1Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:
1 Atebodd Job:
2Słyszałem takowych rzeczy wiele; przykrymi cieszycielami wy wszyscy jesteście.
2 "Yr wyf wedi clywed llawer o bethau fel hyn; cysurwyr sy'n peri blinder ydych chwi i gyd.
3I kiedyż będzie koniec tym próżnym słowom? albo co cię przymusza, że tak odpowiadasz?
3 A oes terfyn i eiriau gwyntog? Neu beth sy'n dy gythruddo i ddadlau?
4Azażbym ja tak mówił, jako wy, gdybyście wy byli na miejscu mojem? azażbym zbierał przeciwko wam słowa, i kiwałlibym nad wami głową swoją?
4 Gallwn innau siarad fel chwithau, pe baech chwi yn fy safle i; gallwn blethu geiriau yn eich erbyn, ac ysgwyd fy mhen arnoch.
5Owszembym was posilał ustami memi, a ruchanie warg moich ulżyłoby boleści waszych.
5 Gallwn eich calonogi �'m genau, a'ch esmwyth�u � geiriau fy ngwefusau.
6Ale jeźli będę mówił, przecież się nie ukoi boleść moja; a jeźli też przestanę, izaż odejdzie odemnie?
6 "Os llefaraf, ni phaid fy mhoen, ac os tawaf, ni chilia oddi wrthyf.
7A teraz zemdlił mię; spustoszyłeś, o Boże! wszystko zgromadzenie moje.
7 Ond yn awr gosodwyd blinder arnaf; anrheithiaist fy holl gydnabod.
8Pomarszczyłeś mię na świadectwo, a znaczne na mnie schudzenie moje na twarzy mojej, jawnie świadczy przeciwko mnie.
8 Crychaist fy nghroen, a thystia hyn yn f'erbyn; saif fy nheneuwch i'm cyhuddo.
9Popędliwość jego porwała mię, i wziął nienawiść przeciwko mnie; a zgrzytając na mię zębami swemi, jako nieprzyjaciel mój, bystremi oczyma swemi spojrzał na mię.
9 Yn ei gynddaredd rhwygodd fi mewn casineb, ac ysgyrnygu ei ddannedd arnaf; llygadrytha fy ngelynion arnaf.
10Rozdzierają na mię usta swe, i sromotnie mię policzkowali, zebrawszy się społu przeciwko mnie.
10 Cegant yn wawdlyd arnaf, trawant fy ngrudd mewn dirmyg, unant yn dyrfa yn f'erbyn.
11Podał mię Bóg przewrotnemu, a w ręce niepobożnych wydał mię.
11 Rhydd Duw fi yng ngafael yr annuwiol, a'm taflu i ddwylo'r anwir.
12Byłem w pokoju, ale mię potarł; a uchwyciwszy mię za szyję moję, roztrzaskał mię, i wystawił mię sobie za cel.
12 Yr oeddwn mewn esmwythyd, ond drylliodd fi; cydiodd yn fy ngwar a'm llarpio; gosododd fi yn nod iddo anelu ato.
13Ogarnęli mię strzelcy jego; rozciął nerki moje, a nie przepuścił, i rozlał na ziemię żółć moję.
13 Yr oedd ei saethwyr o'm hamgylch; trywanodd i'm harennau'n ddidrugaredd, a thywalltwyd fy mustl ar y llawr.
14Zranił mię, raną na ranę; rzucił się na mię, jako olbrzym.
14 Gwnaeth rwyg ar �l rhwyg ynof; rhuthrodd arnaf fel ymladdwr.
15Uszyłem wór na zsiniałą skórę moję, a oszpeciłem prochem głowę moję.
15 "Gwn�ais sachliain am fy nghroen, a chuddiais fy nghorun yn y llwch.
16Twarz moja płaczem oszpecona, a na powiekach moich jest cieó śmierci.
16 Cochodd fy wyneb gan ddagrau, daeth d�wch ar fy amrannau,
17Chociaż żadnego łupiestwa niemasz w rękach moich, a modlitwa moja jest czysta. (a jeźli nie tak,)
17 er nad oes trais ar fy nwylo, ac er bod fy ngweddi'n ddilys.
18O ziemio! nie zakrywajże krwi mojej, a niech nie ma miejsca wołanie moje!
18 "O ddaear, na chuddia fy ngwaed, ac na fydded gorffwys i'm cri.
19Otoć i teraz w niebie jest świadek mój, jest świadek mój na wysokości.
19 Oherwydd wele, yn y nefoedd y mae fy nhyst, ac yn yr uchelder y mae'r Un a dystia drosof.
20O krasomówcy moi, przyjaciele moi! wylewa łzy do Boga oko moje.
20 Er bod fy nghyfeillion yn fy ngwawdio, difera fy llygad ddagrau gerbron Duw,
21Oby się godziło wieść spór człowiekowi z Bogiem, i jako synowi człowieczemu z bliźnim swym!
21 fel y bo barn gyfiawn rhwng pob un a Duw, fel sydd rhwng rhywun a'i gymydog.
22Bo lata zamierzone nadchodzą, a ścieszką, którą się nie wrócę, już idą.
22 Ychydig flynyddoedd sydd i ddod cyn imi fynd ar hyd llwybr na ddychwelaf arno.