¹Til sangmesteren; efter "Liljer"*; av Korahs barn; en læresalme, en sang om kjærlighet. / {* kanskje melodien.}

¹Mano širdis prisipildė gražių žodžių. Giedosiu giesmę Karaliui. Mano liežuvis­plunksna miklioje raštininko rankoje.

²Mitt hjerte strømmer over med liflig tale; jeg sier: Min sang er om en konge; min tunge er en hurtigskrivers griffel.

²Tu esi gražiausias iš žmonių vaikų; malonė Tavo lūpose! Todėl palaimino Tave Dievas amžiams.

³Du er den fagreste blandt menneskenes barn, livsalighet er utgytt på dine leber; derfor har Gud velsignet dig evindelig.

³Karžygy, prisijuosk kalaviją prie šlaunies, savo šlovę ir didybę.

⁴Omgjord din lend med ditt sverd, du veldige, med din høihet og din herlighet!

⁴Savo didybėje kelkis ginti tiesos, romumo ir teisumo. Tavo dešinė tepamoko Tave didingų darbų!

⁵Og i din herlighet fare du seierrik frem for sannhets og rettferdig saktmodighets skyld! Og din høire hånd skal lære dig forferdelige storverk.

⁵Karaliaus priešų širdis perveria Jo strėlės, nuo jų krinta tautos.

⁶Dine piler er hvesset - folkeferd faller under dig - de trenger inn i hjertet på kongens fiender.

⁶Tavo sostas, o Dieve, stovės per amžius. Teisumo skeptras yra Tavo karalystės skeptras.

⁷Din trone, Gud, står fast evindelig og alltid; rettvishets kongestav er ditt rikes kongestav.

⁷Tu pamėgai teisumą ir neapkentei nedorybės, todėl patepė Tave Dievas, Tavasis Dievas, džiaugsmo aliejumi daugiau negu Tavo bendrus.

⁸Du elsker rettferd og hater ugudelighet; derfor har Gud, din Gud, salvet dig med gledens olje fremfor dine medbrødre.

⁸Mira, alaviju ir kasija kvepia Tavo drabužiai. Iš dramblio kaulo rūmų linksmina Tave.

⁹Av myrra og aloë og kassia dufter alle dine klær; fra elfenbens-slott fryder dig strengelek.

⁹Karalių dukterys pasitinka Tave; karalienė Tavo dešinėje Ofyro auksu papuošta.

¹⁰Kongedøtre er iblandt dine utvalgte; dronningen står ved din høire hånd i gull fra Ofir.

¹⁰Klausyk, dukra, pažvelk ir išgirsk! Pamiršk savo tautą ir tėvo namus.

¹¹Hør, datter, og gi akt og bøi ditt øre, og glem ditt folk og din fars hus,

¹¹Karalius geidžia tavo grožio. Jis yra tavo Viešpats­garbink Jį!

¹²og la kongen ha sin lyst i din skjønnhet! For han er din herre, og du skal falle ned for ham.

¹²Tyro dukros neša Tau dovanas, tautos kilmingieji Tavo palankumo ieško.

¹³Og Tyrus' datter skal søke din yndest med gaver - de rike blandt folket.

¹³Karaliaus dukra šlovinga viduje, auksu išmegzti jos apdarai.

¹⁴Såre herlig er kongedatteren der inne; hennes klædning er gjennemvirket med gull.

¹⁴Išsiuvinėtais drabužiais papuoštą ją veda pas Karalių, ją seka mergaitės, jos draugės, kurios bus atvestos pas Tave.

¹⁵I stukne klær ledes hun frem til kongen; jomfruer, hennes venninner, følger henne; de føres inn til dig.

¹⁵Jos eina džiūgaudamos ir besilinksmindamos, jos įeis į Karaliaus rūmus.

¹⁶De ledes frem med fryd og jubel, de går inn i kongens slott.

¹⁶Vietoj Tavo tėvų bus Tavo sūnūs; visoje šalyje Tu paskirsi juos kunigaikščiais.

¹⁷I dine fedres sted skal dine sønner trede; du skal sette dem til fyrster på den hele jord.

¹⁷Aš garsinsiu Tavo vardą per kartų kartas, todėl tautos girs Tave per amžius.

¹⁸Jeg vil prise ditt navn iblandt alle slekter; derfor skal folkene love dig evindelig og alltid.