1Aw TOUPA kiangah kipahthu hilh un; amah tuh a hoih ngala: a chitna leng khantawnin a om ding ahi ngala.
1Wysławiajcie Pana: albowiem dobry; albowiem na wieki miłosierdzie jego.
2TOUPA mi tatten huchibang gen uhen, doumi khut akipan a tatten.
2Niech o tem powiedzą ci, których odkupił Pan, jako ich wykupił z ręki nieprzyjacielskiej,
3Gam teng akipan a pi khawma, suahlam leh tumlam, simlam leh mallam akipan tekhawngin.
3A zgromadził ich z ziem, od wschodu i od zachodu, od północy i od morza.
4Gamdaia gam keu lampi ah a vakvak ua; mihing omna khua himhim a mu kei uhi.
4Błądzili po puszczy, po pustyni bezdrożnej, miasta dla mieszkania nie znajdując.
5Gilkial leh dangtakin a hinna uh a gilsung uah a bahta hi.
5Byli głodnymi i pragnącymi, aż w nich omdlewała dusza ich.
6Huaitakin a buaina uah TOUPA a sam ua, aman a lungkhamna ua kipanin a humbitta.
6A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisku ich wyrywał ich;
7Mihing omna khuaa a pai theihna ding un, lampi tangtak ah a pikheta hi.
7I prowadził ich drogą prostą, aby przyszli do miasta, w któremby mieszkali.
8Aw, mihingten TOUPA a chitna jiak leh, mihing tate tunga a thillamdang hihte jiakin phat himhim le u aw!
8Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi:
9Aman hinna thil lunggulh mahmah tuh a taisakin, hinna gilkial tuh vahsak jel ngala.
9Iż napoił duszę pragnącą, a duszę zgłodniałą napełnił dobrami.
10Mial nuaia leh sihna lima tu-a, gimthuakna leh sikkhau a hente mahmah;
10Którzy siedzą w ciemności i w cieniu śmierci, ściśnieni będąc nędzą i żelazem,
11Pathian thu tungahte a hel ua, Tungnungpen lunggel tuh a ngaihneu jiak un:
11Przeto, że byli odpornymi wyrokom Bożym, a radą Najwyższego pogardzili;
12Aman a lungtang uh sepgimnain a minsakta a; a puk ua, panpihpa ding himhim lah a om ngal kei a.
12Dla czego poniżył biedą serce ich; upadli, a nie był, ktoby ratował.
13Huai takin a buaina uah TOUPA a sam ua, aman a buaina ua kipan a pi khia a, a hennate uh a suktat sakta hi.
13A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
14Mial nuai akipan leh sihna lim akipan a pi khia a, a henna uh a suktat sakta hi.
14Wywodził ich z ciemności, i z cienia śmierci, a związki ich potargał.
15Aw, mihingten TOUPA a chitna jiakin leh, mihing tate tunga a thillamdang hihte jiakin phat himhim le u aw!
15Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
16Aman dal kongkhakte tuh a chimsaka, a kalhna sik tawnte tuh a hihtanta ngala.
16Przeto, że kruszy bramy miedziane, a zawory żelazne rąbie.
17Mi haite a tatlekna jiak un leh, a gitlouh-satlouhnate u jiakin a kihihgim nak uhi.
17Szaleni dla drogi przewrotności swojej, i dla nieprawości swej utrapieni bywają.
18A hinna un nek theih chiteng a kiha; sihna kulh kongkhakte a naih jel uhi.
18Wszelki pokarm brzydzi sobie dusza ich, aż się przybliżają do bram śmierci.
19Huaitakin a buaina uah TOUPA a sam ua, aman a mangbatna ua kipanin a hondam jel hi.
19Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
20A thu tuh a sawl khia a, amau tuh a damsak jel hi, a mahthatna ding ua kipanin a humbit jel hi.
20Posyła słowo swe, i uzdrawia ich, a wybawia ich z grobu.
21Aw, mihingten TOUPA a chitna jiakin leh, mihing tate tunga a thillamdang hihte jiakinphat himhim leu aw!
21Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi;
22Amau kipahthugen kithoihnate tuh lan uhenla, a thilhihte uh lasain hilh uhen.
22I ofiarując ofiary chwały, niech opowiadają sprawy jego z wesołem śpiewaniem.
23Tuipi-a long liana vapai suka, tui za tak tung khawnga na sem semten:
23Którzy się pławią na morzu w okrętach, pracujący na wodach wielkich:
24Huaiten TOUPA thilhihte leh, tui thupi-a a thillamdang hihte a mu jel uhi.
24Ci widują sprawy Paóskie, i dziwy jego na głębi.
25Aman thu a pia a, huihpi a nungsaka, huaiin a tuikihawtte tuh a sangsak hi.
25Jako jedno rzecze, wnet powstanie wiatr gwałtowny, a podnoszą się nawałności morskie.
26Vanah a pai tou luamluam ua, thukpi ah a pai suk nawn luamluam jel uhi: mangbatna jiakin a hinna uh a zulbei jel hi.
26Wstępują aż ku niebu, i zaś zstępują do przepaści, tak, iż się dusza ich w niebezpieczeóstwie rozpływa.
27Zukham bangin a sawi hoihoi ua, a tuan loklok ua, omdan ding himhim a theikei nak uhi.
27Bywają miotani, a potaczają się jako pijany, a wszystka umiejętność ich niszczeje.
28Huaitakin a buaina uah TOUPA a sam ua, aman a mangbatna ua kipanin a pi jel hi.
28Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
29Huihpi a daisak duama, huchiin a tuikihawtte a dai duam jel hi.
29Obraca burzę w ciszę, tak, że umilkną nawałności ich.
30Huan, a daihtak jiakin a kipak ua; huchiin aman a omna ding uh longkhawlna ah a pi tung jel hi.
30I weselą się, że ucichło; a tak przywodzi ich do portu pożądanego.
31Aw, mihingten TOUPA a chitna jiakin leh, mihing tate tunga a thillamdang hihte jiakin phat mahmah le u-aw!
31Niechajże wysławiają przed Panem miłosierdzie jego, a dziwne sprawy jego przed synami ludzkimi.
32Amau tuh mite kikhopna ah amah phat uhenla, upate tutana ah phat uhen.
32Niech go wywyższają w zgromadzeniu ludu, a w radzie starców niechaj go chwalą.
33Aman luipite tuh gamdai a suaksak jela, tuinakte leng lei keu a suaksak jel hi.
33Obraca rzeki w pustynię, a potoki wód w suszę;
34Gam hoih tuh gam keu mah leng a suaksak jel, a sunga omte genhak jiakin.
34Ziemię urodzajną obraca w niepłodną dla złości tych, którzy w niej mieszkają.
35Gamdai tuh dilin a suaksak jela, gam keu leng tuinak a suaksak jel hi.
35Pustynie obraca w jeziora, a ziemię suchą w strumienie wód.
36Huaiah gilkialte a omsaka, omna ding khua a bawl ua.
36I osadza w nich głodnych, aby zakładali miasta ku mieszkaniu;
37Loute a neih ua, grep huante a bawl ua, a gah hong pungte a muh theihna ding un.
37Którzy posiewają pole, a sadzą winnice, i zgromadzają sobie pożytek z urodzaju.
38Amau tuh vual a jawla, huchiin nakpi taka hihpunin a om ua; a gante uh a kiam a phal kei hi.
38Takci im on błogosławi, że się bardzo rozmnażają, a dobytku ich nie umniejsza.
39Huan, nuaisiahte, gimthuaknate, lungkhamna te jiakin a kiamta hiaihiai ua, a kun ngiungiauta leuleu uhi.
39Ale podczas umniejszeni i poniżeni bywają okrucieóstwem, nędzą, i utrapieniem;
40Aman miliante tungah muhsitna a sungbuaa, gamdai, lampi himhim omlouhna ah a vak saksaka.
40Gdy wylewa wzgardę na książąt, dopuszczając, aby błądzili po puszczy bezdrożnej.
41Himahleh gentheite tuh gimthuakna akipanin mun sangah a khatou hi, gan hon bangin inkuanpihte asiamsak hi.
41Onci nędznego z utrapienia podnosi, i rozmnaża rodzinę jego jako trzodę.
42Mi diktatten huai a mu ding ua, a kipak ding uh; thulimlouhna tengtengin a kam a hum ding hi.Kuapeuh pilin huaite a kem hoih ding ua, TOUPA chitnate a ngaihtuah ding uhi.
42To widząc uprzejmi rozweselą się, a wszelka nieprawość zatka usta swe.
43Kuapeuh pilin huaite a kem hoih ding ua, TOUPA chitnate a ngaihtuah ding uhi.
43Ale któż jest tak mądry, aby to upatrywał, i wyrozumiewał wszystkie litości Paóskie?