¹Til sangmesteren; en salme av David,

¹Dieve, pasigailėk manęs dėl savo malonės, dėl savo beribio gerumo panaikink mano kaltes.

²da profeten Natan var kommet til ham, efterat han var gått inn til Batseba.

²Visai nuplauk mano kaltę ir apvalyk mano nuodėmes.

³Vær mig nådig, Gud, efter din miskunnhet, utslett mine overtredelser efter din store barmhjertighet!

³Išpažįstu savo nusikaltimą, mano nuodėmė visada yra su manimi.

⁴Tvett mig vel, så jeg blir fri for misgjerning, og rens mig fra min synd!

⁴Tau vienam nusidėjau ir padariau pikta Tavo akyse. Tu teisingai teisi ir teisingą sprendimą darai.

⁵For mine overtredelser kjenner jeg, og min synd er alltid for mig.

⁵Štai aš gimiau nuodėmingas, ir nuodėmėje mane pradėjo mano motina.

⁶Mot dig alene har jeg syndet, og hvad ondt er i dine øine, har jeg gjort, forat du skal være rettferdig når du taler, være ren når du dømmer*. / {* d.e. kjennes å være rettferdig i dine straffedommer.}

⁶Tu mėgsti tiesą širdyje ir slaptoje mokai mane išminties.

⁷Se, jeg er født i misgjerning, og min mor har undfanget mig i synd.

⁷Apšlakstyk mane yzopu, kad būčiau švarus. Nuplauk mane, kad būčiau baltesnis už sniegą.

⁸Se, du har lyst til sannhet i hjertets innerste; så lær mig da visdom i hjertets dyp!

⁸Leisk man patirti džiaugsmą ir linksmybę. Tedžiūgauja mano sužeisti kaulai.

⁹Rens mig fra synd med isop så jeg blir ren, tvett mig så jeg blir hvitere enn sne!

⁹Nugręžk savo veidą nuo mano nuodėmių ir visas mano kaltes išdildyk.

¹⁰La mig høre fryd og glede, la de ben fryde sig som du har sønderknust!

¹⁰Dieve, tyrą širdį sutverk manyje ir teisingą dvasią atnaujink.

¹¹Skjul ditt åsyn for mine synder, og utslett alle mine misgjerninger!

¹¹Neatstumk manęs nuo savo veido ir savo šventos dvasios neatimk nuo manęs.

¹²Gud, skap i mig et rent hjerte, og forny en stadig ånd inneni mig!

¹²Grąžink man išgelbėjimo džiaugsmą ir laisvės dvasia sustiprink mane.

¹³Kast mig ikke bort fra ditt åsyn, og ta ikke din Hellige Ånd fra mig!

¹³Tada mokysiu nusidėjėlius Tavo kelių, kad nusikaltėliai grįžtų pas Tave.

¹⁴Gi mig igjen din frelses fryd, og ophold mig med en villig ånd!

¹⁴Dieve, išlaisvink mane nuo kraujo kaltės, nes Tu mano išgelbėjimo Dievas, ir mano liežuvis šlovins Tavo teisumą.

¹⁵Så vil jeg lære overtredere dine veier, og syndere skal omvende sig til dig.

¹⁵Viešpatie, atverk mano lūpas, ir mano burna skelbs Tavąją šlovę.

¹⁶Fri mig fra blodskyld, Gud, min frelses Gud! Så skal min tunge juble over din rettferdighet.

¹⁶Tu nenori aukos, jei aukočiau deginamąją auką, Tau nepatiktų.

¹⁷Herre, oplat mine leber! Så skal min munn kunngjøre din pris.

¹⁷Auka Dievui yra sudužusi dvasia; sudužusios ir nusižeminusios širdies Tu, Dieve, nepaniekinsi.

¹⁸For du har ikke lyst til slaktoffer, ellers vilde jeg gi dig det; i brennoffer har du ikke behag.

¹⁸Būk palankus ir daryk gera Sionui, statyk Jeruzalės sienas.

¹⁹Offere for Gud er en sønderbrutt ånd, et sønderbrutt og sønderknust hjerte vil du, Gud, ikke forakte.

¹⁹Tada Tu gėrėsies teisumo aukomis, aukosime veršius ant Tavo aukuro.

²⁰Gjør vel imot Sion efter din nåde, bygg Jerusalems murer!

²¹Da skal du ha behag i rettferdighets offere, i brennoffer og heloffer; da skal de ofre okser på ditt alter.