¹Til sangmesteren; efter "Den målløse due på de fjerne steder"*; av David; en gyllen sang da filistrene grep ham i Gat**. / {* kanskje melodien.} / {** 1SA 21, 10 fg.}

¹Dieve, būk man gailestingas, nes žmogus nori praryti mane, priešai nuolatos puola.

²Vær mig nådig, Gud! for mennesker vil opsluke mig; hele dagen trenger de mig med krig.

²Visą laiką mano priešai puola mane, daug tų, kurie kovoja prieš mane, o Aukščiausiasis!

³Mine fiender søker å opsluke mig hele dagen; for mange er de som strider mot mig i overmot.

³Kai baimė apima, Tavimi pasitikiu.

⁴På den dag jeg frykter, setter jeg min lit til dig.

⁴Dievu pasitikiu, kurio žodį giriu. Nebijosiu, ką gali padaryti man žmogus?

⁵Ved Gud priser jeg hans ord; til Gud setter jeg min lit, jeg frykter ikke; hvad skulde kjød kunne gjøre mig?

⁵Kiekvieną dieną jie iškraipo mano žodžius, visos jų mintys­daryti man pikta.

⁶Hele dagen forvender de mine ord; alle deres tanker er mig imot til det onde.

⁶Jie susirenka, tyko, seka mano pėdomis, kėsinasi į mano gyvybę.

⁷De slår sig sammen, de lurer, de tar vare på mine trin, fordi de står mig efter livet.

⁷Atlygink jiems už nedorybę! Dieve, užsirūstinęs parblokšk juos!

⁸Skulde de undslippe tross sin ondskap? Støt folkeslag ned i vrede, Gud!

⁸Tu mano vargo dienas skaičiuoji, renki mano ašaras į odinę. Argi jų nėra Tavo knygoje?

⁹Hvor ofte jeg har flyktet, det har du tellet; mine tårer er gjemt i din flaske; står de ikke i din bok?

⁹Mano priešai pasitrauks, kai šauksiuos Tavęs. Žinau, kad Dievas už mane.

¹⁰Da skal mine fiender vende tilbake, på den dag jeg roper; dette vet jeg at Gud er med mig.

¹⁰Dievu, kurio žodį giriu, Viešpačiu, kurio žodį giriu,

¹¹Ved Gud priser jeg ordet; ved Herren priser jeg ordet.

¹¹aš pasitikiu. Nebijosiu, ką gali padaryti man žmogus?

¹²Til Gud setter jeg min lit, jeg frykter ikke; hvad skulde et menneske kunne gjøre mig?

¹²Dieve, Tau duotus įžadus ištesėsiu, aukosiu gyriaus aukas.

¹³På mig, Gud, hviler løfter til dig; jeg vil betale dig med takksigelser.

¹³Tu išgelbėjai mane iš mirties, mano kojas nuo suklupimo, kad vaikščiočiau prieš Dievą ir turėčiau gyvenimo šviesą.

¹⁴For du har fridd min sjel fra døden, ja mine føtter fra fall, så jeg kan vandre for Guds åsyn i de levendes lys.