1A nad tem zdumiewa się serce moje, i porusza się z miejsca swego.
1 "Am hyn hefyd y mae fy nghalon yn cynhyrfu, ac yn llamu o'i lle.
2Słuchajcie z pilnością grzmienia głosu jego, i dźwięku który wychodzi z ust jego.
2 Gwrandewch ar daran ei lais, a'r atsain a ddaw o'i enau.
3Pod wszystkiem niebem prosto go wypuszcza, a światłość jego po wszystkich koóczynach ziemi.
3 Y mae'n ei yrru ar draws yr wybren, ac yn gyrru ei fellt i gilfachau'r byd.
4Za nią wnet huczy dźwiękiem, grzmi głosem zacności swojej, i nie odkłada innych rzeczy, gdy bywa słyszany głos jego.
4 Ar eu h�l fe rua; tarana �'i lais mawr, ac nid yw'n eu hatal pan glywir ei lais.
5Dziwnie Bóg grzmi głosem swoim; sprawuje rzeczy tak wielkie, że ich rozumieć nie możemy.
5 Tarana Duw yn rhyfeddol �'i lais; gwna wyrthiau, y tu hwnt i'n deall.
6Bo mówi do śniegu: Padaj na ziemię; także i do deszczu wolnego, i do deszczu gwałtownego.
6 Fe ddywed wrth yr eira, 'Disgyn ar y ddaear', ac wrth y glaw a'r cawodydd, 'Trymhewch'.
7Rękę wszystkich ludzi zawiera, aby nikt z ludzi nie doglądał roboty swojej.
7 Y mae pob un yn cael ei gau i mewn, a phopeth a wn�nt yn cael ei atal.
8Tedy zwierz wchodzi do jaskini, a w jamach swoich zostaje.
8 �'r anifeiliaid i'w ffeuau, ac aros yn eu gw�l.
9Wicher z skrytych miejsc wychodzi, a zima z wiatrów północnych.
9 Daw'r corwynt allan o'i ystafell, ac oerni o'r tymhestloedd.
10Tchnieniem swojem Bóg czyni lód, tak iż się szerokość wód ściska.
10 Daw anadl Duw �'r rhew, a rhewa'r llynnoedd yn galed.
11Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.
11 Lleinw'r cwmwl hefyd � gwlybaniaeth, a gwasgara'r cwmwl ei fellt.
12A ten się obraca w koło według rady jego, aby czynił wszystko, co Bóg rozkaże, na oblicze okręgu ziemskiego.
12 Gwibiant yma ac acw ar ei orchymyn, i wneud y cyfan a ddywed wrthynt, dros wyneb daear gyfan.
13A czyni to Bóg, że się stawia bądź na skaranie, bądź dla pożytku ziemi swojej, bądź dla jakiej dobroczynności.
13 "Gwna hyn naill ai fel cosb, neu er mwyn ei dir, neu mewn trugaredd.
14Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.
14 "Gwrando ar hyn, Job; aros ac ystyria ryfeddodau Duw.
15Izali wiesz, kiedy co Bóg stanowi o tych rzeczach? albo gdy ma rozjaśnić światło obłoku swego?
15 A wyt ti'n deall sut y mae Duw yn trefnu, ac yn gwneud i'r mellt fflachio yn ei gwmwl?
16Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?
16 A wyt ti'n deall symudiadau'r cymylau, rhyfeddodau un perffaith ei wybodaeth?
17Wieszże, jako cię szaty twoje ogrzewają, gdy ucisza ziemię od południa?
17 Ti, sy'n chwysu yn dy ddillad pan fydd y ddaear yn swrth dan wynt y de,
18Izażeś z nim rozpościerał niebiosa, które są trwałe, a zwierciadłu odlewanemu podobne?
18 a fedrit ti, fel ef, daenu'r wybren, sy'n galed fel drych o fetel tawdd?
19Ukażże nam, co mu mamy powiedzieć; bo nie możemy sporządzić słów dla ciemności.
19 Dywed wrthym beth i'w ddweud wrtho; oherwydd y tywyllwch ni allwn ni drefnu'n hachos.
20Izali mu kto odniesie to, cobym mówił? I owszem, gdyby to kto przedłożył, byłby pewnie pożarty.
20 A ellir dweud wrtho, 'Yr wyf fi am lefaru', neu fynegi iddo, 'Y mae hwn am siarad'?
21Wszak teraz nie mogą ludzie patrzyć i na światło, gdy jest jasne na obłokach, gdy wiatr przechodzi, i przeczyszcza je.
21 "Ond yn awr, ni all neb edrych ar y goleuni pan yw'n ddisglair yn yr awyr, a'r gwynt wedi dod a'i chlirio.
22Od północy jako złoto przychodzi, ale w Bogu straszniejsza jest chwała.
22 Disgleiria o'r gogledd fel aur; o gwmpas Duw y mae ysblander ofnadwy.
23Wszechmogący jest, doścignąć go nie możemy; wielki w mocy, wszakże sądem i ostrą sprawiedliwością ludzi nie trapi.
23 Ni allwn ni ganfod yr Hollalluog, y mae'n fawr ei nerth; yn ei farn a'i gyfiawnder ni wna gam.
24Przetoż boją się go ludzie; nie ma względu na żadnego, by też był i najmędrszy.
24 Am hyn, y mae pawb yn ei ofni, a phob un doeth yn edrych ato."