¹Til sangmesteren; "Forderv ikke"*; en salme av Asaf; en sang. / {* SLM 57, 1.}

¹Ne të lëvdojmë, o Perëndi, ne të lëvdojmë, sepse emri yt na është i afërt; njeriu tregon mrekullitë e tua.

²Vi priser dig, Gud, vi priser, og nær er ditt navn; de forteller om dine undergjerninger.

²Kur do të vijë koha e caktuar, unë do të gjykoj me drejtësi.

³For [så sier Herren]: Jeg vil gripe den fastsatte tid, jeg vil dømme med rettferdighet.

³Toka dhe tërë banorët e saj shkrihen, por unë i bëj të qëndrueshme shtyllat e saj. (Sela)

⁴Jorden er i opløsning, og alle de som bor på den; jeg har satt dens grunnstøtter efter mål. Sela.

⁴U kam thënë fodullëve: "Mos u mburrni!", dhe të pabesëve: "Mos u bëni hundëpërpjetë!

⁵Jeg sier til de overmodige: Vær ikke overmodige, og til de ugudelige: Løft ikke horn!

⁵Mos e ngrini lart kokën, mos flisni me qafë të fortë".

⁶Løft ikke eders horn i det høie, tal ikke frekt med stiv nakke!

⁶Sepse lëvdimi nuk vjen as nga lindja, as nga perëndimi, as edhe nga shkretëtira.

⁷For ikke fra øst eller fra vest, ei heller fra fjellenes ørken* - / {* nemlig: kommer vår frelse.}

⁷Sepse Perëndia është ai që gjykon; ai ul njerin dhe ngre tjetrin.

⁸nei, Gud er den som dømmer; den ene fornedrer han, og den andre ophøier han.

⁸Sepse Zoti ka në dorë një kupë vere që shkumon dhe plot me erëza, që ai e zbraz. Me siguri tërë të pabesët e dheut do ta kullojnë dhe do të pinë deri llumin.

⁹For det er et beger i Herrens hånd med skummende vin; det er fullt av krydret vin, og han skjenker ut av det; sannelig, dets berme skal de drikke, ja utsuge, alle de ugudelige på jorden.

⁹Por unë do të shpall përjetë dhe do t'i këndoj lavde Perëndisë të Jakobit.

¹⁰Men jeg vil forkynne det evindelig, jeg vil lovsynge Jakobs Gud.

¹⁰Dhe do të dërrmoj tërë fuqinë e të pabesëve, por fuqia e të drejtëve do të përlëvdohet.

¹¹Og alle de ugudeliges horn vil jeg avhugge, den rettferdiges horn skal ophøies.