¹Rop du bare! Er det vel nogen som svarer dig? Og til hvem av de hellige vil du vende dig?

¹“Šauk, jei kas nors tau atsakys. Į kurį iš šventųjų kreipsies?

²For harme slår dåren ihjel, og vrede dreper den tåpelige.

²Kvailį sunaikina pyktis, ir prastuolis žūva dėl pavydo.

³Jeg så en dåre skyte røtter; men med ett måtte jeg rope ve over hans bolig.

³Aš mačiau kvailį, kuris suleido šaknis, tačiau tuoj pat prakeikiau jo buveinę.

⁴Hans barn var uten hjelp; de blev trådt ned i porten, og det var ingen som frelste dem.

⁴Jo vaikai nėra saugūs; jie yra mušami vartuose, ir niekas jų neišgelbsti.

⁵De hungrige åt op hans avling, ja, midt ut av torner hentet de den, og snaren lurte på hans gods.

⁵Alkanas suvalgo jų derlių, erškėčiai nekliudo jam pasiimti. Plėšikas praryja jo nuosavybę.

⁶For ikke skyter ulykke op av støvet, og møie spirer ikke frem av jorden;

⁶Vargas neiškyla iš dulkių ir bėda neišauga iš žemės.

⁷men mennesket fødes til møie, likesom ildens gnister flyver høit i været.

⁷Tačiau žmogus gimęs vargti, kaip paukštis skrajoti.

⁸Men jeg vilde* vende mig til Gud og overlate min sak til ham, / {* om jeg var i ditt sted.}

⁸Aš ieškočiau Dievo ir patikėčiau savo bylą Jam,

⁹han som gjør store, uransakelige ting, under uten tall,

⁹kuris daro didelių, neištiriamų ir nuostabių dalykų be skaičiaus.

¹⁰som sender regn utover jorden og lar vann strømme utover markene,

¹⁰Jis duoda žemei lietaus ir siunčia vandens laukams.

¹¹som ophøier de ringe og lar de sørgende nå frem til frelse,

¹¹Jis pakelia pažemintus ir liūdinčius nuramina.

¹²som gjør de kløktiges råd til intet, så deres hender ikke får utrettet noget som varer,

¹²Gudriųjų sumanymus Jis paverčia niekais, todėl jų darbai nesėkmingi.

¹³han som fanger de vise i deres kløkt og lar de listiges råd bli forhastet;

¹³Jis sugauna gudriuosius jų pačių klastose, ir sukčių sumanymai nueina niekais.

¹⁴om dagen støter de på mørke, og om middagen famler de som om natten.

¹⁴Dienos metu jie susiduria su tamsa ir vidudienį vaikšto apgraibomis kaip naktį.

¹⁵Og således frelser han den fattige fra sverdet, fra deres munn og fra den sterkes hånd,

¹⁵Jis išgelbsti vargšą nuo kardo, nuo jų kalbų ir stipriųjų rankos.

¹⁶og det blir håp for den ringe, og ondskapen må lukke sin munn.

¹⁶Vargšas turi viltį, o neteisybei užčiaupiama burna.

¹⁷Ja, salig er det menneske Gud refser, og den Allmektiges tukt må du ikke akte ringe!

¹⁷Laimingas žmogus, kurį Dievas pamoko, todėl nepaniekink Visagalio drausmės.

¹⁸For han sårer, og han forbinder; han slår, og hans hender læger.

¹⁸Jis sužeidžia, bet ir aptvarsto, Jis sumuša, tačiau ir pagydo.

¹⁹I seks trengsler skal han berge dig, og i den syvende skal intet ondt røre dig.

¹⁹Jis išgelbės tave iš šešių nelaimių, o septintoje pikta nepalies tavęs.

²⁰I hungersnød frir han dig fra døden og i krig fra sverdets vold.

²⁰Bado metu Jis išpirks tave iš mirties, o kare­nuo kardo jėgos.

²¹For tungens svepe skal du være skjult, og du skal ikke frykte når ødeleggelsen kommer.

²¹Tavęs nepalies liežuvių plakimai ir nebaugins gresiantis sunaikinimas.

²²Ødeleggelse og hunger skal du le av, og for jordens ville dyr skal du ikke frykte;

²²Sunaikinimo ir bado metu tu juoksiesi, laukinių žvėrių nebijosi.

²³for med markens stener står du i pakt, og markens ville dyr holder fred med dig.

²³Lauko akmenys bus tavo sąjungininkai, o laukiniai žvėrys bus taikoje su tavimi.

²⁴Og du skal få se at ditt telt er trygt, og ser du over din eiendom, skal du intet savne.

²⁴Tu patirsi, kad tavo palapinė bus saugi, tu lankysiesi savo buveinėje ir nenusidėsi.

²⁵Og du skal få se at din ætt blir tallrik, og dine efterkommere som jordens urter.

²⁵Tu patirsi, kad tavo sėkla bus gausi, o tavo palikuonys kaip žolė lankoje.

²⁶Du skal i fullmoden alder gå i graven, likesom kornbånd føres inn sin tid.

²⁶Tu nueisi į kapą senatvėje, būsi kaip javų pėdai, suvežami savo laiku.

²⁷Se, dette er det vi har utgransket, og således er det. Hør det og merk dig det!

²⁷Mes tai ištyrėme ir taip yra. Klausyk ir žinok tai savo labui”.