmodige og ydmyk dem!
6Tuomet Viešpats kalbėjo Jobui iš audros:
7Se på alle overmodige og bøi dem og tred de ugudelige ned der de står!
7“Susijuosk dabar kaip vyras, Aš klausiu tavęs, o tu atsakyk man.
8Skjul dem alle i støvet, bind deres ansikter fast i mørket!
8Ar tu panaikinsi mano sprendimą? Ar mane smerksi, o save teisinsi?
9Da skal også jeg prise dig, fordi din høire hånd kan hjelpe dig.
9Ar tavo ranka tokia kaip Dievo? Ar tavo balsas toks stiprus kaip Jo balsas?
10Se på Behemot*, som jeg har skapt like så vel som dig; den eter gress som en okse. / {* flodhesten.}
10Pasipuošk garbe ir kilnumu, apsisiausk šlove ir spindesiu.
11Se hvad kraft den har i sine lender, og hvad styrke den har i sine bukmuskler!
11Išliek savo rūstybę, pažvelk į kiekvieną išdidų ir pažemink jį.
12Den strekker sin hale som en seder; senene i dens lår er sammenslynget.
12Pažemink visus išdidžiuosius ir sutrypk nedorėlius ten, kur jie yra.
13Dens ben er som kobberrør, dens knokler som jernstenger.
13Paslėpk juos visus dulkėse ir nuvesk į mirties tamsą.
14Den er den ypperste av Guds skapninger; av sin skaper fikk den sitt sverd*. / {* d.e. dens tenner.}
14Tada Aš pripažinsiu, kad tavo dešinė gali tave išgelbėti.
15Fjellene bærer fôr for den, og alle ville dyr leker der.
15Štai begemotas, kurį padariau kartu su tavimi; jis ėda žolę kaip jautis.
16Under lotusbusker hviler den, i ly av rør og siv.
16Jo jėga strėnose ir pilvo raumenyse.
17Lotusbusker gir den tak og skygge, piletrærne ved bekken omgir den.
17Jis iškelia savo uodegą kaip kedrą; jo šlaunų raumenys tvirtai susipynę.
18Selv om strømmen går stri blir den ikke redd; den er trygg om så en Jordan fosser frem mot dens gap.
18Jo kaulai kaip variniai vamzdžiai, o skeletas kaip geležiniai virbai.
19Kan nogen fange den så den ser det? Kan nogen dra en snare gjennem dens nese?
19Jis yra Dievo kelių pradžia. Tik Tas, kuris jį sukūrė, gali jį įveikti.
20Kan du dra Leviatan* op med en krok og trykke dens tunge ned med et snøre? / {* krokodillen.}
20Kalnuose, kur gyvena laukiniai žvėrys, auga jam maistas.
21Kan du sette en sivline i dens nese og gjennembore dens kjeve med en krok?
21Jis guli po ūksmingais medžiais, pasislėpęs tarp nendrių pelkėse.
22Vil den rette mange ydmyke bønner til dig eller tale blide ord til dig?
22Jį dengia ūksmingų medžių šešėliai, paupio gluosniai jį supa.
23Vil den gjøre en pakt med dig, så du kan få den til din træl for all tid?
23Jis geria iš upės neskubėdamas, jam atrodo, kad Jordanas sutilps į jo nasrus.
24Kan du leke med den som med en fugl og binde den fast for dine små piker?
24Kas galėtų jį pagauti kabliais arba žabangais?”
25Kan et lag av fiskere kjøpslå om den, stykke den ut mellem kjøbmennene?
26Kan du fylle dens hud med spyd og dens hode med harpuner?
27Prøv å legge hånd på den! Den strid skal du komme til å minnes og ikke gjøre det igjen!
28Nei, den som våger slikt, hans håp blir sveket; allerede ved synet av den styrter han til jorden.