¹A odpowiadając Sofar Naamatczyk rzekł:

¹ Yna atebodd Soffar y Naamathiad:

²Do tego mię myśli moje przywodzą, abym odpowiedział; przetożem się pospieszył.

² "Yn awr, fe'm cynhyrfir i ateb; am hynny atebaf ar frys.

³Słyszałem mnie haóbiącą naganę; ale duch wyrozumienia mego odpowie za mię.

³ Clywais gerydd sy'n fy nifr�o; y mae cynnwrf fy meddwl yn fy ngorfodi i ateb.

⁴Izaż nie wiesz, że to jest od wieku, od tego czasu, jako postawił Bóg człowieka na ziemi?

⁴ Onid wyt yn gwybod hyn? o'r dechrau, er pan osodwyd pobl ar y ddaear,

⁵Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

⁵ byr yw gorfoledd y drygionus, ac am gyfnod yn unig y pery llawenydd yr annuwiol.

⁶By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:

⁶ Er i'w falchder esgyn i'r uchelder, ac i'w ben gyffwrdd �'r cymylau,

⁷A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

⁷ eto derfydd am byth fel ei dom ei hun, a dywed y rhai a'i gwelodd, 'Ple mae ef?'

⁸Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

⁸ Eheda ymaith fel breuddwyd, ac ni fydd yn bod; fe'i hymlidir fel gweledigaeth nos.

⁹Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

⁹ Y llygad a'i gwelodd, ni w�l mohono mwy, ac nid edrych arno yn ei le.

¹⁰Synowie jego będą się korzyć ubogim; bo ręce jego muszą wracać, co wydarł.

¹⁰ Cais ei blant ffafr y tlawd, a dychwel ei ddwylo ei gyfoeth.

¹¹Kości jego napełnione są grzechami młodości jego, a w prochu z nim leżeć będą.

¹¹ Y mae ei esgyrn sy'n llawn egni yn gorwedd gydag ef yn y llwch.

¹²A choć złość słodnieje w ustach jego, i tai ją pod językiem swoim;

¹² "Er i ddrygioni droi'n felys yn ei enau, a'i fod yntau am ei gadw dan ei dafod,

¹³Kocha się w niej, a nie opuszcza jej, zatrzymywając ją w pośrodku podniebienia swego:

¹³ ac yn anfodlon ei ollwng, ond yn ei ddal dan daflod ei enau,

¹⁴Wszakże pokarm jego we wnętrznościach jego odmieni się; żółcią padalcową stanie się w trzewach jego.

¹⁴ eto y mae ei fwyd yn ei gylla yn troi'n wenwyn asb iddo.

¹⁵Bogactwa, które pożarł, zwróci, a z brzucha jego wyżenie je Bóg.

¹⁵ Llynca gyfoeth, ac yna'i chwydu; bydd Duw'n ei dynnu allan o'i fol.

¹⁶Głowę padalcową ssać będzie; zabije go język jaszczurczy.

¹⁶ Sugna wenwyn yr asb, ac yna fe'i lleddir gan golyn gwiber.

¹⁷Nie ogląda źródeł rzek, strumieni mówię miodu i masła.

¹⁷ Ni chaiff weld ffrydiau o olew, nac afonydd o f�l a llaeth.

¹⁸Wróci pracę cudzą, a nie zażyje jej; i choć znowu nabędzie wielkich majętności, nie ucieszy się niemi.

¹⁸ Dychwel ffrwyth ei lafur heb iddo elwa arno; er cymaint ei enillion, ni chaiff eu mwynhau.

¹⁹Bo ubogich dręczył i opuszczał, złupił dom, którego nie budował; przetoż nic spokojnego nie poczuje w żywocie swoim,

¹⁹ Oherwydd gorthrymodd y tlawd a'i adael yn ddiymgeledd; cipiodd du375? nas adeiladodd.

²⁰Ani rzeczy swych wdzięcznych nie będzie mógł zatrzymać.

²⁰ Ni u373?yr sut i dawelu ei chwant, ac ni ddianc dim rhag ei wanc.

²¹Nic nie zostanie z pokarmów jego, ani się rozmnoży dobro jego.

²¹ Nid oes gweddill iddo'i fwyta, ac felly nid oes parhad i'w ffyniant.

²²Choćby i nazbyt miał wszystkiego, ściśniony będzie; wszelka ręka trapiących oburzy się naó.

²² Wedi digoni ei chwant, �'n gyfyng arno; daw holl rym gofid arno.

²³Choć będzie miał czem napełnić brzuch swój, przecież naó Bóg puści popędliwość gniewu swego, którą jako deszcz spuści naó, i na pokarmy jego.

²³ Pan fydd ar fedr llenwi ei fol, gyrrir arno angerdd llid, a'i dywallt i lawr i'w berfedd.

²⁴Gdy uciekać będzie przed bronią żelazną, przebije go łuk hartowny.

²⁴ "Fe ffy rhag arfau haearn, ond fe'i trywenir gan y saeth bres.

²⁵Wyjęta będzie strzała z sajdaku wypuszczona, a grot przeniknie żółć jego; a gdy uchodzić będzie, ogarną go strachy.

²⁵ Tynnir hi allan o'i gorff, y blaen gloyw allan o'i fustl; daw dychrynfeydd arno.

²⁶Wszystkie nieszczęścia zasadziły się naó w tajemnych miejscach jego, a pożre go ogieó nierozdymany: pozostały w przybytku jego utrapiony będzie.

²⁶ Tywyllwch llwyr a gadwyd ar gyfer ei drysorau; ysir ef gan d�n nad oes raid ei chwythu; difethir yr hyn a adawyd yn ei babell.

²⁷Odkryją niebiosa złość jego, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

²⁷ Dadlenna'r nefoedd ei gamwedd, a chyfyd y ddaear yn ei erbyn.

²⁸Przeniesie się urodzaj domu jego; dobra jego rozpłyną się w dzieó gniewu jego.

²⁸ Bydd i'r dilyw ddwyn ymaith ei du375?, a llifogydd, yn nydd ei lid.

²⁹Tenci jest dział człowieka niepobożnego od Boga, to dziedzictwo naznaczone mu od Boga.

²⁹ Dyma dynged yr annuwiol oddi wrth Dduw, a'r etifeddiaeth a osododd iddo."