¹Da sang Moses og Israels barn denne sang for Herren: Jeg vil lovsynge Herren, for han er høit ophøiet; hest og mann styrtet han i havet.

¹Huchih laiin Mosi leh Israel suanten TOUPA kiangah hiai la a sa ua, thu a gen uh. Thupi taka a vualzoh jiakin, TOUPA kiangah la ka sa ding: sakol leh a tunga tuangmi tuipi ah a paikheta.

²Herren er min styrke og lovsang, og han blev mig til frelse; han er min Gud, og jeg vil prise ham, min fars Gud, og jeg vil ophøie ham.

²TOUPA ka hatna leh la ahi, ka hotdamna a honghi a: ka Pathian ahi, omna ka bawlsak ding: ka pa pathian, huchiin amah ka tawisang ding hi.

³Herren er en stridsmann, Herren er hans navn.

³TOUPA galhatpa ahi: TOUPA a min ahi.

⁴Faraos vogner og hans hær kastet han i havet, og hans utvalgte vognkjempere druknet i det Røde Hav.

⁴Pharo kangtalaite leh a sepaihte tuipi ah a paikheta: a heutute uleng Tuipi San ah a ke lum uh.

⁵Avgrunner skjulte dem, de sank som sten i dype vann.

⁵Thuknain amaute a khuhta: suang bangin a tawah a tumta uh.

⁶Din høire hånd, Herre, er herliggjort i kraft, din høire hånd, Herre, knuser fiender.

⁶TOUPA aw, na khut taklam thilhih theihna ah thupi a honghi: TOUPA aw, na khut taklamin melma a gawi jan ta hi.

⁷Og i din høihets velde slår du dine motstandere ned; du slipper din vrede løs, den fortærer dem som strå.

⁷Huchiin na hoihna thupinain nang a hondou dia thoute a zouta: na thangpaihna na sawlkhiaa, huaiin amaute buhpawl bangin a kangta hi.

⁸Og ved ditt åndepust hopet vannene sig sammen, bølgene stod som voller, dype vann stivnet i havets hjerte.

⁸Na nakvangte mutin tuite kaihkhawmin a om ua, tui tampite vum banga chianin a om, huchiin tuipi sung gil ah thuknate kipsakin a om.

⁹Fienden sa: Jeg vil forfølge dem, jeg vil innhente dem, jeg vil dele ut hærfang, jeg vil mette min sjel med dem; jeg vil dra mitt sverd, min hånd skal utrydde dem.

⁹Melmain, Ka delh dia, ka pha dia, gallak ka hawm ding: huaite ah ka duhgawlna a tai ding ka namsau ka phawi dia, ka khutin amau ka hihgawp ding, a chi a.

¹⁰Du blåste med din ånde, havet skjulte dem; de sank som bly i de veldige vann.

¹⁰Nang na huihin na mut nguta, tuipiin amau a khuhta hi; tui hatteah ngen bangin a tumta uhi.

¹¹Herre, hvem er som du blandt gudene? Hvem er som du herliggjort i hellighet, forferdelig å love, underfull i gjerning?

¹¹TOUPA aw, nang tobang kua a oma, pathiante lakah! siangthounaa thupi, phatnatea lauhuai, thillamdang hih ah, nang bang kua a oma.

¹²Du rakte ut din høire hånd, jorden slukte dem.

¹²Na khut taklam na zan khiaa, leiin amau a valhta.

¹³Du fører ved din miskunnhet det folk som du forløste; du leder dem ved din kraft til din hellige bolig.

¹³Na tatsa mite nang na chitnain na pi khiaa; na tenna siangthou ah na hatnain amau na pita hi.

¹⁴Folkene hører det, de skjelver; angst griper dem som bor i Filisterland.

¹⁴Miten a ja ua, a ling uh: Philistin tengte nattomin a manta.

¹⁵Da forferdes Edoms stammefyrster, redsel griper Moabs høvdinger, alle Kana'ans innbyggere forgår av angst.

¹⁵Huaichiangin Edom hausaten lamdang a sa mahmah ua: Moaba mi thilhihtheite, linnain aman; Kanana tengte tengteng a zul mang uh.

¹⁶Forferdelse og redsel faller over dem, ved din arms velde blir de målløse som sten, mens ditt folk drar frem, Herre, mens det folk drar frem som du har vunnet dig.

¹⁶Launa leh kihtakna a tunguah a hungtung; na khut thupinain suang bangin a dai uh; TOUPA aw, na miten a paikan masiah uh, na leisa, na miten a paikan masiah uh.

¹⁷Du fører dem inn og planter dem på din arvs berg, det sted du har skapt dig til bolig, Herre, den helligdom, Herre, som dine hender har grunnlagt.

¹⁷Na gouluah tangah a mau na hontun dinga, na suan ding, TOUPA aw, tenna dinga na kibawlna munah, munsiangthou ah, TOUPA aw, na khutin a lam kipsa ah.

¹⁸Herren skal være konge i all evighet.

¹⁸TOUPAN tangtawn tangtawnin vai a hawm ding.

¹⁹For da Faraos hester med hans vogner og menn for ut i havet, da lot Herren havets vann vende tilbake over dem, mens Israels barn gikk på det tørre midt igjennem havet.

¹⁹Pharo sakol kangtalaite leh a sakoltungtuangmite toh tuipi ah a pi lut a, huchiin TOUPAN a tunguah tuipi tuite a honnil khawm nawna; himahleh Israel suante lah tuipi lakah lei hul tungah a pai ngal ua.

²⁰Og profetinnen Mirjam, Arons søster, tok en tromme i sin hånd, og alle kvinnene gikk efter henne med trommer og dans.

²⁰Huan Miriam jawlneinu, Aron sanggamnun khuangta a khut in a laa; huan numeite tengtengin khuangta toh leh lam kawmin a nungah a pai khia uh.

²¹Og Mirjam sang fore: Lovsyng Herren, for han er høit ophøiet; hest og mann styrtet han i havet.

²¹Huchiin Miriamin amau a dawnga, Thupi taka a vualzoh jiakin, TOUPA kiangah lasa un; sakol leh a tungatuangmi tuipiah a paikheta hi, chiin.

²²Så lot Moses Israel bryte op fra det Røde Hav, og de drog ut i ørkenen Sur; og tre dager drog de frem i ørkenen uten å finne vann.

²²Huchibangin Tuipi San akipan Mosiin Israelte a pi a, huchiin Sur gamdai ah a pai ua; huan gamdai ah a pai ua; huan gamdai ah ni thum a pai ua, tui a mu kei uhi.

²³Så kom de til Mara; men de kunde ikke drikke vannet i Mara fordi det var beskt; derfor blev stedet kalt Mara*. / {* beskhet.}

²³Huan Mara a hongtun un, Mara tuite a dawn theikei uh; a khat jiakin: huaijiakin a min dingin Mara a chi uh.

²⁴Da knurret folket mot Moses og sa: Hvad skal vi drikke?

²⁴Huan Mosi demin mite a phun ua, Bang dawn ding i hia! chiin.

²⁵Og han ropte til Herren, og Herren viste ham et tre; det kastet han i vannet, og vannet blev godt. Der satte han dem lov og rett, og der prøvde han dem;

²⁵Huan TOUPA kiangah a kapa; huchiin TOUPAN sing khat a ensaka, huai tuia a khiak leh, tuite a hong khumta hi; huailaiah amau adingin thuseh leh dan a bawla, huaiah amau a enchiana,

²⁶og han sa: Dersom du hører på Herren din Guds røst, og gjør det som er rett i hans øine, og gir akt på hans bud, og holder alle hans forskrifter, da vil jeg ikke legge på dig nogen av de sykdommer som jeg la på egypterne; for jeg er Herren, din læge.

²⁶Lunglut taka TOUPA na Pathian aw na ngaihkhiaka, a mitmuha dik na hiha, a thupiakte bil na doha, a thusehte na zuih leh, Aiguptate tunga ka tut, huai hite laka a bangmah na tungah ka koih kei ding: nang honhihdampa TOUPA ka hi ngala, a chi hi.Huan, Elim, tui khuk sawm leh nih omna leh, tum sing sawmsagih omna a hongtung ua: huchiin tuite kiangah huailaiah a giakta uhi.

²⁷Så kom de til Elim; der var tolv vannkilder og sytti palmetrær; og de slo leir der ved vannet.

²⁷Huan, Elim, tui khuk sawm leh nih omna leh, tum sing sawmsagih omna a hongtung ua: huchiin tuite kiangah huailaiah a giakta uhi.