¹Til sangmesteren, for Jedutun; en salme av David.

¹Dievo laukia mano siela, iš Jo ateina man išgelbėjimas.

²Bare i håp til Gud er min sjel stille; fra ham kommer min frelse.

²Tik Jis yra mano uola ir išgelbėjimas, mano tvirtovė­aš nesvyruosiu.

³Han alene er min klippe og min frelse, min borg, jeg skal ikke rokkes meget.

³Ar ilgai pulsite žmogų? Pražūsite visi kaip palinkusi siena, kaip griūvantis bokštas!

⁴Hvor lenge vil I alle storme løs på en mann, bryte ham ned som en mur som heller, et gjerde som støtes om?

⁴Jie planuoja nustumti jį nuo aukštumos. Jie gėrisi melu: liežuviais jie laimina, o viduje keikia.

⁵De rådslår bare om å styrte ham ned fra hans høihet, de har sin lyst i løgn; med sin munn velsigner de, men i sitt hjerte forbanner de. Sela.

⁵Tik Dievo lauk, mano siela. Mano viltis yra Jame.

⁶Bare i håp til Gud vær stille, min sjel! for fra ham kommer mitt håp.

⁶Tik Jis yra mano uola ir išgelbėjimas, mano tvirtovė­aš nesvyruosiu.

⁷Han alene er min klippe og min frelse, min borg, jeg skal ikke rokkes.

⁷Dieve mano išgelbėjimas ir garbė; mano stiprybės uola ir priebėga yra Dievas.

⁸Hos Gud er min frelse og min ære; min sterke klippe, min tilflukt er i Gud.

⁸Pasitikėkite Juo, žmonės, visais laikais! Išliekite Jo akivaizdoje savo širdį. Dievas yra mums apsauga.

⁹Sett eders lit til ham til enhver tid, I folk! Utøs eders hjerte for hans åsyn! Gud er vår tilflukt. Sela.

⁹Tik garas yra prastuoliai, melas­kilmingieji. Jeigu juos pasvertume, jie visi drauge lengvesni už nieką.

¹⁰Bare tomhet er menneskenes barn, bare løgn er mannens sønner; i vektskålen stiger de til værs, de er tomhet alle sammen.

¹⁰Nepasitikėkite priespauda, tuščiai nesivilkite grobiu. Jei didėja turtai, nepririškite prie jų savo širdies.

¹¹Stol ikke på vold, og sett ikke fåfengt håp til røvet gods! Når rikdommen vokser, så akt ikke på det!

¹¹Kartą Dievas kalbėjo, du kartus girdėjau tai: galybė priklauso Dievui

¹²En gang har Gud talt, ja to ganger har jeg hørt det*, at styrke hører Gud til. / {* d.e. Gud har gjentatte ganger sagt.}

¹²ir Tavo, Viešpatie, yra gailestingumas. Tu atlygini kiekvienam pagal jo darbus.

¹³Og dig, Herre, hører miskunnhet til; for du betaler enhver efter hans gjerning.