¹ وقتی به من گفتند: «به خانهٔ خداوند برویم.» بسیار خوشحال شدم.

¹Kanto de suprenirado. De David. Mi ekgxojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.

² اکنون اینجا، در دروازه‌های اورشلیم ایستاده‌ایم.

²Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,

³ اورشلیم شهری است بسیار محکم و به هم پیوسته.

³Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu cxio kunigxis.

⁴ اینجا جایی است که تمام طایفه‌ها می‌آیند، تمام طایفه‌های اسرائیل، تا مطابق اوامر خداوند او را ستایش کنند.

⁴Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laux la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.

⁵ در اینجا پادشاهان اسرائیل برای داوری مردم می‌نشستند.

⁵CXar tie staris tronoj de jugxo, Tronoj de la domo de David.

⁶ برای صلح و سلامتی اورشلیم دعا کنید تا تمام کسانی‌که تو را دوست دارند، سعادتمند گردند.

⁶Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.

⁷ صلح و سلامتی در درون دیوارهای تو و امنیّت در قصرهای تو باد!

⁷Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.

⁸ به‌خاطر خویشاوندان و دوستان خود به اورشلیم می‌گویم: «سلامتی بر تو باد!» به‌خاطر خانهٔ خداوند خدای خود، سعادت تو را ای اورشلیم، خواهانم.

⁸Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.

⁹ به‌خاطر خانهٔ خداوند خدای خود، سعادت تو را ای اورشلیم، خواهانم.

⁹Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.