¹Pris Herren, påkall hans navn, kunngjør blandt folkene hans store gjerninger!

¹Aw, TOUPA kiangah kipahthu gen unla, amin lou un; mi chih lakah a thilhihte theisak un.

²Syng for ham, lovsyng ham, grund på alle hans undergjerninger!

²Amah pahtawiin lasa unla, amah phatin lasa un; a thillamdang hih tengteng thuin houlim un.

³Ros eder av hans hellige navn! Deres hjerte glede sig som søker Herren!

³A min siangthou tuh suang un: TOUPA zongte lungtang nuamsa hen.

⁴Spør efter Herren og hans makt, søk hans åsyn all tid!

⁴TOUPA leh a hatna zong unla: a mel zong gige un.

⁵Kom i hu hans undergjerninger som han har gjort, hans undere og hans munns dommer,

⁵A hihzohsa a nasep lamdangte, a thillamdangte, leh a kama vaihawmnate tuh theigige un;

⁶I, hans tjener Abrahams avkom, Jakobs barn, hans utvalgte!

⁶A sikha Abraham suante aw, a telte Jakob tate aw.

⁷Han er Herren vår Gud, hans dommer er over all jorden.

⁷Amah tuh TOUPA i Pathian ahi a; a vaihawmte leitung tengtengah a om hi.

⁸Han kommer evindelig sin pakt i hu, det ord han fastsatte for tusen slekter,

⁸A thukhun khantawnin a thei naknak, suan sang khat tana a thu na piak ngei;

⁹den pakt han gjorde med Abraham, og sin ed til Isak;

⁹Abraham kianga a thukhun leh, Isaak kianga a kichiamna ngei;

¹⁰og han stadfestet den som en rett for Jakob, som en evig pakt for Israel,

¹⁰Huaimah tuh thuseh adingin Jakob kiangah a hihkipa, Israel kiang khantawn thukhun dingin.

¹¹idet han sa: Dig vil jeg gi Kana'ans land til arvelodd.

¹¹Kanaan gam na kiangah ka honpe dinga, na gou tantuam ding chiin.

¹²Da de var en liten flokk, få og fremmede der,

¹²Mi tawmchik phet a hihlai un; ahi, tawmchik phet, huai gamah mikhual ahi ngal ua;

¹³og vandret fra folk til folk, fra et rike til et annet folk,

¹³Nam tuamtuam kiangah a pai vialvial ua, gam tuamtuam akipanin mi tuamtuamte kiangah.

¹⁴tillot han ikke noget menneske å gjøre vold imot dem, og han straffet konger for deres skyld:

¹⁴Kuamah nuaisiah a phal keia: ahi, amau jiakin kumpipate leng a taihilha:

¹⁵Rør ikke ved mine salvede, og gjør ikke mine profeter noget ondt!

¹⁵Ka thaunilhte khoih kei unla, ka jawlneite himhim leng hihna kei un, chiin.

¹⁶Og han kalte hunger inn over landet, han brøt sønder hver støtte av brød*. / {* JES 3, 1.}

¹⁶Huai gama ke dingin kial a sam a; nek ding himhim a omsakta kei hi.

¹⁷Han sendte en mann foran dem, til træl blev Josef solgt.

¹⁷A ma uah mi a sawla; Joseph sikha dinga juakin a oma:

¹⁸De plaget hans føtter med lenker, hans sjel kom i jern*, / {* d.e. hans lenker voldte hans sjel bitter smerte.}

¹⁸A khete tuh kolin a hihna ua; sik khainiang bunin a omta a.

¹⁹inntil den tid da hans ord slo til, da Herrens ord viste hans uskyld.

¹⁹A thu a tun masiah, TOUPA thuin amah tuh a zeet ngitnget hi.

²⁰Da sendte kongen bud og lot ham løs, herskeren over folkeslag gav ham fri.

²⁰Kumpipan mi a sawl khiaa, a suta, a khahta a, mi chih vaihawmpa ngeiin.

²¹Han satte ham til herre over sitt hus og til hersker over alt sitt gods,

²¹A innsunga heutu ding leh, a sum tengteng tunga vaihawm dingin a bawla:

²²forat han skulde binde hans fyrster efter sin vilje og lære hans eldste visdom.

²²A mi liante a ututa hen ding leh; a upate hihpil dingin.

²³Så kom Israel til Egypten, og Jakob bodde som fremmed i Kams land.

²³Israel leng Aigupta gamah a hoha; Jakob tuh Ham gamah a omta dih hi.

²⁴Og han* gjorde sitt folk såre fruktbart og gjorde det sterkere enn dets motstandere. / {* Gud.}

²⁴A mite tuh nakpi takin a pungsaka, amau doute sangin a hihhat zota hi.

²⁵Han vendte deres hjerte til å hate hans folk, til å gå frem med svik mot hans tjenere.

²⁵A mite ho dingin a lungtang uh a lehngatsaka, a sikhate tunga lepchiah taka hih dingin.

²⁶Han sendte Moses, sin tjener, Aron som han hadde utvalgt.

²⁶A sikha Mosi a sawla, a mitel Aron toh.

²⁷De gjorde hans tegn iblandt dem og undere i Kams land.

²⁷Amau achiamnate a lak uah a ensak ua, Ham gamah thillamdangte a ensak uhi.

²⁸Han sendte mørke og gjorde det mørkt, og de var ikke gjenstridige mot hans ord.

²⁸Aman mial a sawla, a hihmialta a; huchiin a thute tuh a nialta kei uhi.

²⁹Han gjorde deres vann til blod, og han drepte deres fisker.

²⁹A tuite uh sisan a suaksaka, a ngasate uh a hihlumta hi.

³⁰Deres land vrimlet av frosk, endog i deres kongers saler.

³⁰A gam uh ukengin a dimta a, a kumpipate uh dantan sungah nangawn leng.

³¹Han talte, og det kom fluesvermer, mygg innen hele deres landemerke.

³¹Aman thu a gena, huchiin thou tampi hongpai ua, hik leng a gamsung tengteng uah a hongom uhi.

³²Han gav dem hagl for regn, luende ild i deres land,

³²A kiang uah vuah sikin gial a pia a, a gam uah meikuang jualjual leng a peta hi.

³³og han slo ned deres vintrær og deres fikentrær, og brøt sønder trærne innen deres landemerke.

³³A grep guite u leh a theipi kungte uh a hihsi a; a gam ua singte leng a kitansakta hi.

³⁴Han talte, og det kom gresshopper og gnagere* uten tall, / {* d.e. gresshopper.}

³⁴Aman thu a gena, huchiin khaupeta a hongpai ua, lungte toh, sim zoh vuallouhin.

³⁵og de åt op hver urt i deres land, og de åt op frukten på deres mark.

³⁵Huaiten a gam ua haichi khempeuh a gai ua, a lei gahte uleng a gai uhi.

³⁶Og han slo alt førstefødt i deres land, førstegrøden av all deres kraft.

³⁶A gam ua ta masa om tengteng a thata, a hatna tengteng gah masapente uh.

³⁷Og han førte dem ut med sølv og gull, og det fantes ingen i hans stammer som snublet.

³⁷Huchiin, dangka leh dangkaeng toh a pi kheta a; amah namte lakah mi hatlou khat leng a om kei hi.

³⁸Egypten gledet sig da de drog ut; for frykt for dem var falt på dem.

³⁸A pawt lai un Aiguptate a kipak ua: amau tuh a lau tak jiak un.

³⁹Han bredte ut en sky til dekke og ild til å lyse om natten.

³⁹Aman aliah dingin mei a kaisaka, jana tanvak dingin mei leng a pia hi.

⁴⁰De krevde, og han lot vaktler komme og mettet dem med himmelbrød.

⁴⁰A ngen ua, huchiin vamin a honpia a, van an-in amau a taisakta hi,

⁴¹Han åpnet klippen, og det fløt vann; det løp gjennem det tørre land som en strøm.

⁴¹Suangpi a honga, huchiin tui a hongpawt juajua a, mun keute ah lui bangmaiin a luangta hi.

⁴²For han kom i hu sitt hellige ord, Abraham, sin tjener,

⁴²A thu siangthou a theigige ngala, a sikha Abraham toh.

⁴³og han førte sitt folk ut med glede, sine utvalgte med fryderop,

⁴³Huchiin, a mite tuh nuamsa takin a pi kheta a, a mitelte tuh lasa kawmkawm jelin.

⁴⁴og han gav dem hedningefolks land, og hvad folkeslag med møie hadde vunnet, tok de til eie,

⁴⁴Huan, nam chih gamte a kiang uah a piaksaka: amau tuh mi chih sepkhiaksa a luahta uhi.A thusehte a zuih theihna ding un, a dante tuh a vom hoihna dingin, TOUPA phat un.

⁴⁵forat de skulde holde hans forskrifter og ta vare på hans lover. Halleluja!

⁴⁵A thusehte a zuih theihna ding un, a dante tuh a vom hoihna dingin, TOUPA phat un.