¹Av David. Jeg vil prise dig av hele mitt hjerte, for gudenes* øine vil jeg lovsynge dig. / {* SLM 82, 1. 6. JOH 10, 34.}

¹Na kiangah ka lungtang tengtengin kipahthu ka gen dinga: pathiante maah nangmah phatin la ka sa ding hi.

²Jeg vil kaste mig ned foran ditt hellige tempel, og jeg vil prise ditt navn for din miskunnhets og din trofasthets skyld; for du har gjort ditt ord herlig, mere enn alt ditt navn.

²Na biakin siangthou lam ngain chibai ka honbuk dia, na chitna leh na thutak jiakin na min ka phat ding: na thu tuh na min mawngmawng sangin na hihlianta ngala.

³Den dag jeg ropte, svarte du mig; du gjorde mig frimodig, i min sjel kom det styrke.

³Kon sap niin nang non dawnga, ka hinna hihhatin non hasuana.

⁴Herre! Alle jordens konger skal prise dig når de får høre din munns ord.

⁴Toupa aw, leia kumpipate tengtengin kipahthu a honhilh ding ua, na kama thupawtte lah a zata ngal ua.

⁵Og de skal synge om Herrens veier; for Herrens ære er stor,

⁵A hi, Toupa omdan thute lain a sa ding ua: Toupa thupidan lah a thupi ngala.

⁶for Herren er ophøiet, og han ser til den ringe, og den stolte kjenner han langt fra.

⁶Toupa tungnungtak ahi naa, mi neute a limsak jel hi: mi kisatheite bel gamlapi akipanin a thei hi.

⁷Om jeg vandrer midt i trengsel, holder du mig i live; mot mine fienders vrede rekker du ut din hånd, og du frelser mig ved din høire hånd.

⁷Mangbatna lakah vak mahleng leng nang non hihhalh ding; hondoute heh sual dingin na khut na jak dinga, na khut taklam in non hondam ding hi.Toupan ka tungtanga a hih ding tuh a tangtun ding hi: Toupa aw, na chitna tuh khantawnin a om dinga; nangmah khut thilhihte tawpsan ken.

⁸Herren vil fullføre sin gjerning for mig. Herre, din miskunnhet varer evindelig; opgi ikke dine henders gjerninger!

⁸Toupan ka tungtanga a hih ding tuh a tangtun ding hi: Toupa aw, na chitna tuh khantawnin a om dinga; nangmah khut thilhihte tawpsan ken.