¹Pris Herren, for han er god, hans miskunnhet varer evindelig.

¹Kremtoni Zotin, sepse ai është i mirë, sepse mirësia e tij vazhdon përjetë.

²Så sie Herrens gjenløste, de som han har gjenløst av nødens hånd,

²Kështu thonë të shpenguarit prej Zotit që ai i ka çliruar nga dora e kundërshtarit,

³og som han har samlet fra landene, fra øst og fra vest, fra nord og fra havet.

³add dhe që ka mbledhur nga vende të ndryshme, nga lindja dhe perëndimi, nga veriu dhe nga jugu.

⁴De fór vill i ørkenen, i et uveisomt øde, de fant ikke en by å bo i.

⁴Ata endeshin nëpër shkretëtirë, në vënde të shkretuara, dhe nuk gjenin asnjë qytet ku të banonin.

⁵De var hungrige og tørste, deres sjel vansmektet i dem.

⁵Të uritur e të etur, jeta e tyre po ligështohej.

⁶Da ropte de til Herren i sin nød; av deres trengsler utfridde han dem,

⁶Por në fatkeqësitë e tyre ata i thirrën Zotit dhe ai i çliroi nga ankthet e tyre;

⁷og han førte dem på rett vei, så de gikk til en by de kunde bo i.

⁷dhe i çoi në rrugën e drejtë, me qëllim që të arrinin në një qytet ku të banonin.

⁸De skal prise Herren for hans miskunnhet og for hans undergjerninger mot menneskenes barn;

⁸Le të kremtojmë Zotin për mirësinë e tij dhe për mrekullitë e tij në dobi të bijve të njerëzve.

⁹for han mettet den vansmektende sjel og fylte den hungrige sjel med godt.

⁹Sepse ai ka ngopur shpirtin e etur dhe e ka mbushur me të mira shpirtin e uritur.

¹⁰De satt i mørke og i dødsskygge, bundet i elendighet og jern,

¹⁰Të tjerë rrinin në terr dhe në hijen e vdekjes, robër të pikëlluar dhe në zinxhira,

¹¹fordi de hadde vært gjenstridige mot Guds ord og foraktet den Høiestes råd.

¹¹sepse ishin rebeluar kundër fjalëve të Perëndisë dhe i kishin përçmuar këshillat e Shumë të Lartit;

¹²Derfor bøide han deres hjerter ved lidelse; de snublet, og det var ikke nogen hjelper.

¹²prandaj ai rrëzoi zemrën e tyre me shqetësime; ata ranë poshtë dhe asnjeri nuk u vajti në ndihmë.

¹³Da ropte de til Herren i sin nød; av deres trengsler frelste han dem.

¹³Por në fatkeqësinë e tyre ata i thirrën Zotit, dhe ai i shpëtoi nga ankthet e tyre,

¹⁴Han førte dem ut av mørke og dødsskygge og rev sønder deres bånd.

¹⁴i nxori nga terri dhe nga hija e vdekjes dhe i këputi lidhjet e tyre.

¹⁵De skal prise Herren for hans miskunnhet og for hans undergjerninger mot menneskenes barn;

¹⁵Le të kremtojmë Zotin për mirësinë e tij dhe për mrekullitë e tij në dobi të bijve të njerëzve,

¹⁶for han brøt sønder porter av kobber og hugg sønder bommer av jern.

¹⁶sepse ai ka shembur portat prej bronzi dhe ka këputur shufrat prej hekuri.

¹⁷De var dårer og blev plaget for sin syndige vei og for sine misgjerninger;

¹⁷Disa njerëz pa mend vuanin për sjelljen e tyre rebele dhe për mëkatet e tyre;

¹⁸deres sjel vemmedes ved all mat, og de kom nær til dødens porter.

¹⁸ata urrenin çdo ushqim dhe kishin arritur në prag të vdekjes,

¹⁹Da ropte de til Herren i sin nød; av deres trengsler frelste han dem.

¹⁹por në fatkeqësinë e tyre i thirrën Zotit, dhe ai i shpëtoi nga ankthet e tyre.

²⁰Han sendte sitt ord og helbredet dem og reddet dem fra deres graver.

²⁰Ai dërgoi fjalën e tij dhe i shëroi, i shpëtoi nga gropa.

²¹De skal prise Herren for hans miskunnhet og for hans undergjerninger mot menneskenes barn;

²¹Le ta kremtojmë Zotin për mirësinë e tij dhe për mrekullitë e tij në dobi të bijve të njerëzve;

²²og ofre takkoffere og fortelle om hans gjerninger med jubel.

²²le të ofrojnë flijime lëvdimi dhe le të tregojnë veprat e tij me këngë gëzimi.

²³De som fór ut på havet i skib, som drev handel på store vann,

²³Ata që zbresin në det me anije dhe që bëjnë tregëti mbi ujërat e mëdha,

²⁴de så Herrens gjerninger og hans underverker på dypet.

²⁴shohin veprat e Zotit dhe mrekullitë e tij në humnerat e detit.

²⁵Han bød og lot det komme en stormvind, og den reiste dets bølger.

²⁵Sepse ai urdhëron dhe shkakton një erë furtune, që i ngre përpjetë valët e detit.

²⁶De fór op imot himmelen, de fór ned i avgrunnene, deres sjel blev motløs i ulykken.

²⁶Ata ngjiten deri në qiell dhe bien në humnera; shpirti i tyre ligështohet nga ankthi.

²⁷De tumlet og vaklet som en drukken mann, og all deres visdom blev til intet.

²⁷Atyre u merren këmbët dhe lëkunden si të dehur, dhe nuk dinë më ç'të bëjnë.

²⁸Da ropte de til Herren i sin nød, og av deres trengsler førte han dem ut.

²⁸Por në fatkeqësitë e tyre i këlthasin Zotit, dhe ai i shpëton nga ankthet e tyre.

²⁹Han lot stormen bli til stille, og bølgene omkring dem tidde.

²⁹Ai e fashit furtunën në një murmurim dhe valët e saj pushojnë.

³⁰Og de gledet sig over at de la sig; og han førte dem til den havn de ønsket.

³⁰Kur ato qetësohen, ata gëzohen, dhe ai i çon në portin e dëshiruar prej tyre.

³¹De skal prise Herren for hans miskunnhet og for hans undergjerninger mot menneskenes barn

³¹Le të kremtojmë Zotin për mirësinë e tij dhe për mrekullitë që bën në dobi të bijve të njerëzve;

³²og ophøie ham i folkets forsamling og love ham der hvor de gamle sitter.

³²le ta lëvdojnë në kuvendin e popullit dhe le ta lavdojnë në këshillin e pleqve.

³³Han gjorde elver til en ørken og vannkilder til et tørstig land,

³³Ai i shndërroni lumenjtë në shkretëtirë dhe burimet e ujit në vende të thata;

³⁴et fruktbart land til et saltland for deres ondskaps skyld som bodde der.

³⁴tokën pjellore në vend të thatë për shkak të sjelljes së keqe të banorëve të saj.

³⁵Han gjorde en ørken til en vannrik sjø og et tørt land til vannkilder*. / {* nemlig: for det frelste Israel.}

³⁵Ai e shndërron shkretëtirën në liqen dhe tokën e thatë në burime uji.

³⁶Og han lot de hungrige bo der, og de grunnla en by til å bo i.

³⁶Atje ai strehon të uriturit, dhe këta ndërtojnë një qytet për të banuar,

³⁷Og de tilsådde akrer og plantet vingårder, og de vant den frukt de bar.

³⁷mbjellin arat dhe kultivojnë vreshta që prodhojnë një korrje të bollshme.

³⁸Og han velsignet dem, og de blev meget tallrike, og av fe gav han dem ikke lite.

³⁸Ai i bekon dhe ata shumëzohen fort, dhe ai nuk e pakëson bagëtinë e tyre.

³⁹Så minket de igjen og blev nedbøiet ved trengsel, ulykke og sorg.

³⁹Por pastaj pakësohen në një numër të vogël dhe dobësohen për shkak të shtypjes, të fatkeqësisë dhe të ankthit.

⁴⁰Han som utøser forakt over fyrster og lar dem fare vill i et uveisomt øde,

⁴⁰Ai hedh përbuzjen mbi princat dhe i bën që të enden nëpër vende të shkreta, ku nuk ekziston asnjë rrugë.

⁴¹han ophøiet den fattige av elendighet og gjorde slektene som hjorden.

⁴¹Por e ngre nevojtarin nga varfëria dhe i shton familjet e tyre si një kope.

⁴²De opriktige ser det og gleder sig, og all ondskap lukker sin munn.

⁴²Njerëzit e drejtë e shohin këtë dhe kënaqen, por tërë njerëzit e këqij e mbajnë gojën të mbyllur.

⁴³Den som er vis, han akte på dette og merke på Herrens nådegjerninger!

⁴³Ai që është i urtë le t'i këqyrë këto gjëra dhe le të çmojë mirësinë e Zotit.