1Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
1 Aeth Job ymlaen �'i ddadl, gan ddweud:
2Jako żyje Bóg, który odrzucił sąd mój, a Wszechmocny, który gorzkości nabawił duszy mojej:
2 "Cyn wired � bod Duw yn fyw, a droes o'r neilltu fy achos, a'r Hollalluog, a wnaeth fy einioes yn chwerw,
3Że póki staje tchu we mnie, i ducha Bożego w nozdrzach moich,
3 tra bydd anadl ynof, ac ysbryd Duw yn fy ffroenau,
4Nie będą mówiły wargi moje nieprawości, a język mój nie będzie powiadał zdrady.
4 ni chaiff fy ngenau lefaru twyll, na'm tafod ddweud celwydd!
5Nie daj Boże, żebym was miał usprawiedliwiać; póki dech we mnie, nie odstąpię od niewinności mojej.
5 Pell y bo imi ddweud eich bod chwi'n iawn! Ni chefnaf ar fy nghywirdeb hyd fy marw.
6Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.
6 Daliaf yn ddiysgog at fy nghyfiawnder, ac nid yw fy nghalon yn fy ngheryddu am fy muchedd.
7Nieprzyjaciel mój będzie jako niezbożnik, a który powstaje przeciwko mnie, jako złośnik.
7 "Bydded fy ngelyn fel y drygionus, a'm gwrthwynebwr fel y twyllodrus.
8Co bowiem za nadzieja jest obłudnika, który się w łakomstwie kocha, gdy Bóg wydrze duszę jego.
8 Oherwydd pa obaith sydd i'r annuwiol pan dorrir ef i lawr, a phan gymer Duw ei einioes oddi arno?
9Izali Bóg usłyszy wołanie jego, gdy naó ucisk przyjdzie?
9 A wrendy Duw ar ei gri pan ddaw gofid iddo?
10Izaż się w Wszechmocnym rozkocha? a będzie wzywał Boga na każdy czas?
10 A yw ef yn ymhyfrydu yn yr Hollalluog? A eilw ef ar Dduw yn gyson?
11Uczę was, będąc w ręce Bożej, a jako idę z Wszechmocnym, nie taję.
11 Dysgaf chwi am allu Duw, ac ni chuddiaf ddim o'r hyn sydd gan yr Hollalluog.
12Oto wy to wszyscy widzicie; przeczże wżdy próżność mówicie?
12 Yn wir yr ydych chwi i gyd wedi ei weld eich hunain; pam, felly, yr ydych mor gwbl ynfyd?
13Tenci jest dział człowieka bezbożnego u Boga, a toć dziedzictwo okrutnicy od Wszechmocnego wezmą.
13 "Dyma dynged y drygionus oddi wrth Dduw, ac etifeddiaeth y gormeswr gan yr Hollalluog:
14Jeźli się rozmnożą synowie jego, pójdą pod miecz: a potomstwo jego nie nasyci się chleba.
14 os yw ei blant yn niferus, y cleddyf fydd eu rhan, ac ni ddigonir ei hiliogaeth � bwyd.
15Którzy po nim zostaną w śmierci pogrzebieni będą, a wdowy jego nie będą go płakały;
15 Y rhai a edy ar ei �l, fe'u cleddir o bla, ac ni wyla'u gweddwon amdanynt.
16Choćby srebra nazgromadzał jako prochu, a nasprawiał szat jako błota:
16 Er iddo bentyrru arian fel llwch a darparu dillad fel clai,
17Tedy nasprawiać ich on, ale sprawiedliwy oblekać je będzie, a srebro ono niewinny dzielić będzie.
17 er iddo ef eu darparu, fe'u gwisgir gan y cyfiawn, a'r diniwed a ranna'r arian.
18Zbuduje dom swój jako mól, a jako stróż budę wystawi.
18 Y mae'n adeiladu ei du375? fel y pryf copyn, ac fel y bwth a wna'r gwyliwr.
19Bogaty zaśnie, a nie będzie pogrzebiony; spojrzyli kto, alić go niemasz.
19 Pan � i gysgu, y mae ganddo gyfoeth, ond ni all ei gadw; pan yw'n agor ei lygaid, nid oes ganddo ddim.
20Zachwycą go strachy jako wody, w nocy go porwie wicher.
20 Daw ofnau drosto fel llifogydd, a chipia'r storm ef ymaith yn y nos.
21Pochwyci go wiatr wschodni, a odejdzie; bo wicher ruszył go z miejsca swego.
21 Cipia gwynt y dwyrain ef, a diflanna; fe'i hysguba o'i le.
22Toć Bóg naó dopuści, a nie przepuści mu, choć przed ręką jego prędko uciekać będzie.
22 Hyrddia arno'n ddidrugaredd, er iddo ymdrechu i ffoi o'i afael.
23Klaśnie każdy nad nim rękoma swemi, i wysyka go z miejsca swego.
23 Cura'i ddwylo arno, a'i hysio o'i le."