¹En sang ved festreisene. Jeg løfter mine øine op til fjellene; hvor skal min hjelp komme fra?

¹Pakeliu savo akis į kalnus, iš kur man ateina pagalba.

²Min hjelp kommer fra Herren, himmelens og jordens skaper.

²Mano pagalba ateina iš Viešpaties, kuris sukūrė dangų ir žemę!

³Han skal ingenlunde la din fot vakle, din vokter skal ingenlunde slumre.

³Jis neleis suklupti tavajai kojai, Jis­budrus tavo sargas.

⁴Se, han slumrer ikke og sover ikke, Israels vokter.

⁴Izraelio sargas nei miega, nei snaudžia.

⁵Herren er din vokter, Herren er din skygge ved din høire hånd.

⁵Viešpats yra tavo sargas, Viešpats­tau šešėlis tavo dešinėje:

⁶Solen skal ikke stikke dig om dagen, ei heller månen om natten.

⁶dieną nepažeis tavęs saulė nė mėnulis naktį.

⁷Herren skal bevare dig fra alt ondt, han skal bevare din sjel.

⁷Viešpats saugos tave nuo viso pikto, Jis saugos tavo sielą.

⁸Herren skal bevare din utgang og din inngang fra nu av og inntil evig tid.

⁸Viešpats saugos tavo įėjimą ir išėjimą dabar ir per amžius.