¹En sang ved festreisene. Til Herren ropte jeg i min nød, og han svarte mig.

¹Varge šaukiausi Viešpaties, ir Jis mane išklausė.

²Herre, fri min sjel fra en løgnaktig lebe, fra en falsk tunge!

²Nuo meluojančių lūpų, nuo klastingo liežuvio išlaisvink, Viešpatie, mano sielą.

³Hvad vil han gi dig, og hvad mere vil han gi dig, du falske tunge?

³Ką tau duos ir ką padarys, apgaulingas liežuvi?

⁴Voldsmannens skarpe piler og glør av gyvelbusken*. / {* d.e. fordervende og smertefulle straffer.}

⁴Aštrias kario strėles, kaitrias medžio žarijas.

⁵Ve mig, at jeg lever som fremmed iblandt Mesek, at jeg bor ved Kedars telt*! / {* d.e. iblandt mennesker som ligner de stridslystne og rovgjerrige folkeslag Mesek og Kedar.}

⁵Vargas man klajoti Mešecho krašte, palapinėse Kedaro gyventi.

⁶Lenge nok har min sjel bodd hos dem som hater fred.

⁶Per ilgai gyvenau su tais, kurie nekenčia taikos.

⁷Jeg er bare fred, men når jeg taler, er de ferdige til krig.

⁷Aš esu už taiką, bet jie geidžia karo, kai aš kalbu.