¹Rop du bare! Er det vel nogen som svarer dig? Og til hvem av de hellige vil du vende dig?

¹Tuin samin; nang hondawng kuamahmah a om a? huan misiangthoute lakah a kua pen lam na nga dia?

²For harme slår dåren ihjel, og vrede dreper den tåpelige.

²Lungjinnain lah mi hai a that ngala, huan thiknain mi mawl a hihlum sek hi.

³Jeg så en dåre skyte røtter; men med ett måtte jeg rope ve over hans bolig.

³Mihai zungkai ka mutaa; himahleh thakhatin a tenna ka hamsiat hi.

⁴Hans barn var uten hjelp; de blev trådt ned i porten, og det var ingen som frelste dem.

⁴A tate bitna akipan gamla pi ah a om ua, huan kongpi ah hihgawpin a om uh, kuamah amaute suakta ding a om sam kei uhi.

⁵De hungrige åt op hans avling, ja, midt ut av torner hentet de den, og snaren lurte på hans gods.

⁵Kua anlak ding ahia gilkialmiin a gaih khita, ling laka kipan nasana a lak khiak, thangin a sum uh duhin a kam lianpiin a ka hi.

⁶For ikke skyter ulykke op av støvet, og møie spirer ikke frem av jorden;

⁶Gimthuakna lah leivui akipanin a hongpawt keia, lei a kipanin buaina leng a hongdawn khe sam kei hi;

⁷men mennesket fødes til møie, likesom ildens gnister flyver høit i været.

⁷Himahleh mihing buai ding maha piang ahi, meiekte a tou len bangin.

⁸Men jeg vilde* vende mig til Gud og overlate min sak til ham, / {* om jeg var i ditt sted.}

⁸Himahleh ken ahihleh, Pathian lamah ka zong dinga, huan Pathian kiangah ka thu ka koih ding hi.

⁹han som gjør store, uransakelige ting, under uten tall,

⁹Thil thupite hihpa leh zonkhiaktheihlouh; sim zohlouh thil lamdangte:

¹⁰som sender regn utover jorden og lar vann strømme utover markene,

¹⁰Lei tunga vuah pepa leh, loute tunga tui sawlpa:

¹¹som ophøier de ringe og lar de sørgende nå frem til frelse,

¹¹Huchiin aman a niamsate tung sangah a koihtou a; huan misi sunte muanna ah a tawisang hi.

¹²som gjør de kløktiges råd til intet, så deres hender ikke får utrettet noget som varer,

¹²Zekhemhatte lunggelte bangmahlou a suaksaka, huchiin a khutte un a thiltup uh a hih theikei uhi.

¹³han som fanger de vise i deres kløkt og lar de listiges råd bli forhastet;

¹³Mi pilte a zekhemhatna un a mana: huan mihoihloute thugen akhupathalin a paihsak hi.

¹⁴om dagen støter de på mørke, og om middagen famler de som om natten.

¹⁴Sunlaiin khomialna a thuak ua, janlai bangin suntang laiin a mai maimah uh.

¹⁵Og således frelser han den fattige fra sverdet, fra deres munn og fra den sterkes hånd,

¹⁵Himahleh a kam ua kipanin pabeite ahondama, mi hatte khut akipanin tasamte mahmah.

¹⁶og det blir håp for den ringe, og ondskapen må lukke sin munn.

¹⁶Huchiin gentheiin lametna a neia, huan, thulimlouhnain a kam a humsak hi.

¹⁷Ja, salig er det menneske Gud refser, og den Allmektiges tukt må du ikke akte ringe!

¹⁷Ngaiin, Pathianin a bawlhoih min nuam a sa hi; huaijiakin Bangkim hihthei sawina musit ken.

¹⁸For han sårer, og han forbinder; han slår, og hans hender læger.

¹⁸Aman lah meima a bawla, a tuama: a liamsaka, huan a khutin a damsak hi.

¹⁹I seks trengsler skal han berge dig, og i den syvende skal intet ondt røre dig.

¹⁹Buaina gukah a honsuakta sak dinga; ahi, sagih ah gilouin nang a honkhoih kei ding hi.

²⁰I hungersnød frir han dig fra døden og i krig fra sverdets vold.

²⁰Kial chiangin nang sihna akipan a hontan ding; namsau thilhihtheihna akipan, kidou chiangin.

²¹For tungens svepe skal du være skjult, og du skal ikke frykte når ødeleggelsen kommer.

²¹Lei jepna akipanin selin na om dinga; siatna ahongtun chiangin na lau sam kei ding hi.

²²Ødeleggelse og hunger skal du le av, og for jordens ville dyr skal du ikke frykte;

²²Siatna leh kialna ah na nui dinga, lei gamsate na kihta sam kei ding hi.

²³for med markens stener står du i pakt, og markens ville dyr holder fred med dig.

²³Gama suangte toh na kithuahtheih ding jiak un; huan gama gamsate nang tohna kituak ding uhi.

²⁴Og du skal få se at ditt telt er trygt, og ser du over din eiendom, skal du intet savne.

²⁴Huan na puanin muangin a om chih na thei ding; huan na ganhuang na veh dinga, bangmah kimlou a om kei ding hi.

²⁵Og du skal få se at din ætt blir tallrik, og dine efterkommere som jordens urter.

²⁵Na chite leng a thupi ding chih na thei dinga, huan na suante lei loupa bangin.

²⁶Du skal i fullmoden alder gå i graven, likesom kornbånd føres inn sin tid.

²⁶Kum chingin na han na juan dinga, a huna buh lak bangin.Ngaiin, hiai, i zongta ua, huchiin a om, jain, na hoihna dingin theiin.

²⁷Se, dette er det vi har utgransket, og således er det. Hør det og merk dig det!

²⁷Ngaiin, hiai, i zongta ua, huchiin a om, jain, na hoihna dingin theiin.