¹Den som sitter i den Høiestes skjul, som bor i den Allmektiges skygge,

¹Tas, kuris gyvena Aukščiausiojo globoje, Visagalio šešėlyje pasilieka,

²han sier til Herren: Min tilflukt og min borg, min Gud som jeg setter min lit til!

²sako Viešpačiui: “Tu mano priebėga ir mano tvirtovė, mano Dievas, kuriuo pasitikiu!”

³For han frir dig av fuglefangerens snare, fra ødeleggende pest.

³Jis ištrauks tave iš medžiotojo kilpos, iš pražūtingo maro.

⁴Med sine vingefjærer dekker han dig, og under hans vinger finner du ly; hans trofasthet er skjold og vern.

⁴Jis pridengs tave savo plunksnomis, po Jo sparnais rasi sau prieglaudą. Didysis skydas ir šarvas yra Jo tiesa!

⁵Du skal ikke frykte for nattens redsler, for pil som flyver om dagen,

⁵Tau nereikės bijoti nakties baisumų nė strėlių, švilpiančių dieną,

⁶for pest som farer frem i mørket, for sott som ødelegger om middagen.

⁶nebaugins tavęs patamsyje slankiojąs maras nė vidudienį siaučiantis sunaikinimas.

⁷Faller tusen ved din side og ti tusen ved din høire hånd, til dig skal det ikke nå.

⁷Tavo pašonėje kris tūkstantis ir dešimt tūkstančių­tavo dešinėje, bet tai nepriartės prie tavęs.

⁸Du skal bare skue det med dine øine, og se hvorledes de ugudelige får sin lønn.

⁸Tu savo akimis tai stebėsi ir matysi nedorėlių atlyginimą,

⁹For du, Herre, er min tilflukt. Den Høieste har du gjort til din bolig;

⁹nes tu pasidarei Viešpatį savo priebėga, Aukščiausiąjį savo buveine.

¹⁰intet ondt skal vederfares dig, og ingen plage skal komme nær til ditt telt.

¹⁰Tau neatsitiks nieko pikto, ir jokia nelaimė nepriartės prie tavo palapinės.

¹¹For han skal gi sine engler befaling om dig at de skal bevare dig på alle dine veier.

¹¹Jis įsakys savo angelams saugoti tave visuose keliuose.

¹²De skal bære dig på hendene, forat du ikke skal støte din fot på nogen sten.

¹²Ant rankų jie nešios tave, kad neužsigautum kojos į akmenį.

¹³På løve og huggorm skal du trå; du skal trå ned unge løver og slanger.

¹³Tu mindžiosi liūtą ir gyvatę, sutrypsi jauniklį liūtą ir slibiną.

¹⁴For han henger fast ved mig, og jeg vil utfri ham; jeg vil føre ham i sikkerhet, for han kjenner mitt navn.

¹⁴“Kadangi jis pamilo mane, Aš išlaisvinsiu jį ir apginsiu, nes jis mano vardą pažįsta.

¹⁵Han skal påkalle mig, og jeg vil svare ham; jeg er med ham i nøden, jeg vil utfri ham og føre ham til ære.

¹⁵Jis šauksis manęs, ir Aš jam atsakysiu. Būsiu su juo varge, išlaisvinsiu jį ir pagerbsiu.

¹⁶Med et langt liv vil jeg mette ham og la ham skue min frelse.

¹⁶Ilgu gyvenimu pasotinsiu jį ir parodysiu jam savo išgelbėjimą”.