¹Av David, da han tedde sig som vanvittig for Abimelek, og denne jog ham fra sig, og han gikk bort.

¹Šlovinsiu Viešpatį visada; nuolat girsiu Jį savo lūpomis.

²Jeg vil love Herren til enhver tid, hans pris skal alltid være i min munn.

²Viešpačiu didžiuosis mano siela; nuolankieji išgirs tai ir džiaugsis.

³Min sjel skal rose sig av Herren; de saktmodige skal høre det og glede sig.

³Aukštinkime Viešpatį ir iškelkime kartu Jo vardą.

⁴Pris Herrens storhet med mig, og la oss sammen ophøie hans navn!

⁴Ieškojau Viešpaties, Jis išklausė mane ir išgelbėjo mane iš visų mano baimių.

⁵Jeg søkte Herren, og han svarte mig, og han fridde mig fra alt det som forferdet mig.

⁵Jie žvelgė į Jį ir pralinksmėjo, jų veidai nebuvo sugėdinti.

⁶De så op til ham og strålte av glede, og deres åsyn rødmet aldri av skam.

⁶Šis vargšas šaukėsi, ir Viešpats išgirdo, ir išgelbėjo jį iš visų jo bėdų.

⁷Denne elendige ropte, og Herren hørte, og han frelste ham av alle hans trengsler.

⁷Viešpaties angelas stovyklauja aplink tuos, kurie Jo bijo, ir išgelbsti juos.

⁸Herrens engel leirer sig rundt omkring dem som frykter ham, og han utfrir dem.

⁸Ragaukite ir matykite, kad geras yra Viešpats! Palaimintas žmogus, kuris Juo pasitiki.

⁹Smak og se at Herren er god! Salig er den mann som tar sin tilflukt til ham.

⁹Bijokite Viešpaties, Jo šventieji, nes nieko nestokoja tie, kurie Jo bijo.

¹⁰Frykt Herren, I hans hellige! For intet fattes dem som frykter ham.

¹⁰Jauni liūtai pritrūksta ir badauja, bet tie, kurie ieško Viešpaties, nestokoja jokio gero.

¹¹De unge løver lider nød og hungrer, men dem som søker Herren, fattes ikke noget godt.

¹¹Ateikite, vaikai, ir klausykite manęs: pamokysiu jus Viešpaties baimės.

¹²Kom, barn, hør mig! Jeg vil lære eder Herrens frykt.

¹²Koks yra žmogus, kuris mėgsta gyventi ir geidžia gerų dienų patirti?

¹³Hvem er den mann som har lyst til liv, som ønsker sig dager til å se lykke?

¹³Sulaikyk savo liežuvį nuo pikto ir savo lūpas nuo klastingų kalbų.

¹⁴Hold din tunge fra ondt og dine leber fra å tale svik!

¹⁴Šalinkis pikto ir daryk gera. Ieškok ir siek taikos.

¹⁵Vik fra ondt og gjør godt, søk fred og jag efter den!

¹⁵Viešpaties akys žvelgia į teisiuosius ir Jo ausys girdi jų šauksmą.

¹⁶Herrens øine er vendt til de rettferdige, og hans ører til deres rop.

¹⁶Viešpaties veidas prieš darančius pikta, kad išdildytų jų atsiminimą žemėje.

¹⁷Herrens åsyn er imot dem som gjør ondt, for å utrydde deres ihukommelse av jorden.

¹⁷Teisieji šaukiasi Viešpaties, Jis išgirsta ir išgelbsti iš visų jų vargų.

¹⁸Hine roper, og Herren hører, og av alle deres trengsler utfrir han dem.

¹⁸Viešpats arti tų, kurių širdys sudužusios, išgelbsti tuos, kurių dvasia nusižeminusi.

¹⁹Herren er nær hos dem som har et sønderbrutt hjerte, og han frelser dem som har en sønderknust ånd.

¹⁹Daug bėdų patiria teisusis, bet iš visų jį išgelbsti Viešpats.

²⁰Mange er den rettferdiges ulykker, men Herren utfrir ham av dem alle.

²⁰Jis sergsti visus jo kaulus, kad nė vienas iš jų nesulūžtų.

²¹Han tar vare på alle hans ben, ikke ett av dem blir sønderbrutt.

²¹Nedorėlį nužudys piktybė, kurie nekenčia teisiojo, pražus.

²²Ulykke dreper den ugudelige, og de som hater den rettferdige, dømmes skyldige.

²²Viešpats išperka savo tarnų sielą, nepražus nė vienas, kuris Juo pasitiki.

²³Herren forløser sine tjeneres sjel, og ingen av dem som tar sin tilflukt til ham, dømmes skyldig.