1Av David; en salme. Herren sa til min herre: Sett dig ved min høire hånd, til jeg får lagt dine fiender til skammel for dine føtter!
1Viešpats tarė mano Viešpačiui: “Sėskis mano dešinėje, kol patiesiu Tavo priešus tarsi pakojį po Tavo kojomis”.
2Ditt veldes kongestav skal Herren utstrekke fra Sion! hersk midt iblandt dine fiender!
2Viešpats duos Tau iš Siono Tavo stiprybės skeptrą. Valdyk savo priešus!
3Ditt folk møter villig frem på ditt veldes dag; i hellig prydelse kommer din ungdom til dig, som dugg ut av morgenrødens skjød.
3Savanoriškai Tavo tauta susirinks Tavo pergalės dieną šventumo grožyje. Jaunimas lyg aušros rasa Tave pasitiks.
4Herren har svoret, og han skal ikke angre det: Du er prest evindelig efter Melkisedeks vis.
4Viešpats prisiekė ir nesigailės: “Tu esi kunigas per amžius Melchizedeko tvarka”.
5Herren ved din høire hånd knuser konger på sin vredes dag.
5Viešpats Tavo dešinėje sunaikins karalius savo rūstybės dieną.
6Han holder dom iblandt hedningene, fyller op med lik, knuser hoder over den vide jord.
6Jis darys teismą tarp pagonių. Pripildys žemę lavonų, daugelyje šalių įvykdys sprendimą valdovams.
7Av bekken drikker han på veien, derfor løfter han høit sitt hode.
7Jis kelyje gers iš upelio, todėl iškels savo galvą.