1Til sangmesteren; efter "Liljer"*; av Korahs barn; en læresalme, en sang om kjærlighet. / {* kanskje melodien.}
1Yüreğimden güzel sözler taşıyor,Kral için söylüyorum şiirlerimi,Dilim usta bir yazarın kalemi gibi olsun.
2Mitt hjerte strømmer over med liflig tale; jeg sier: Min sang er om en konge; min tunge er en hurtigskrivers griffel.
2Sen insanların en güzelisin,Lütuf saçılmış dudaklarına.Çünkü Tanrı seni sonsuza dek kutsamış.
3Du er den fagreste blandt menneskenes barn, livsalighet er utgytt på dine leber; derfor har Gud velsignet dig evindelig.
3Ey yiğit savaşçı, kuşan kılıcını beline,Görkemine, yüceliğine bürün.
4Omgjord din lend med ditt sverd, du veldige, med din høihet og din herlighet!
4At sırtında görkeminle, zaferle ilerle,Gerçek ve adalet uğrunaSağ elin korkunç işler göstersin. ‹‹Gerçek ve alçakgönüllülük, adalet uğruna››.
5Og i din herlighet fare du seierrik frem for sannhets og rettferdig saktmodighets skyld! Og din høire hånd skal lære dig forferdelige storverk.
5Okların sivridir,Kral düşmanlarının yüreğine saplanır,Halklar ayaklarının altına serilir.
6Dine piler er hvesset - folkeferd faller under dig - de trenger inn i hjertet på kongens fiender.
6Ey Tanrı, tahtın sonsuzluklar boyunca kalıcıdırfö,Krallığının asası adalet asasıdır. da ‹‹Tanrının sana armağan ettiği krallık sonsuzluklar boyunca kalıcıdır››.
7Din trone, Gud, står fast evindelig og alltid; rettvishets kongestav er ditt rikes kongestav.
7Doğruluğu sever, kötülükten nefret edersin.Bunun için Tanrı, senin Tanrın,Seni sevinç yağıylaArkadaşlarından daha çok meshetti.
8Du elsker rettferd og hater ugudelighet; derfor har Gud, din Gud, salvet dig med gledens olje fremfor dine medbrødre.
8Giysilerinin tümü mür, öd, tarçın kokuyor;Fildişi saraylardan gelen çalgı sesleri seni eğlendiriyor!
9Av myrra og aloë og kassia dufter alle dine klær; fra elfenbens-slott fryder dig strengelek.
9Kral kızları senin saygın kadınların arasında,Kraliçe, Ofir altınları içinde senin sağında duruyor.
10Kongedøtre er iblandt dine utvalgte; dronningen står ved din høire hånd i gull fra Ofir.
10Dinle, ey kral kızı, bak, kulak ver,Halkını, baba evini unut.
11Hør, datter, og gi akt og bøi ditt øre, og glem ditt folk og din fars hus,
11Kral senin güzelliğine vuruldu,Efendin olduğu için önünde eğil.
12og la kongen ha sin lyst i din skjønnhet! For han er din herre, og du skal falle ned for ham.
12Sur halkı armağan getirecek,Halkın zenginleri lütfunu kazanmak isteyecek.
13Og Tyrus' datter skal søke din yndest med gaver - de rike blandt folket.
13Kral kızı odasında ışıl ışıl parıldıyor,Giysisi altınla dokunmuş.
14Såre herlig er kongedatteren der inne; hennes klædning er gjennemvirket med gull.
14İşlemeli giysiler içinde kralın önüne çıkarılacak,Arkadaşları, ona eşlik eden kızlar sana getirilecek.
15I stukne klær ledes hun frem til kongen; jomfruer, hennes venninner, følger henne; de føres inn til dig.
15Sevinç ve coşkuyla götürülecek,Kralın sarayına girecekler.
16De ledes frem med fryd og jubel, de går inn i kongens slott.
16Atalarının yerini oğulların alacak,Onları önder yapacaksın bütün ülkeye.
17I dine fedres sted skal dine sønner trede; du skal sette dem til fyrster på den hele jord.
17Adını kuşaklar boyunca yaşatacağım,Böylece halklar sonsuza dek övecek seni.
18Jeg vil prise ditt navn iblandt alle slekter; derfor skal folkene love dig evindelig og alltid.