1Synu mój! bądź pilen mądrości mojej, a ku mojej roztropności nakłoó ucha twego,
1 Fy mab, rho sylw i'm doethineb, a gwrando ar fy neall,
2Abyś strzegł ostrożności, a umiejętność aby wargi twoje zachowała.
2 er mwyn iti ddal ar synnwyr ac i'th wefusau ddiogelu deall.
3Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:
3 Y mae gwefusau'r wraig ddieithr yn diferu m�l, a'i geiriau yn llyfnach nag olew,
4Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.
4 ond yn y diwedd y mae'n chwerwach na wermod, yn llymach na chleddyf daufiniog.
5Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.
5 Prysura ei thraed at farwolaeth, ac arwain ei chamre i Sheol.
6Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.
6 Nid yw hi'n ystyried llwybr bywyd; y mae ei ffyrdd yn anwadal, a hithau'n ddi-hid.
7Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.
7 Ond yn awr, blant, gwrandewch arnaf, a pheidiwch � throi oddi wrth fy ymadroddion.
8Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.
8 Cadw draw oddi wrth ei ffordd; paid � mynd yn agos at ddrws ei thu375?;
9Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;
9 rhag iti roi dy enw da i eraill a'th urddas i estroniaid,
10By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;
10 a rhag i ddieithriaid ymborthi ar dy gyfoeth ac i'th lafur fynd i du375? estron;
11I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;
11 rhag iti gael gofid pan ddaw dy ddiwedd, pan fydd dy gorff a'th gnawd yn darfod,
12I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!
12 a dweud, "Pam y bu imi gas�u disgyblaeth, ac anwybyddu cerydd?
13Nie słuchałem głosu ćwiczących mię, a tym, którzy mię uczyli, nie nakłaniałem ucha mego!
13 Nid oeddwn yn gwrando ar lais fy athrawon, nac yn rhoi sylw i'r rhai a'm dysgai.
14Maluczkom nie przyszedł we wszystko nieszczęście, w pośród zebrania i zgromadzenia.
14 Yr oeddwn ar fin bod yn gwbl ddrwg yng ngolwg y gynulleidfa gyfan."
15Pij wodę ze zdroju twego, a wody płynące ze źródła twego!
15 Yf ddu373?r o'th bydew dy hun, du373?r sy'n tarddu o'th ffynnon di.
16Niech się precz rozchodzą źródła twoje, a po ulicach strumienie wód.
16 Paid � gadael i'th ffynhonnau orlifo i'r ffordd, na'th ffrydiau du373?r i'r stryd.
17Miej je sam dla siebie, a nie obcy z tobą.
17 Byddant i ti dy hun yn unig, ac nid i'r dieithriaid o'th gwmpas.
18Niech nie będzie zdrój twój błogosławiony, a wesel się z żony młodości twojej.
18 Bydded bendith ar dy ffynnon, a llawenha yng ngwraig dy ieuenctid,
19Niechżeć będzie jako łani wdzięczna, i sarna rozkodzna; niech cię nasycają piersi jej na każdy czas, w miłości jej kochaj się ustawicznie.
19 ewig hoffus, iyrches ddymunol; bydded i'w bronnau dy foddhau bob amser, a chymer bleser o'i chariad yn gyson.
20Bo przeczże się masz kochać w obcej, synu mój! i odpoczywać na łonie cudzej?
20 Fy mab, pam y ceisi bleser gyda gwraig ddieithr, a chofleidio estrones?
21Gdyż przed oczyma Paóskiemi są drogi człowiecze, a on wszystkie ścieszki jego waży.
21 Oherwydd y mae'r ARGLWYDD yn gwylio ffyrdd pob un, ac yn chwilio ei holl lwybrau.
22Nieprawości własne pojmają niezbożnika, a w powrozach grzechu swego uwikle się.
22 Delir y drygionus gan ei gamwedd ei hun, ac fe'i caethiwir yng nghadwynau ei bechod;
23Onci umrze, przeto, że nie przyjmował ćwiczenia, a dla wielkości głupstwa swego będzie błądził.
23 bydd farw o ddiffyg disgyblaeth, ar goll oherwydd ei ffolineb mawr.