¹Til sangmesteren; av Korahs barn; efter Alamot*; en sang. / {* sannsynligvis en toneart, 1KR 15, 20.}

¹Dievas mums yra prieglauda ir stiprybė, užtikrinta pagalba bėdoje.

²Gud er vår tilflukt og vår styrke, en hjelp i trengsler, funnet såre stor.

²Todėl nebijosime, nors žemė drebėtų, kalnai griūtų į jūros gelmę.

³Derfor frykter vi ikke, om jorden omskiftes, og om fjell rokkes i havets hjerte,

³Teūžia, teputoja jų vandenys, tedreba kalnai, joms šėlstant.

⁴om dets bølger bruser og skummer, og fjell bever ved dets overmot. Sela.

⁴Upės srovės linksmina Dievo miestą, šventą Aukščiausiojo buveinę.

⁵En strøm - dens bekker gleder Guds stad, den Høiestes hellige bolig.

⁵Dievas yra jo viduje, jam nėra ko bijoti; rytui auštant ateis Dievas jam padėti.

⁶Gud er midt i den, den skal ikke rokkes; Gud hjelper den når morgenen bryter frem.

⁶Siautė pagonys, maištavo karalystės; Jis prabilo, ir sustingo žemė.

⁷Folkeferd bruste, riker blev rokket; han lot sin røst høre, jorden smeltet.

⁷Kareivijų Viešpats yra su mumis, tvirtovė mums yra Jokūbo Dievas.

⁸Herren, hærskarenes Gud, er med oss; Jakobs Gud er vår faste borg. Sela.

⁸Ateikite, pažvelkite į Viešpaties darbus, kokių baisių dalykų Jis padarė žemėje!

⁹Kom, se Herrens gjerninger, som har gjort ødeleggelse på jorden!

⁹Jis sustabdo karus ligi pat žemės krašto, sulaužo lankus ir sutrupina ietis, sudegina ugnimi karo vežimus.

¹⁰Han gjør ende på krigene over hele jorden, bryter buen sønder og hugger spydet av; vognene brenner han op med ild.

¹⁰“Liaukitės ir žinokite, jog Aš esu Dievas! Aš būsiu išaukštintas tarp pagonių, išaukštintas žemėje!”

¹¹Hold op og kjenn at jeg er Gud! Jeg er ophøiet iblandt folkene, ophøiet på jorden.

¹¹Kareivijų Viešpats yra su mumis, tvirtovė mums yra Jokūbo Dievas.

¹²Herren, hærskarenes Gud, er med oss; Jakobs Gud er vår faste borg. Sela.