¹Til sangmesteren; en salme av David.

¹Teišklauso Viešpats tave suspaudimo dieną, tesaugo tave Jokūbo Dievo vardas.

²Herren bønnhøre dig på nødens dag, Jakobs Guds navn berge dig!

²Tegul iš savo šventyklos tau siunčia pagalbą, tepadeda tau iš Siono.

³Han sende dig hjelp fra helligdommen og støtte dig fra Sion!

³Visas tavo aukas teatsimena, tepriima tavo deginamąją auką.

⁴Han komme alle dine matoffer i hu og finne ditt brennoffer godt! Sela.

⁴Ko trokšta tavo širdis, tau tesuteikia, teišpildo kiekvieną tavo sumanymą.

⁵Han gi dig efter ditt hjerte og fullbyrde alt ditt råd!

⁵Mes džiaugsimės tavo išgelbėjimu, vėliavas kelsime savo Dievo vardu. Visus tavo prašymus teįvykdo Viešpats!

⁶Måtte vi kunne juble over din frelse og løfte seiersmerket i vår Guds navn! Herren opfylle alle dine bønner!

⁶Žinau, kad Viešpats gelbsti savo pateptąjį, iš savo šventojo dangaus jį išklausė ir parėmė savo dešinės galybe.

⁷Nu vet jeg at Herren frelser sin salvede; han svarer ham fra sin hellige himmel med frelsende storverk av sin høire hånd.

⁷Vieni pasitiki savo žirgais, kiti­kovos vežimais, o mes prisiminsime Viešpaties, savo Dievo, vardą.

⁸Hine priser vogner, hine hester, men vi priser Herrens, vår Guds navn.

⁸Anie suklupo ir krito, o mes pakilome ir stovime tiesūs.

⁹De synker og faller, men vi står og holder oss oppe.

⁹Išgelbėk, Viešpatie, išgirsk, Karaliau, kai šaukiamės.

¹⁰Herre, frels! Kongen bønnhøre oss på den dag vi roper!