¹ فریاد برآور، ببین که آیا کسی به داد تو می‌رسد؟ دست به دامان کدام‌یک از مقدّسین خواهی شد؟

¹Råb kun! Giver nogen dig Svar? Og til hvem af de Hellige vender du dig?

² غصّه، نادانان را می‌کشد و حسادت، شخص ساده لوحان را.

²Thi Dårens Harme koster ham Livet, Tåbens Vrede bliver hans Død.

³ آنها برای مدّتی موفّق هستند، امّا بلای ناگهانی بر خانهٔ‌شان نازل می‌شود.

³Selv har jeg set en Dåre rykkes op, hans Bolig rådne brat;

⁴ فرزندانشان بی‌پناه می‌گردند؛ در امنیّت نیستند و کسی از آنها حمایت نمی‌کند.

⁴hans Sønner var uden Hjælp, trådtes ned i Porten, ingen reddede dem;

⁵ مردمانِ گرسنه محصولات آنها را حتّی اگر در میان خارها باشد، خواهند خورد و اشخاص حریص، دارایی آنها را غارت خواهند نمود.

⁵sultne åd deres Høst, de tog den, selv mellem Torne, og tørstige drak deres Mælk.

⁶ شرارت در خاک رشد نمی‌کند و مشکلات هیچ‌گاه از زمین نمی‌رویند،

⁶Thi Vanheld vokser ej op af Støvet, Kvide spirer ej frem af Jorden,

⁷ بلکه همان‌طور که شعله از آتش بلند می‌شود، بدبختی هم از خود انسان سرچشمه می‌گیرد.

⁷men Mennesket avler Kvide, og Gnisterne flyver til Vejrs.

⁸ ولی اگر من به جای تو بودم، برای حل مشکل خود به سوی خدا باز می‌گشتم،

⁸Nej, jeg vilde søge til Gud og lægge min Sag for ham,

⁹ زیرا او کارهای عجیب و معجزات حیرت‌انگیز و بی‌‌شمار انجام می‌دهد.

⁹som øver ufattelig Vælde og Undere uden Tal,

¹⁰ باران را می‌فرستد و کشتزارها را آبیاری می‌کند.

¹⁰som giver Regn på Jorden og nedsender Vand over Marken

¹¹ فروتنان را سرفراز، و ماتمیان را شادمان می‌سازد.

¹¹for at løfte de bøjede højt, så de sørgende opnår Frelse,

¹² نقشهٔ حیله‌گران را باطل می‌کند و آنها را در کارهایشان ناکام می‌سازد.

¹²han, som krydser de kloges Tanker, så de ikke virker noget, der varer,

¹³ خودشان در دامی که برای دیگران گذاشته‌اند، گرفتار می‌شوند؛ و توطئهٔ آنها نقش برآب می‌گردد.

¹³som fanger de vise i deres Kløgt, så de listiges Råd er forhastet;

¹⁴ روزِ روشنِ آنها به شبِ تاریک مبدّل می‌شود و کورمال‌کورمال راه می‌روند.

¹⁴i Mørke raver de, selv om Dagen, famler ved Middag, som var det Nat.

¹⁵ امّا خدا نیازمندان و فقیران را از ظلمِ ظالم و از چنگِ زورمندان نجات می‌دهد.

¹⁵Men han frelser den arme fra Sværdet og fattig af stærkes Hånd,

¹⁶ به مسکینان امید می‌بخشد و دهان شریران را خواهد بست.

¹⁶så der bliver Håb for den ringe og Ondskaben lukker sin Mund.

¹⁷ خوشا به حال کسی‌که خدا او را تنبیه می‌کند، پس تو نباید از تنبیه قادر مطلق آزرده شوی،

¹⁷Held den Mand, som revses at Gud; ringeagt ej den Almægtiges Tugt!

¹⁸ زیرا اگر خدا کسی را مجروح می‌کند، خودش هم جراحت او را می‌بندد، بیمار می‌سازد و شفا می‌دهد.

¹⁸Thi han sårer, og han forbinder, han slår, og hans Hænder læger.

¹⁹ او بارها تو را از بلاهای گوناگون نجات خواهد داد.

¹⁹Seks Gange redder han dig i Trængsel, syv går Ulykken uden om dig;

²⁰ در وقت قحطی تو را از مرگ رهایی می‌بخشد و هنگام جنگ از دَم شمشیر.

²⁰han frier dig fra Døden i Hungersnød, i Krig fra Sværdets Vold;

²¹ از زخمِ زبان در امان خواهی بود و از هلاکت، تو را خواهد رهانید.

²¹du er gemt for Tungens Svøbe, har intet at frygte, når Voldsdåd kommer;

²² به جنگ و قحطی خواهی خندید و از حیوانات وحشی نخواهی ترسید.

²²du ler ad Voldsdåd og Hungersnød og frygter ej Jordens vilde dyr;

²³ زمینی را که شخم می‌زنی بدون سنگ خواهد بود و با حیوانات وحشی در صلح و صفا زندگی خواهی کرد.

²³du har Pagt med Markens Sten, har Fred med Markens Vilddyr;

²⁴ خانه‌ات محفوظ بوده و اموال تو دزدیده نخواهد شد.

²⁴du kender at have dit Telt i Fred, du mønstrer din Bolig, og intet fattes;

²⁵ فرزندانت همچون علف صحرا، زیاد خواهند شد.

²⁵du kender at have et talrigt Afkom, som Jordens Urter er dine Spirer;

²⁶ مانند خوشهٔ رسیدهٔ گندم، که در موسمش درو می‌شود، در پیری و سالخوردگی از جهان خواهی رفت. ما همه را تحقیق کردیم و تمام اینها حقیقت دارند. پس تو باید بپذیری.

²⁶Graven når du i Ungdomskraft, som Neg føres op, når Tid er inde.

²⁷ ما همه را تحقیق کردیم و تمام اینها حقیقت دارند. پس تو باید بپذیری.

²⁷Se, det har vi gransket, således er det; det har vi hørt, så vid også du det!